When The Night Falls By Nureyluna Novels & Stories

Special Chapter I have been loved the The Evenfall. Pero habang papalapit kami ng papalapit sa tuktok ng bundok ay mas pinanabikan ko ang Sunrise na parating. Hawak kamay naming nilakad ang tuktok. Habang labis ang pagtataka ng mga kasama namin na nasa likuran lang namin. I smiled as we reach the top. It's almost 5:30 in the morning. Saktong papasilip pa lang ang haring araw.

LENA’s POV Mula sa lanai nakatanaw ako sa malawak na hardin, ang malamig na simoy ng hangin ay dumadampi sa aking balat, habang ang mga bituin sa kalangitan ay kumikislap na parang mga diyamante sa dilim. Ang buwan, na hindi sakto ang hugis, ay nagbigay ng isang mahiwagang liwanag sa mga halaman at mga puno. Dalawang linggo na rin simula nang tumira ako sa lugar na ito, at bagaman nag-aadjust pa ako, marami pa akong kailangang matutunan.

Kaagad na natali ang liwanag sa puno at nagmistulang punyal. Whoosh! Nang sandaling iyon ay bumaba mula sa langit ang isang anyo. Matangkad, diretso, at may charming na features ito. Iyon ay si Neil! Nang mapagtanto niyang nakapatay ang telepono ni Lucia ay dali-dali siyang lumapit sa Wicked Valley nang walang pag-alinlangan. Nakita niyang pinapahirapan ni Kendall si Lucia gamit ang Dark Sky Spider pagkarating niya.

“Look.” Napatingin si Luna sa langit. Kasabay noon ang sunod-sunod na pagsabog ng fireworks. Sunod-sunod na liwanag ang kumalat sa langit. Para siyang dinadala sa pagkabata niya nang makita niya ang nagkikislapan at naggagandahang paputok. “Yael…” bulong ni Luna habang nakatingala siya. Pero hindi pa tapos ang fireworks display. Unti-unting nagbago ang pattern ng mga ilaw. Parang may hinuhubog na hugis. Hanggang sa may nabubuo ng mga letra.

Kailangan ba kitang iwasan Sa twing lalapit may paalam Ibang anyo sa karamihan Iba rin pag tayo Iba rin pag tayo lang Tumingin sa aking Mata Magtapat ng nadarama Di gustong ika'y mawala Dahil handa akong ibigin ka Kung maging tayo (kung maging tayo) Kung maging tayo (kung maging tayo) Kung maging tayo Sa'yo na ang puso ko Pero biglang nablangko ang utak ng dalaga. Itinulak niya ito at bigla nalang umigkas ang kanang kamao sa mukha ng estranghero. "What the hell!" Ang bulalas pa ng binata sa nakasalubong at nanuntok. Dahil sa nangyaring iyon ay nagkaroon ng kumusyon sa labas ng lobby ng bar.

**Kabanata 3 — Mga Alaala ng Gabing May Maskara** Tahimik ang gabi sa mansion. Nakahiga si Azia pero gising ang diwa niya. Habang nakatitig sa kisame, isa-isang bumabalik ang mga alaala ng gabing pilit niyang kinalimutan. Ang ilaw. Ang musika. Ang lamig ng hangin sa rooftop ng hotel sa New York City.

“Look.” Napatingin si Luna sa langit. Kasabay noon ang sunod-sunod na pagsabog ng fireworks. Sunod-sunod na liwanag ang kumalat sa langit. Para siyang dinadala sa pagkabata niya nang makita niya ang nagkikislapan at naggagandahang paputok. “Yael…” bulong ni Luna habang nakatingala siya. Pero hindi pa tapos ang fireworks display. Unti-unting nagbago ang pattern ng mga ilaw. Parang may hinuhubog na hugis. Hanggang sa may nabubuo ng mga letra.

She reached to switch it off, feeling the comforting warmth of her blankets. Suddenly, the lights flickered once—then everything went dark. Power outage,... nanaman? Iritabling napakurapkurap si Nina. Moonlight spilled through the window, casting long shadows across the room. Nina's breath hitched. She was alone. Vulnerable. Then, from the front door came a deliberate knock—soft but unmistakable. She froze, heart pounding. "S-sino po?" she whispered, voice trembling. No answer. The knock came again, louder this time.

“You write Inima Luna? That is the title of the book.“ Sabi niya kaya napatitig ako sa kanya. “Binasa mo ba?“ Nahihiya ko na tanong kaya umiling siya. “Title man lang yong binasa ko hindi ko sinasadya na makita.“ Sagot niya kaya tumango lang ako. Hindi na siya muling nagsalita pa dahil nanahimik na ako at nagpatuloy na siya sa pagsubo sa akin at pagkain niya. Nakikiramdam lang ako sa kanya dahil ayoko munang magtanong o magbukas ng tungkol sa amin. Hinayaan ko lang siya na gawin ang mga gusto niya nang matapos kaming kumain ng agahan ay iniwan niya ako sandali. Nilibot ko ang paningin ko sa kwarto at nakita ko ang bag niya kaya inabot ko ito. Nanlake ang mga mata ko dahil nandito ang family

Unti-unti na akong nilalamon ng antok at hindi ako sigurado kung tama ba ang narinig ko o panaginip lang ang lahat. "Mahal na mahal kita, Crysaline." KINABUKASAN ay naramdaman ko ang mabigat na bagay na nakapulupot sa beywang ko kaya unti-unti kong iminulat ang mga mata ko. Sumalubong sa akin ang maamong mukha ni Nathan na mahimbing pa rin na natutulog sa tabi ko.