Who Really Am I Novels & Stories

Hindi pa man buo pero nagsisimula na. “At ngayon…” dagdag ko. Bahagya akong yumuko nang kaunti, mas lumapit sa mesa. Mas seryoso. Mas diretso. “Alam mo na kung sino ako.” Hindi siya kumurap. Hindi siya umiwas. “At alam ko na kung sino ka.” “And now…” dagdag ko. Huminga ako nang malalim. Ito na ang tunay na tanong. Hindi misyon. Hindi identity. Kundi alignment.

Umiwas siya ng tingin sa akin kaya hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya. So, tama nga ang narinig ko. “Pero bakit?” “What do you mean bakit?” he asked me. “Look, alam kong nagulat ka sa nalaman mo pero iyon ang totoo, Janiyah. I am not who you think I am. I’m a Mafia Leader, I killed people.”

utos niya bago tumalikod at lumabas ng silid. --- Pinagmasdan ko ang madilim at luma nang kwarto. Walang kama, tanging isang lumang sofa at ilang kahoy na lamesa. Pero sa ngayon, wala akong pakialam. Dahan-dahan akong humiga sa sofa, pinilit ipikit ang mga mata kahit ang isip ko ay puno ng tanong. Sino nga ba talaga ako? Ano ang tunay kong papel sa lahat ng ito?

gusto kong makilala muna ang sarili ko. Years ago hindi ko ito kilala ang this few months, pinaliwanag sa akin ni ma'am doon ako may na realize sa sarili ko. I don't know myself yet. This is not me, this is Irriene they created and not Irriene I want to be. "Ikaw nalang kaya ang magturo sa akin? Hindi ka ba marunong?" nakangusong tanong ko. Alam ko na ang sagot.. gusto ko lang ipakita sa kanga na gusto ko pang matuto sa kanya.

"Because for the past six months, I lived in that huge building but I felt like a ghost. I realized that all the money and power in the world mean nothing if I can't look at myself in the mirror because I broke the only person who saw me for who I really am." Lumapit siya sa akin, sapat na para maamoy ko ang ulan at ang pamilyar niyang scent. "Sef, hindi ko inaasahan na mapapatawad mo ako ngayon. O bukas. O sa susunod na taon. Pero hayaan mo akong maging ganito. Hayaan mo akong maging maliit sa paningin mo, dahil doon ko lang nararamdaman na nagiging totoo ako. I don’t want to be the CEO of San Real right now. I just want to be the man who takes care of you."

A one-time escape deal. But now… What if the lie is starting to feel like the life I want? Hindi ko alam kung matatawa ako o iiyak. Hindi ko na rin alam kung si Ziven ba ang dapat kong ipaglalaban… … o ang sarili kong identity na unti-unti nang nawawala.

"What is my identity?" Hindi inawasan ni Janella ang matatalas at nanunuring mata ng lalaki sa pagkakataong ito, nanatili siyang nakatitig nang diretso. "What kind of identity do I have? Isn't that up to you to decide? Do you think I have the right to control you?"