White And Black Cake Novels & Stories

sabi niya sabay tanggap sa cake. "Ganoon ba, Manang Flory?" I tilted my head. "Pero dark chocolate naman ang ingredient nitong cake — medyo mas mababa ang sugar kumpara sa mga regular na cakes. Hindi naman ito yung uri ng dessert na puro tamis." She tasted the cake and I saw her thin eyebrow rose a little bit. She pursed her lips and looked at me. "Ikaw ang bahala... pero baka hindi niya kainin, eh."

Cake. Kulay black at pink ang icing no'n at may maliliit na choclate hearts sa ibabaw. Agad siyang napangiti at binuhat ang cake para iharap sa 'kin. Nilagyan niya ito ng maliit na kandila bago sindihan then she started singing happy birthday habang tahimik akong nakatitig sa kaniya.

Pagdating ni David sa dining room, nakita niya si Arniya na abala sa pagputol ng cake. Ang anim na pulgadang peach cake ay kulay rosas mula labas hanggang loob. Ang pagkakaputol ay tila sining—makinis, proporsyonado, at eleganteng eleganteng. Magaan sa mata, at nakakainspire.

May ivory cakes na may mga hand-painted na bulaklak, may mayaman sa detalye ng gold leaf, at mayroon ding minimalist na parang ginawa talaga para sa mga royal weddings. Habang pinagmamasdan ko ang isang apat na palapag na cake na may 3D sugar roses, napangiti ako. Magugustuhan ‘to ni Irina. Simple pero elegante. Tila bagay na bagay sa kaniya. Kausap ko pa ang head baker tungkol sa lasa, kung mas okay bang vanilla cream o caramel custard—nang may napansin akong pamilyar na mukha sa labas ng glass window ng shop.

ani Kuya sabay pakita ng naka-display sa bandang likod niya na mga cake. Iba't ibang occasion ang nakasulat doon. Nauna kong nagustuhan ang isang black forest cake, hindi gaano kalaki ang cake na mas okay. "The black forest one." "Ano pong isusulat sa cake, Madam?" tanong ng babaeng kasama niya at kumuha ng cake mula sa ibang storage. "Happy birthday lang," sagot ko.

She made me cry kasi lahat ng pinagdaanan namin from the start ay binanggit niya. Nang pumatak na ang oras na manghihiwa na kami ng cake, ang cake na napakataas na may tatlong flavor na vanilla, chocolate, at strawberry. We feed each other, si Neil na todo ingat sa pagsubo sa akin ng cake sa tinidor. Pero akala ko ay ayaw niya akong madumihan, iyon pala ay nilagyan niya ako nang hindi ko namamalayan. Dalawang daliring bakat sa mukha niya ang ganti ko.

Sabi niya pa. "Alam ko. Bitter coffee cake iyan. Nagpuyat ako para diyan." Binuksan ko iyong box. "Happy birthday Kairos Be!" Tiningnan niya iyong cake ko. Itim lang iyon – favorite color niya tapos ay may nakalagay na Kairos Be na may smiling face sa gilid. Nagulat ako nang ngumiti siya tapos kinuwit niya ang gilid ng fondant.

Dahil doon, halos wala siyang alaala ng pagkain ng cake noong bata siya. Ngunit ngayon, habang tinitingnan ang maliit na cake na palihim na dinala ni Louise, bigla siyang nakaramdam ng kaunting interes. Kasinglaki lamang ng palad ang cake, pino at mukhang malambot, may maliit na cream dog na nakaupo sa ibabaw. Hindi ito marangya, hindi engrande, at hindi rin bagay sa karaniwang panlasa ng party ng pamilya Montenegro.

Tahimik akong nagtulak ng shopping cart habang isa-isang kinukuha ang mga sangkap na kailangan—cake flour, cocoa powder, butter, cream cheese, itlog, asukal, food coloring. Red velvet. Hindi iyon ang paborito kong flavor. Chocolate pa rin. Pero tuwing sasapit ang araw na ito... Hindi ako kailanman gumagawa ng ibang cake. Pagkatapos makumpleto ang lahat ng kailangan, dumiretso na ako sa counter. Mabilis lang ang lahat. Parang gusto ko ring matapos agad ang araw na ito. ───

May pila rin sa counter kaya pumila ako. Mayroong display case na pinaglalagyan ng cake varieties na siyang tinitingnan ng mga customer. Marami ang nakalagay roon, mula sa kinatatayuan ko ay nakita kong naglagay sila ng bagong mocha cake at blueberry cheesecake. Iyon siguro ang best seller nila. Limang tao pa ang nasa unahan ko at dalawa naman ang nasa likuran ko. Mabilis naman na umuusad ang pila, pero minsan nagtatagal kapag marami ang binibili.