Novel & Cerita What A Shame

She's a shameful woman! Pinahiya rin nito pati ang pamilya nito. "Kung ganoon umaasta lang palang mabait si Scarlet sa atin? She doesn't actually have much ability, but she always acts like a top student! What a shame as a fashion designer!" "What she did this time was truly outrageous! It's disappointing!"

At some point, naaapektuhan na ang mga trabaho nila. “Hindi naman ako paasa, ‘no? Sasagutin ko na nga sana siya eh, kaso… nakita ko naman nang personal ‘yong matagal ko na ring pinapantasya, eh di ‘yon! Nalito na naman tuloy itong murang puso ko,” Sharmaine explained herself to Barbie, as she even pouted her lips. I ended up shaking my head. You’re impossible! Hmp, murang puso o balimbing na puso? Hay! Pabebe lang, Sharmaine! Ang sarap mong murahin!

Pero dahil sa anxiety niya mula sa trauma, naninigarilyo si Shawn para lang kumalma. “Hindi pa ako nakapagpasalamat sayo, Shawn. Thank you dahil tinulungan mo kami ni ate no’ng araw na iyon and sorry dahil nadamay ka pa.” Ginulo niya ang buhok ko at ngumiti. “Let’s move and live our lives in the present.”

"To Third, Im sorry! i can't afford losing my self again. Alam kong nasasabi mo lang ngayon yan dahil break kayo ni Shonee. Salamat sa pagdamay sa akin pero gusto kong sabihin sa 'yo na kakayanin ko ang lahat ng ito. Wish you all the Best in life at sana dumating din yung araw na mag-grow ka na bilang isang lalaki yung kayang tumayo sa sariling paa. Yung may isang salita at kayang panindigan ang isang desisyon. Ako, tutuparin ko ang pangarap ko pero hindi ka na kasali sa buhay na pinapangarap ko. Maraming salamat sa lahat. -Shane."

-Ellena xoxo Bigla akong nanginig sa aking nabasa. 'Di naman dapat ako naapektuhan 'di ba dahil 'di naman totoo. Kinaya ko naman ang pambabaliwala sa kanilang mga sabi-sabi at pambubully noon 'di ba? Pero bakit ngayon ang hirap yata tanggapin? At ang hirap balewalain.

Kumuha ng isang malaking tumblr ng tubig si Eros at tinungga ito pagkatapos ay binalik uli ito at naglakad na muli pabalik sa taas. "Uy!" nakangusong sabi ni Shawna. "Sorry na please! Alam ko na hindi ko dapat iyon ginawa sa 'yo! Sorry na talaga dude!" Pinagdikit niya ang dalawa niyang palad. "Sorry na ha? Uy! Sorry na talaga! Inaamin ko na sobra na yung ginawa ko sa 'yo kanina at hindi na 'yon nakakatuwa."

Tumayo si Penny at naglakad sa harap ng bintana na nakatingin sa labas na nagbabadya ng pag- ambon, "Pasensya ka na Shane, alam kong nasaktan kita. Aaminin ko naging selfish ako para sa taong minahal ko. Ayaw kong mawala ang taong nagparamdam sa akin ng kahalagahan ko, ang bumuo sa pagkatao ko. Kapalit ng kaligayahan ko ay ang isang babaeng nawasak naman ang pagkatao." "Penny, sa totoo lang napakahirap ko pa ring tanggapin ang lahat, pero tama ka, tama si Maya, napag- iiwanan na ako ng panahon, ako nalang ang hindi pa nakaka- move on. itong trauma na sinapit ko ay gusto ko ng tanggalin sa isip at pagkatao ko at ayaw ko ng maipasa itong trauma na ito kay Maya o sa kahit sinong taong malapit

Saglit na natahimik si Shun na parang may gusto na sabihin ngunit muling tinikom ang bibig, “hindi naman ganon yun, to be honest I feel really sorry for you.” “Bakit naman? Hindi mo naman kasalanan na nagkaroon ako ng issue, wala kahit isa sa inyo ang may gusto sa nangyayari sakin ngayon kaya hindi nyo dapat maramdaman ang ganyan.” Sa mga oras na iyon ay gustong yakapin ni Shun ang dalaga, kung alam lang nito ang totoo ay hindi alam ni Shun ang magiging reaksyon ng dalaga.

Pinunasan ko Yung Mukha ko habang nakaluhod sa maputik na daan. Tama SILA...hindi mo nga makikita Yung halaga ng isang tao... hanggat nandyan sya... You just realized their efforts if they stop doing it... If it's to late already....if their gone.. Saka mo lang makikita Yung halaga nya kapag....nawala na sila SAYO...kapag nawala na sya SAYO.... "I-im sorry...I'm coward...duwag ako..*sob*....I'm sorry"

Ang galing niya talagang gumawa ng rason makapag-inom lang. Though pumayag ang lahat. "I'm always by your side, Meeri," hayag ni Mom at niyakap ako kaya naman niyakap ko rin siya. "I know, Mom," bulong ko at mapait na ngumiti. "And I'm sorry for bringing shame into our family." "No, no, baby, it's not your fault." Inalo ako nito pero hindi na ako muling umimik. Kahit na itanggi niya, talagang kasalanan ko ito. I expected this to happen but... I can't handle the shame especially that I'm dragging down my family name.