White And Black Cake Novels & Stories

Kahit black nga ay ayos lang sa ‘kin, tutal ay hindi naman ako gano’n kaseryoso sa kasal na ‘to. “And for the cake,” Si Summer ulit, her eyes gleaming, “siguro dapat tulad din ng cake noon nila Poppy at Kuya Faith. It should definitely have at least five tiers, with intricate sugar flowers cascading down one side. Something really grand and show-stopping!” Napalunok ako at muling tumango habang pilit ang ngiti. “Of course, that sounds beautiful.” I could hear my own voice growing softer, the words feeling less and less like my own.

Napalingon kami sa labas na siyang nagsimula na ang fireworks display, kasama sa programang ito. Manghang-mangha si Monina. Masaya siya. Sapat na sa akin na makitang masaya ang asawa ko. Everyday it was a challenge to me na maging masaya ang asawa ko. Hangang sa… “Now it's time to reveal the gender of the baby!” Pumasok na ang tatlong malalaking cake. Colors are white, choco, ube and green. “Kahit sa cake wala man lang palatandaan kung ano ba ang gender ng baby natin.” At binatukan na naman ako ni Monina.

Ngumiti siya nang pilit sa mga bisita, pero nang malasahan niya ang loob ng cupcake, biglang nagbago ang kulay ng mukha niya. Mula sa pagiging maputi, naging pula, at pagkatapos ay naging violet. "Is... is this..." hindi niya matuloy ang sasabihin dahil tila naging bato ang dila niya. Sa loob ng cupcake na iyon, hinaluan ko ang filling ng pinaka-purong, pinaka-mapait na *Unsweetened Baking Cocoa* na hinaluan ng *Wasabi* at *Silina*. Isang kombinasyon na siguradong magpapaiyak sa kahit sinong ahas.

Nakita nya siguro na kanina pa ako nakatitig sa mga cake. “Hindi kasi ako makapag-decide kung anong bibilhin ko” The girl looked at the cake infront of us “For me, this is the most delicious cake ..” Tinignan ko ang tinuro nya, it’s the Golden Vanilla Cake. Isa ‘yan sa gusto kong bilhin pero nagdadalawang isip ako dahil sa napakadaming naka-display at sa tingin ko din ay masarap silang lahat.

Gagawan niya na lang ito ng cake! Maaga siyang umuwi. Hindi na rin kasi bumalik sa factory si Sir Pierre at kung hanapin man siya nito, alam naman nitong nasa apartment lang siya. Ginawan niya ito ng chocolate cake, effort effort pa siya sa lettering ng happy birthday. Nagluto rin siya ng chicken at spaghetti para sa kanilang dalawa. Bukas pa naman ang celebration ng kasal nito, pwede namang mauna na silang magcelebrate.

Ang profile picture niyon ay isang black swan cake. Si Elena... mahal na mahal nito ang matatamis na pagkain. Lalo na ang cake. Ang cake na nasa profile picture na iyon ay ang regalong binili niya para sa ikalawamput-walong kaarawan nito sa mansyon ng mga Singson.

“Aba, kung tutulungan ko kayo, siguradong magiging espesyal ‘yan. Hayaan mong ako na ang bahala sa mga detalye. Ikaw na lang ang magpanggap na wala kang alam kapag tinanong ka ng anak ko.” Natawa rin si Leonardo. “Kaya nga po surprise eh. Pero Ma, gusto ko rin pong kayo ang unang makaalam ng theme. Gusto kong baby blue and white, para simple, pero elegante. Gusto ko lang magmukhang malinis, presko at masaya ‘yong kulay niya.” “Maganda ‘yan,” sang-ayon ni Zenaida. “At ako na ang bahala sa cake at decorations. Si Maritess naman, makakatulong sa pagkain.

Sobrang sakit ng puso niya. Alam niya na hindi gusto ni Enrico ang kahit anong matatamis, at hindi rin niya gusto ang mga cake na masyadong matamis. Kaya't siya ang gumawa ng cake na ito nang mag-isa. It is low-fat and low-sugar, with only a faint milky fragrance, and it is really not sweet at all. And there is no cream, only cake embryos. But he didn't even want to try it. How ironic life can be.

Kaya ang nakakaalam lang is si Aya at Jill. "Love? Okay na ba 'to?" tanong ko habang pinapakita ang sample ng invitation namin. Bali dalawa ang ginawa ko para pagpiliian. Yung isa may pagka-vintage tapos 'yong isa naman white and black.. "Gusto ko 'tong black and white love. Ang ganda." Sabi niya kaya ito na ang ipapagawa naming invitation.

Mukhang nailalabas na ni Nathalie ang potential niya sa ganitong larangan. Dumating ang isang malaking vintage white cake at ipinuwesto sa harap namin ni Adonis. “Hindi ba ‘to wedding cake? Parang wedding cake na ‘to ah! Pagka-panganak pa ni Atasha ang kasal namin!” kantyaw ni Adonis dahil napakalaki talaga ng minimalist cake na iyon.