Novel & Cerita What A Shame

Mukha ng isang pag-aalala. "Shit!" Napamura ito lalo na nang makitang unti-unting namutla si Charity at panawan ng ulirat. He stunned for a moment and felt that unfamiliar feelings. Damn! Is he worried?

Hindi niya maipaliwanag kung paano nito nagawang gawing ganoon ang kahulugan ng sinabi niya. Agad namula ang maliit niyang mukha, ang init ay gumapang hanggang sa kanyang tainga. “You're shameless!” mariin niyang sambit. Hindi man lang lumingon si Shawn. Malalakas ang kanyang mga hakbang habang papasok sa Hope, ang mahahabang binti ay tila walang kapagurang dinadala siya pasulong. Kaswal ang kanyang tono nang sumagot, tila walang bahid ng konsensya.

"I'm here to tell you in person I'm sorry... Your forgiveness is something I don't deserve and it's quite shameless of me to try and see you in person but I still want to tell you that I'm sorry... Habang-buhay kong pagbabayaran ang kasalanan ko." Napangiti ako ng mapait. Why do people do this? They always do something wrong and then apologize. Ano bang magagawa ng sorry nila? The damage has been done. The present situation cannot be changed. This meeting was all for his wounded ego and sake. Still the same selfish guy.

"Patawad...nanghihingi ako ng kapatawaran sa lahat ng ginawa ng aking Ama sa inyo..." Hindi ko alam kung paano sagutin ang kanyang mga salita. Sana sa simpleng paghingi ng kapatawaran ay matitigil ang lahat ng ito o bumalik sa dati. Ngunit sinadya nila ito. I don't know why people are saying sorry, for something they mean to do. They are sorry for what they have done, but they mean to do it. It seems like sorry no longer have any deep value.

“You said that no matter what mistake I make, you won’t take my life. I know I was wrong. Please… please don’t abandon me.” Nanlamig ang tingin ni Shawn. “A promise is a promise,” aniya, malamig at walang emosyon. “I won’t take your life.” Pero tumalim ang mga mata niya. “Pero kukunin ko ang lahat ng hindi sa’yo.” Parang may nahulog na bato sa sikmura ni Rhena. “Sh-Shawn… what are you planning—”

"Bakit ka pa nandito?Bakit nasa harapan pa kita?Hindi ba aalis na kayo ni Shannon patungong States?Why are you here with this romantic scene or whatever this is.Ano na namang kalokohan 'to?" "First,gusto kong maghingi ng sorry sa lahat ng kasalanan ko sayo.Gusto kong maghingi ng sorry sa lahat ng sakit na naidulot ko sayo.But I just want to show you something special kaya kung ano-ano na lang naisip kong gawin para mapasaya ka hindi ko naisip na bago ko makuha 'yong kasiyahan na 'yon nalalagay kita sa kalungkutan.I'm sorry for that,love."

: “Buweno, ito lang, hindi mahalaga kung magkano ang halaga nito.” Ang pangungusap na ito ay natakot sa ginang sa pamimili. Hindi pa siya nakakita ng ganoong kahanga-hangang panauhin, kaya medyo naghinala siya. Sa pagkakataong ito din na dumaan ang isa pang babaeng shopping guide. Mukhang matagal na niya itong pinapansin, at sarkastikong sinabi, "Sharmaine, masyado kang seryoso. Ang ganitong klase ng tao ay basta-basta lang gumagawa ng joke, Naniniwala ka ba? Tatlong araw ka lang pumunta dito, hindi ko masyadong naiintindihan, kaya kailangan mong bantayan ang iyong mga salita."

Ibinaba ko ang paper bag sa lamesa bago ako humarap sa kaniya nang buong-buo. "I want to apologize, Shan," wika ko, looking straight into her eyes. "I’m sorry dahil pinairal ko ang pride ko noong isang gabi. Instead of understanding kung saan nanggagaling ang takot mo, nagalit ako dahil naramdaman kong hindi mo ako pinagkakatiwalaan. That was very unfair to you." Napatitig sa akin si Shanaia, tahimik siyang nakikinig sa bawat salitang sinasabi ko.

Sa isang malaki at maluwang na paliparan, isang napakaguapong lalaki ang naglalakad kasama ang ilang lalaki. Ang guapong lalaki ay may mukha na maaaring magdulot ng pagkawasak ng isang bansa. Para bang personal na inukit ng Diyos ang kanyang mga katangian na walang kapintasan at katangi-tangi. Siya ay tila nababalot ng isang ulap ng mahiwagang malalim na ambon, at siya ay tila malamig at malayo. Hindi nakaimik si Bella!

"Masyado ka nang desperada. Don't be that shameless again." Parang may libo-libong krayom ang tumusok sa puso ko. If he continue hurting my feelings, my fury could reach it's greatest limit. Ayokong sigawan sya ngayon pero sobra-sobra na ang emosyon na nararamdaman ko. Parang sasabog na ang puso't isip ko. "I'm not shameless..." I mumbled and looked at him. "Bakit ikaw Storm? Aren't you the one who is shameless? Kung may nanloloko man saatin ngayon, ikaw 'yon."