What A Shame 소설 & 이야기

Natutop niya ang kanyang bibig. Napatingin siya kay GB na tila umaapoy ang mga mata. Lagot na! Bakit pa ba niya iyon sinabi? “Im sorry. I didn’t mean it. Pero diba dati tinatago mo rin ako sa mga tao dito? Hindi nga nila alam na magkarelasyon tayo. Sinubukan ko naman na intindihin yun pero bilang babae masakit yun sa part namin,”matapat niyang sabi. “Kaya si Shaira, hindi niya deserve ang ganun. Dapat wag mo siyang itago. Iyong mga katulad niya, deserve nilang i-flaunt.”

naging hindi man maganda ang una nilang pagtatagpo pero ang mahalaga ngayon natuto silang bumawi at itama ang mali. Isang bagay na dapat naming gawin ni Shaine..ang itama ang minsan naming pagkakamali..para na rin sa ikabubuti naming lahat..ayaw kong magsinungaling kay Yaz o kahit na sino sa kanila. ........

"There's no need. I want to apologize for my behaviour the last time. I was shocked and hurt... and you know, devastated. But still, I should not have reacted that way and I am sorry." Kung may mas shock sa kanilang dalawa ay siya 'yon. Si Damien ang hihingi ng pasens'ya? May lagnat ba ito? Nanatili siyang tahimik dahil hindi niya alam ang sasabihin sa dating nobyo.

“May patawa tawa ka pa diyan no’ng nabaril ka? Paano kung namatay ka? Paano kung may nangyaring masama sayo na hindi ko alam?” Gusto na talagang ngumiti ni Connor, pero pinili niyang mag poker face dahil ayaw niyang marealize ni Shy ang mga sinasabi niya ngayon. Gusto niya ito, iyong hindi nag-iisip si Shy at emotion lang ang pinapairal kasi nalalaman niya kung ano ba talagang nararamdaman ni Shy sa kaniya. “Sorry…” “Sorry? Sa tingin mo ayos na ako na nagsorry ka? Nabaril ka, hindi nadapa. Ano bang tingin mo sa katawan mo? Bakal?”

Ayun kay Kuya Damian malaki ang natamong pinsala ng mga mata ni Shiela at posibleng habang buhay na itong hindi makakakita. "Hanggang ngayun mataas pa rin ang lipad mo Pamela. Mukhang hindi ka pa rin nagsisisi sa mga kasalanan na nagawa mo sa akin..sa pamilya ko...sa ama ng mga anak ko!" galit ko din na sagot dito. Agad itong ngumisi sa akin.

Bigla akong nag-crave sa iced coffee kaya bibili na muna ako. “Akala mo forever mo na siya, 'no? Asa ka. Walang ganoon.” Ngumisi ako. People were too stupid to believe in that four letter word. "Grabe, girl. Hanggang sa labas yata ay mararamdaman ng mga tao kung gaano ka ka-bitter,” ani Shainara bago umirap.

Ngumiti ng nakakapangilabot si Shaine. "Goodbye, my old FRIEND..."

Kung hindi lang sana ganun ang nangyari sa pagitan namin noon at kung may nagawa lang sana ako iligtas siya mula sa sarili niya sana hindi ganito ang kahihinatnan ng lahat ngayon. Buong byahe ay tahimik lang ako, hindi ko din alam kung bakit pero kung mag-isa lang ako ngayon malamang kahit na ang paglapit man lang sa puntod niya ay hindi ko magagawa. Guilt and shame was eating me kasi naman napakalaki ng naging parte ko kaya siya nasa ganoong sitwasyon eh. I am the person who was the cause of her d××th.

"He didn't want to attend the wedding because of one thing bitch..." Itinaas ko ang kilay. "Ano iyon?" "Shame"

Mukha ng isang pag-aalala. "Shit!" Napamura ito lalo na nang makitang unti-unting namutla si Charity at panawan ng ulirat. He stunned for a moment and felt that unfamiliar feelings. Damn! Is he worried?