Werewolf Ripping Shirt Novels & Stories

iyon lang ang sabi niya bago nagmamadaling lumabas sa kusina. Awang-awa ako sa sarili ko. I wanted to escape this pack but I can't. A werewolf without a pack is considered a rogue and being a rogue means you are prone to be killed whoever you cross paths with. Kaya ako nagtiis. I don't want to be a rogue, that's why kinaya kong magtiis dito even though I don't eat food that I cook. They gave me scraps in order for me to stay a live and be their slave and punching bag. I don't even have decent clothes. All I have are their old clothes which are either torn apart or simply too old to wear.

Malamig ang kaniyang balat at puno ng dugo. “Ma!” naiiyak kong tawag sa kaniya habang ginising siya. Inilapat ko ang tenga ko sa kaniyang d****b upang tingnan kung may tibok ng puso ngunit wala akong naririnig. Marahil ay dahil sa kaba ko. Itinapat ko ang kamay ko sa kaniyang ilong ngunit walang hininga na naramdaman. Tears started rolling down my cheeks as I realized that she is dead. Nagpalinga linga ako sa paligid at nakita ko ang katawan ng isang lalake na nakahandusay din sa di kalayuan. Medyo madilim na sa parteng iyon ng main hall pero dahil nag improve ang night vision ko dahil sa pagiging werewolf ay nakita ko ang katawan. Nanginginig akong inilapag ang katawan ni mama at tumayo upa

When the lights went out, the weapon turned a much darker color and smoother than before. "It chosen you." The Werewolf Organization members are currently practicing with their new weapon in the field. When Sabrina finally found her weapon, Mr. Knoxx came along to help her get a tattoo. She decided on a small black werewolf design and requested that it be placed on the lower side of her chest. Blaire complimented Sabrina's weapon, "Your weapon is so cool." "Yours as well." Blaire decided to use a throwing knife as a weapon. Aston decided on the battle axe. Axel and Ace decide to use a katana. They did the blood thing as well, but their weapon will not change colors, only Sabrina's will.

Hanggang sa bumukas ang pinto, iniluwa no'n si Justine na papungas pungas pa ang mata hanggang sa matigilan siya at pumikit ulit, sinissigurong ako ang nasa harap niya. "R-roxie?" tanong nito. Dahan-dahan kong ibinaba ang hood ng jacket ko, lumabas ang magulo kong buhok, ang duguang labi, at ang malalaking pasa na kulay itim at asul na sumasakop sa buong kanang bahagi ng mukha ko. My sweater was ripped at the collar, revealing the dark finger marks and swelling on my collarbone. "J-justine..." hikbi ko dahilan para maalarma siya at mawala ang antok sa mukha niya.

Gayunpaman, ang mga ngipin ni Lizbeth ay nabasag na sa kanyang balat, na naging sanhi ng pag-agos ng dugo mula sa kanyang ilong. "Franco, anong problema?" tanong ni Wolf mula sa labas. “Uncle Wolf, wala lang!” sagot ni Franco. Hindi niya maaaring hayaang makita siya ni Wolf sa kahiya-hiyang kalagayan. "You stupid b*tch. Pahihirapan kita at pipilitin kitang mamatay!" Sigaw ni Franco at galit na galit na pinunit ang natitirang damit ni Lizbeth.

Mabilis ko siyang sinipa at tumalbog sa kung saan. "Syrie, are you ok?" tanong ni Marcus nang makalapit sa akin. Tinaasan ko siya ng kilay. "Don't act like I'm a weak werewolf, Marcus," saad ko. Nakabawi na si Faram mula sa pag-atake ko. Sa paligid ko'y kita ko ang mga bampira at lobo na naglalaban, nagngangalit ang mga mga ngipin at umaangil na mga tunog.

"Kilala ko si Marcus, Clyde. He will never harm someone without reason." "Well, he has a reason that time. That man who died was trying to rape someone... Kung nandoon din ako sa sitwasyong iyon, baka napatay ko rin ang lalaking iyon..." huminto saglit si Clyde at itinuon ang tingin sa mga dumadaan bago muling tumingin sa kaniya. "But you see, hindi iyon ang concern ng team ko... We got involved in this case because of this particular reason... Werewolves. Narinig mo na rin naman siguro ang balita, di ba? May mga senyales na isang werewolf ang pumatay roon sa lalaki." "And you think it was Marcus?"

Sa sobrang bilis ko tumakbo ay hindi kona makita nang maayos ang mga nadadaanan kong mga puno. I stopped with my track and tried to feel the surroundings. I growled when I smelled blood of rogues. Rogues are werewolves that have either been kicked out of their pack or left on their own free will. Rogues can be bad or not but what I smell now are evil rogues.

Salazar na namumultla na ngayun. Ang mga alaga kong wolves ay hindi normal ang laki dahil sa oras na tumayo ito ay mas malaki pa ito sa tao.. Nilapitan ko ang pinaka boss nito at hinimas ang ulo nito.. Dinilaan naman niyon ang kamay ko at ang lima ay ikinuskos ang kanilang katawan sa akin na parang nag papahimas rin and i do what they want.. Bumalik ang tingin ko sa kanya..

I mean, isang werewolf ang umuungol sa akin na parang natatakam na siyang kainin ako ng buo mula ulo hanggang paa. Siya ay tila anim na talampakan ang taas, nakatayo gamit ang dalawang paa, may sobrang talas na mga kuko, at nababalot siya ng itim na balahibo, at mayroon din siyang matatalas na ngipin at mapupulang mga mata. He looks exactly like those countless werewolves I’ve killed before. Fudge, tatakbo na ba ako o papatayin ko na ba sila? Baka ako pa ang mapatay nila nito.