Where Your Eyes Linger Novels & Stories

mahina niyang wika gamit ang tonong hindi ko mawari. Unti-unti ko namang iminulat ang aking mga mata ngunit nanatili ang aking tingin sa ibabaw ng lamesa. Naramdaman ko silang pumwesto sa lamesang katapat lamang ng unang malaking bintana at malapit ‘yon sa amin.

Tumango siya at dinagdagan pa ng gulay ang plato ko, simple, natural, parang walang ibang kahulugan. Pero nang mapatingin ulit ako, Zed’s gaze hadn’t moved. It lingered, not on me this time, but on Ezra’s hand close to mine. His eyes stayed there a moment too long. Then he deliberately lifted his glass. Fingers tightened around the stem before setting it down with quiet precision, the kind that hid more than it showed. I told myself to ignore it. But when our eyes met across the table, there was something unspoken—heavy, restrained, undeniable.

His presence screams power and his calmness seems dangerous. Habang naka tingin ako sa kanya ay naramdaman niya atang nakatitig ako sa kanya kaya lumingon siya saakin. His lifeless eyes met mine, we locked eyes and I felt shivers down to my spines and this is not good. That lifeless pair of cold brown eyes are like a syringe with anesthesia that injected throughout my body, now I feel numb! I can compare his eyes with a tranquility land, calm yet very dangerous.

agad kong sagot sa malamig na boses. Hindi naman siya umimik at nanatili lamang na nakatitig sa mga mata ko, nanunuri, naghahanap. Tatlong marahan na palaklak ang siyang nakaagaw ng atensyon naming dalawa. Pareho naming inalis ang paningin sa isa't isa at tumingin sa labas ng silid.

Pero hindi sa kanila nakatuon ang atensyon ko. Ang mga mata ko ay dumiretso sa dulo ng mahabang glass table. Sa lalaking nakatayo roon. Si Niro. Nakita ko kung paano nanlaki ang kaniyang mga mata. Nakita ko ang pagbagsak ng kaniyang panga, ang panginginig ng kaniyang mga kamay, at ang paghulog ng pen na hawak niya. Para siyang nakakita ng multo. Isang katutuhanang hindi man lang pumasok sa isip niya.

Hindi ko alam kung anong meron sa mga tingin kong ito, basta't alam ko isang tingin ko palang ay may nahuhulog na agad. “Why do those eyes keep tempting me?” Ngumisi na lamang ako, “I'm just staring.” Saad ko pa “That's not just an ordinary glance.” Umiling pa siya. Mahina na lamang akong natawa “I'm serious. What is it about your eyes? One look from you and i already feel like i'm being seduced.” Hindi parin maalis ang ngisi sa aking labi, I love it when i see you fall for my charm, Dark.

“Without using your eyes.” Huminga ako ng malalim, sinusubukang huwag isipin ang mga mata niyang di nakakakita pero ramdam ko ang titig. Hindi niya ako hawak, pero ramdam ko ang presensya niya sa bawat hinga niya.

Looking into his eyes, brought me into a whole world. "I won't leave you as long as you won't leave me."

yet Rowan only laugh at her and walk away from her, As they reached the heart of the museum, a breathtaking masterpiece caught Genevieve's eye – a painting that seemed to capture the essence of their shared journey. It depicted a lone figure standing at the edge of a cliff, gazing out into the vast expanse of the unknown, a sense of longing and possibility emanating from the canvas.

sagot ko. May kaunting katahimikan ulit. Sa gilid ng mata ko, pinagmamasdan ko ang repleksyon niya sa bintana. Hindi siya tumitingin sa akin. Nakatingin siya sa daan. Pero ramdam ko ang pagiging alerto niya. Hindi talaga siya relaxed. Nagkukunwari lang. Parang ako. “Charm,” bulong ko sa isip ko. Pero hindi ko kailangang magsalita. Ang contact lens ay may micro-transmitter. Eye blink code. Isang maikling double blink.