When One Door Closes Another Door Opens 소설 & 이야기

May nagsasabi sa kaloob-looban niya na yakapin ito at akma na sanang gagawin niya nang pigilan siya ni Erick gamit ng pagharang sa sarili. "The door is always open." anito na para bang atat na atat ng paalisin siya. Mariing napapikit na lamang si Alvin kasabay ng pagkuyom ng mga kamao at ang pagtiim ng bagang bago marahas na pinakawalan ang mabigat na hininga. Minsan pa niya itong tinaliman ng paningin bago napipilitang umalis sa loob ng silid na iyon. Padabog niyang sinara ang pinto dahilan para umalingawngaw ang tunog nito sa buong hallway kung nasaan na siya ngayon.

“ There’s door,but it’s blocked?” Bulong niya sa sarili,sunod sunod niyang binuksan ang ibang mga pinto. At katulad ng nauna niyang binuksan,it’s blocked. May pinto pero may nakaharang na wall. ‘Seems like they planned it ,and if they did this purposely. There should be a real door.’

“Hindi ba’t nagkakaintindihan pa tayo kahapon?” Napaiyak ako nang mas malakas. Ang bagong door knob ay hindi lang isang piraso ng metal. Simbolo ito ng pagbabago, ng distansya, ng pag-usad ng panahon na hindi ko na kayang abutin. Parang ipinapakita nito na ang mga alaala namin ay bahagi na lamang ng nakaraan, at ako’y nanatili sa lugar na iyon, na hindi makaalis.

Narinig ko yung paghinga niya bago buksan ang pinto. Narinig ko yung halos imperceptible na pag-atras niya, as if he wanted to look back… pero hindi niya nagawa. At pagkatapos… Click. The door closed. At sa pagkalapat na ‘yon ng pinto, parang may bahagi ng sarili ko na sumama sa kanya palabas at hindi ko alam kung babalik pa.

Kaya nga mas lalong lumakas ang kutob niya na may itinatago ito. Sa pangalawang pagkakataon, sinubukan niya iyong buksan. Nagulat siya nang magawang mapihit ang door knob. Nakabukas ang pinto. Bumilis ang tibok ng puso niya. Sisilip lang naman siya pero bakit parang ang laking kasalanan ng gagawin niya? Pero kapag hindi siya pumasok, baka hindi na siya magkaroon ng ibang pagkakataon. Wala naman siyang kukunin. Sisilip lang siya.

Ani ko naman na tumango na lang sa kaniya. Hindi naman na naka-imik si Jaez. "Let's go" Ani ko sa kaniya na inakay na ang kamay niya patungo sa movie room. Nang tuluyan na kaming makalapit sa pinto ng movie room ay agad akong napalingon sa kaniya dahil baka napansin niy rin ang ibang kulay sa movie room. Si Jaez ang nag bukas sa pinto, dahan-dahan iyon alam niyo yung tipo na alam mo na ang mangyayare ngunit ramdam mo pa rin ang kaba? Yon ang nararamdaman ko ngayon.

X sa likuran niya. “Only my voice, or my fingerprints will open this door.” Anas nito habang nakadikit ang hinlalaki sa diyamanteng kulay itim sa gilid. “There, it was open now—“ Hindi na niya pinakinggan ang iba pang sinasabi nito at kumaripas nalang ng takbo. Kahit ano ang mangyari ay hinding-hindi na siya babalik sa kwarto nito kahit kailan!!!!

Weird thing, and amusing, though. "After all, if you don't close the deal, you can continue to enjoy the pleasant fantasy of winning the business. There are ways to close the deal, like the assumptive close. When you're not certain that the client is convinced. Talking about the details will either confirm the client's decision to allow for further discussion. Be careful with this kind of thing."

Walang kasiguraduhan kung handa na ba siyang balikan muli ang lahat ng iyon lalo na anibersaryo ng pagkamatay nito ngayon ngunit wala naman siyang choice. Hinawakan na niya ang doorknob at binuksan iyon. Nang marinig niya ang pag click nito tanda na nagbukas iyon huminga muna siya ng malalim bago ito tuluyang binuksan.

Nanginginig ang kamay kong nag-doorbell ngunit walang nagbubukas kaya sumubok muli ako ngunit ganun pa rin walang nagbubukas. His here right? Bakit hindi niya binuksan ang pintuan sa huling pagkakataon ay nag-doorbell muli ako ngunit walang nagbubukas kaya ako nalang ang bumukas ng double door na pintuan at halos nabato ako sa nasaksihan ko ngayon lang.