What A Shame Novels & Stories

Pero dahil sa anxiety niya mula sa trauma, naninigarilyo si Shawn para lang kumalma. “Hindi pa ako nakapagpasalamat sayo, Shawn. Thank you dahil tinulungan mo kami ni ate no’ng araw na iyon and sorry dahil nadamay ka pa.” Ginulo niya ang buhok ko at ngumiti. “Let’s move and live our lives in the present.”

"To Third, Im sorry! i can't afford losing my self again. Alam kong nasasabi mo lang ngayon yan dahil break kayo ni Shonee. Salamat sa pagdamay sa akin pero gusto kong sabihin sa 'yo na kakayanin ko ang lahat ng ito. Wish you all the Best in life at sana dumating din yung araw na mag-grow ka na bilang isang lalaki yung kayang tumayo sa sariling paa. Yung may isang salita at kayang panindigan ang isang desisyon. Ako, tutuparin ko ang pangarap ko pero hindi ka na kasali sa buhay na pinapangarap ko. Maraming salamat sa lahat. -Shane."

-Ellena xoxo Bigla akong nanginig sa aking nabasa. 'Di naman dapat ako naapektuhan 'di ba dahil 'di naman totoo. Kinaya ko naman ang pambabaliwala sa kanilang mga sabi-sabi at pambubully noon 'di ba? Pero bakit ngayon ang hirap yata tanggapin? At ang hirap balewalain.

Kumuha ng isang malaking tumblr ng tubig si Eros at tinungga ito pagkatapos ay binalik uli ito at naglakad na muli pabalik sa taas. "Uy!" nakangusong sabi ni Shawna. "Sorry na please! Alam ko na hindi ko dapat iyon ginawa sa 'yo! Sorry na talaga dude!" Pinagdikit niya ang dalawa niyang palad. "Sorry na ha? Uy! Sorry na talaga! Inaamin ko na sobra na yung ginawa ko sa 'yo kanina at hindi na 'yon nakakatuwa."

Saglit na natahimik si Shun na parang may gusto na sabihin ngunit muling tinikom ang bibig, “hindi naman ganon yun, to be honest I feel really sorry for you.” “Bakit naman? Hindi mo naman kasalanan na nagkaroon ako ng issue, wala kahit isa sa inyo ang may gusto sa nangyayari sakin ngayon kaya hindi nyo dapat maramdaman ang ganyan.” Sa mga oras na iyon ay gustong yakapin ni Shun ang dalaga, kung alam lang nito ang totoo ay hindi alam ni Shun ang magiging reaksyon ng dalaga.

Ang galing niya talagang gumawa ng rason makapag-inom lang. Though pumayag ang lahat. "I'm always by your side, Meeri," hayag ni Mom at niyakap ako kaya naman niyakap ko rin siya. "I know, Mom," bulong ko at mapait na ngumiti. "And I'm sorry for bringing shame into our family." "No, no, baby, it's not your fault." Inalo ako nito pero hindi na ako muling umimik. Kahit na itanggi niya, talagang kasalanan ko ito. I expected this to happen but... I can't handle the shame especially that I'm dragging down my family name.

"Sorry works when a mistake is made, but not when trust is broken." _____________________________________ Baby Charm Calling... Parang namanhid ang utak ko sa aking nakita. Kelan pa nangyaring 'baby' niya si Charm? Hindi ko alam kung ano ang dapat na maging reaksyon ko. Ang alam ko lang ngayon ay naninikip ang aking dibdib at parang pinipiga ito sa labis na panibugho.

Pumagitna si Miss joy pigilan ang finance manager. “How dare you para abalahin si Mr. Tan, may mga mahalagang bagay pa siyang gagawin, bakit hindi mo pinapirmahan yan kanina sa meeting room? Pwede mong ipasa yan mamaya, pagkatapos ng mahalagang gagawin ni Mr. Tan,” turan ng assistant ni Gino sa finance managerna biglang nalungkot ang mukha sa narinig. “It’s okay, hindi naman ako nagmamadali,” huminto si Mr. tan saglit na hindi inasahan ni Miss joy.

Eh, yung mga katulong nga sa ibang bahay, nilalabhan mga brief at panties ng mga amo nila nang walang kaakibat na pag-aalangan. 'Yun na lang kung madumi 'yung nahawakan ko, para maging maarte ako. Minsan ko na nga ring natupu 'yung underwear ng tatay at nanay ko, sa mismong asawa ko pa talaga ako mahihiya? Shudiii! Nasampal ko ang mukha ko sa mga naisip ko. Kailan ba ako naging shameless para magawang isipin ang mga bagay na 'yon?

Dahil sa sobrang pagkamuhi ay halos maiyak na ito sa galit. "That son of a b*tch whom I despise is my f*cking half sister! Kaagaw kay Adrian, kaagaw sa mana kay Daddy, kaagaw sa atensyon ni daddy. Kaagaw sa lahat ng bagay! urgh !!" parang sabunutan na ni Sharon ang kaniyang sarili. "You're not joking!" Amelia exclaimed. Dilat na dilat ang mata at laglag ang kaniyang panga. "Oh, my gawdd!" Leila was as shocked as Amelia. They shared the same facial expressions.