When You Wish Upon A Star นิยาย & เรื่องราว

Mas mabuti na rin iyon dahil nakakapagod magsalita. Nang makarating kami sa park ay huminto na ako saka napatingala sa langit. Ang ganda. Walang sabi-sabi na humiga ako sa damuhan. Nataranta naman si Ace sa ginawa ko. Tss hihiga lang naman ako. Ilang segundo lang din ang lumipas Naramdaman kong humiga rin siya sa tabi ko. Napakurap ako nang may nakita akong shooting star. Eversince day one, I don't believe that shooting stars makes your wish come true. it's just an asteroid that falls into the Earth. How come that it will make your wish come true?

nakatingin siya sa sahig habang patuloy ang pagiyak gusto ko siyang daluhan at patahanin pero kasi kahit ang sarili ko hindi ko mapatahan sa pagiyak. " I know that there's a big chances you will never return, but every day I light a candle upon my window, hoping it will guide you back. There are more than a million stars in the sky and I wish upon every single one, hoping that it will bring you back to me.

Ang baba ni Agatha ay nakapatong sa mga tuhod niya, at ang huling guhit na lang ng shooting star ang nakita niya habang lumulubog ito sa hindi kilalang kadiliman. “Nag wish ka ba?” tanong nito, habang nakatingin sa dinaanan ng shooting star. “Oo,” inis niyang sabiu. “Sana matupad ang wish mo!” sabi nito, habang may bahagyang ngiti sa mga mata nang sulyapan siya nito. “Alam mo ba kung anong wish ang gusto kong matupad?” pangungutya niya. “Ano ba ang winish mo?” inakala nito na ayaw lang siyang kausapin, hula niya ay para ito sa kalusugan ng lola niya o para tumanda silang magkasama ni Johnford.

Naluha si Althea, at niyakap siya nang mahigpit. Bago sila makatulog, nagpasya silang mag-stargazing sa garden. Nakahiga sila sa damuhan, magkatabi. “Look, a shooting star!” sigaw ni Althea. “Make a wish,” sabi ni Adrian. Pumikit siya sandali, tapos ngumiti. “Done.” “What did you wish for?” curious na tanong ni Adrian. “If I tell you, it won’t come true,” sagot niya, sabay kindat.

sabi ko kay Travis sabay turo sa mga meteors na nasa langit. "Ang ganda" sabi niya pero saakin lang nakatingin. "Wish ka" sabi ko sakanya at tumingin naman siya doon. Nag wish kaya ang mokong? "Anong wish mo?" Tanong ko sakanya. "Secret" "Ano nga?" Pangungulit ko sakanya. "I wish for you to say you love me everyday." Sabi niya at napatigil naman ako sa sinabi niya.

Lumingon ako sa kaniya na ngayon ay nakatingin sa kalangitan. "Pumipikit ako at nag-wi-wish sa malaking bituin. Sabi kasi nila, kapag daw nag-wish ka sa malaking bituin magkakatotoo daw 'yong wish mo." Humarap siya sa akin at bahagyang ngumiti. "Subukan niyo, Sir," segunda pa niya. "Susubukan ko? Hindi naman ata totoo 'yan, Mara," pagtanggi ko kahit balak ko naman talagang gawin.

Agad akong napatingala habang ang mga luha ko ay umaagos na, it was like a river or more like a falls? Pait akong napatawa nang makita ang isang shooting star. Napapikit ako bago nagsalita, "I wish... I wish I was the reason behind your smile... Sana hindi ka ganoon ka manhid para makitang unti unti na akong nagkakagusto sa iyo, Zaro..." mahinang bulong ko at naikagat ang ibabang labi ko para maiwasan ang paghikbi.

Then came a girl — Celestine, around 9, wearing an oversized yellow cardigan and a shy smile. May bitbit siyang paper crane. “Hi,” she said softly. “You look lonely.” “I’m not,” Lysander lied. “You are,” she said simply, handing him the crane. “Sister Ammy said, when you feel alone, you give someone a wish.” Lysander looked at her, confused. “What do I wish for?” “Anything. But don’t tell me. Or it won’t come true.” He stared at the little paper bird. “Then… I wish you’d stay.”

Mukha namang dininig ang kanyang hiling. Pagka't saglit lamang ay bigla ngang lumitaw ang isang kometa sa papawirin. Napatuwid siya ng tayo. Mabilis na pinagsalikop ang dalawang kamay sabay daiti ng mga mata at umusal ng isang hiling. "I wish whatever my princess wishes will be granted." Pukaw ng naturang boses kay Rada. Awtomatikong naidilat niya ang nakapinid na mga mata at pagkatapos ay nilingon ang nagmamay-ari ng malamyos na tinig.

Sumandal siya at nagmasid sa kalangitan. "Sana bukas ay maging maayos na ang lahat. I can't afford to lose Keanne. I should not fail that old man. Hindi puwedeng mag-cause ako ng gulo sa pagitan nilang mag-lolo kaya ay titiisin ko ang ugali ng matandang iyon alang-alang kay Keanne at sa magandang plano na mayroon siya." There was a shooting star, and there, like a child who believes in myth, she closed her eyes and wished for the betterment.