Novel & Cerita White Lies In Tagalog

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

Napinto ni Hade ang daliri. " P-Please don't leave!" anas ni Amella habang nanatiling nakapikit ang mga mata. Is she dreaming? "I-I beg you please, h'wag mo 'kong iwan." Hindi nakaligtas sa mga mata ni Hade ang namumuong luha sa gilid ng mga mata nito.

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

“One...” Nayanig si Allen pero nanatiling tikom ang bibig at nanlilisik ang mga mata. “Two...” muling bilang ni Talia. Sa wakas, bumigay na rin si Allen. “White! Putulin mo ‘yung white!”

sagot ko dito. Tumawa ito, “Sure dig in..” utos nito kaya naman kumuha ako ng fork. “What is this?” Tanong ko sa pagkain na may parang white cream. “Ah that’s a ginataang gabi o laing din, Bicolano food ‘yan try it..” paliwanag nito. Tumango ako at pinag sandok ako nito. Inamoy ko muna ang pagkain. “Hindi pa ako naka kakain ng ganito before. Amoy siya ginger..” wika ko at tinikman ko muna ang sabaw.

CHAPTER 2: BAGONG TAHANAN Agad na sumalubong sa akin ang aking matalik na kaibigan, si Li Wei, isang purong Intsik, pero naging kabilang na namin sa aming barangay. Kitang-kita ko ang pangamba sa kanyang mata, “Ano ang bumagsak Palan-taw? Ano ang dala ng bulalakaw?”

Gagong coach yun mamimirwisyo pa sa ibang tao. “So ano na? boracay is waving.” Rinig ko pang saad ni Sophia. Ano bang meron sa Boracay na yan at baliw na baliw sila sa lugar na yan, bukod sa dagat, ano pa bang makikita dun? Medyo matagal na rin pala simula noong huli kong napuntahan ang dagat dahil sobrang layo sa amin.

Subalit, ng handa na siyang tumawa at kalimutan ito, ang taong ito ay nagsabi ng dalawang salitang ito mula sa kabilang dulo ng tawag ng walang babala. “Ss~” Si Elior White ay sobrang gulat na nabitawan niya ang kanyang sigarilyo, napaso ang kanyang kabilang kamay na nakalagay sa kanyang hita. Ang biglang paso ay napahinga ng malalim kay Elior White. ‘P*ta, ang init!’ “Sandali, ano ang sinabi mo?”

“Hindi ka pwedeng pumatay o gumawa ng aksyon nang hindi nagtatanong o humihingi ng permiso sa nakatataas. So tell me, among the organization, who ordered you to kill them?” “White t-tiger mask. N-Narinig ko na u-utos ito mula sa lalaking tinatawag nilang white tiger mask.” "White what? Ang baduy naman ng pangalan. Parang pang wrestles,” ang natatawang sambit ni Jeonghan. "White tiger mask," bulong ni Seungcheol.