Who Really Am I Novels & Stories

“Hmm?” "Maaari mo bang sabihin sa akin ang kaunti pa tungkol sa iyong sarili?" Nakita kong may gumuhit na maliit na ngisi sa labi niya. “Sige, sandali. Bago ka pa makaisip ng kahit ano, gusto ko lang malaman ang higit pa tungkol sa iyo. Ang mga katotohanan na nanggaling sa iyo, at hindi sa internet o kung sino pa man. Sino kaba talaga? Sino ang Liam Spencer na pinakasalan ko?"

Nanlaki ang kanyang mga mata na nasundan ng tingin ang tunay na Pearl. "Sandali!" Tawag niya rito. Huminto naman ito saka siya hinarap. Umiyak ba ito? "What?" Asik nito sa kanya. "Who am I?" 'yun ang lumabas sa kanyang bibig. Kahit man lang bago siya mawala sa mundo ay makilala niya ang sarili. "Wala naman siguro masama kung sasabihin ko sayo. Tutal, mamamatay ka na din." Umayos ito ng tayo paharap sa kanya. "You are Reese Arabejo Velasco."

Lahat puwedeng magbago at nagbago ang buhay ko mula nang makilala ko si Nicholas. Everyone’s been asking me why am I like this. Everyone’s been telling me I’m such a slut, bitch, villain, and anything what they could call me. I can’t even find the right answers to their questions, because the truth is, I don’t even know the answer. I can’t seem to figure it out. Why am I like this? I am like this because this is me and no one could ever change the fact that I am me. I’ve been always like this.

"Son, don't worry I will get what it takes to protect you. He is just a spoiled child so he don't want t—" "Mom, tell me who I am?" Walang emosyon kong tanong sa kanya and my body can't take enough. Hinawakan ko ang mga buhok ko na parang wala na ding buhay sa aking narinig. If I am not Krist De Vera who I am? I asked myself couple of times. I sigh and look at Mom. "The truth will set me free Mom please" Kaya kong tanggapin lahat ng sasanihin niya saakin kahit ano basta ang gusto ko lang ay malaman ang katotohanan tungkol saakin.

I sit tightly. "Do you know who you are Vera?" Luna asked me randomly. Sa lahat ng naisip kong pwede niyang itanong o sabihin, ito pa talaga ang tanong nya? Pero when I was about to answer, I clearly know what I should respond pero napaisip ko. Napatanong din ako sa sarili ko. Sino ba talaga ako? To be honest, I know who I am but if I tried to remember my childhood and some important things about me, I see nothing. But I know in my heart, kung sino ako. Bakit nga ba ganito? I can't remember my memories.

Alam kong marami siyang itatanong sa akin pero hindi ko puwedeng sagutin iyon habang mayro’n kaming kasama rito. I’m a Master of Disguise to conceal my true identity being the Hidden Mafia King. As much as possible, it was better to let them know about my facade under the silhouette of Achil Costa, and not the real me or else their lives would be in danger, especially that my foes were still around.

Nagsisisi ba ako sa naging desisyon ko? Noong una, hindi, dahil alam kong iyon ang dapat na gawin ko. Pero nitong mga nakaraan, kinukuwestiyon ko na ang aking sarili. Maybe, because a person came to my life and saw through me. She saw who Am I. The Dominic who is suffering and weak! "Romnick, hindi ka naman magagalit sa akin kung pipiliin kong maging masaya hindi ba? Kung pipiliin kong–"

"I don't care who you truly are, but I promise not to bother you anymore. So please, forgive me." Kanina pa gumugulo sa isip ko 'yon. Who really I am? Ano ba kasing ibig sabihin no'n? Do I have a secret identity that I'm not aware of? But why don't I know anything if it's about me? Alam kaya ito ni Mama? But if she knew, I'm sure she would tell me. Ngunit hindi rin naman malayong alam niya nga ang tungkol sa totoo kong pagkatao pero hindi niya lang sinasabi sa'kin? Pero hindi naman naglilihim sa'kin si Mama.

Huminga ako nang malalim at nagpatuloy, “But we need to end this now. Tigilan na natin ‘to bago pa lumalim ang nararamdaman natin para sa isa’t isa.” Umiling-iling siya at napasabunot sa buhok. Saglit siyang nagpaikot-ikot sa pwesto niya bago muling humarap sa ‘kin. “Why? Did I do something wrong? May nasabi ba akong hindi maganda? We have been doing okay since the other day. What went wrong?” “Tell me, who are you?” tanong ko. “I mean, who’s the real you? What’s your real name and who is your father?”

sabi ko, mas mahina na ngayon. Mas personal. Mas totoo. “Who the hell am I?” Tahimik. At sa katahimikang iyon— mas lalo akong nabasag. Dahil sa tingin niya. Hindi iyon tingin ng lalaking may sikreto lang. Tingin iyon ng lalaking matagal nang nagdadala ng isang katotohanang hindi niya kayang ibigay. Tingin iyon ng lalaking alam na kapag sinabi niya ang totoo—