Novel & Cerita Wika Ng Kabataan

prangkang sabi ni Esteban. "Binata, mabuti na lang maging bata at masigla. Hindi ka karapat-dapat na tawaging teenager kung wala kang lakas ng loob at katuwiran, pero mabuti na rin ang pagkakaroon ng kaalaman sa sarili. Kung ikaw ay masyadong mayabang, hindi ka makakarating sa magandang wakas." Malamig na boses na sabi ng taong iyon, halatang may mga nairita na kay Esteban.

Wika ni Liza. Habang tinitingnan niya ang masasayang mukha ng mga bata, may kakaibang init na bumalot sa puso ni Bella. "Tama ang desisyon kong ipaglaban 'to. Ito ang gusto kong gawin." Hindi niya alam na ang desisyong ito ang magdadala sa kanya sa mas maraming komplikasyon.

Gosh oo alam kong mas bata pa ako kaisa sa kanya I'm just sixteen and yeah may mga bagay na immature pa ako at hindi naiintindihan but I am really trying to understand everything di gaya niya! “Pakawalan? T×ng× ka ba? Kapag ginawa ko iyon malamang babalik ka lang sa kanya at p-protekhan ka lang niya maiichapwera lang ako kaya mas mabuti pang mawala ka na lang!”

“Ang kwentong ito ay tungkol sa isang maliit na isda na gustong makita ang buong dagat...” Sa isa pang bahagi ng bayan, nagpasya si Isabela na magtatag ng isang “Kabataan para sa Bayan” programa — isang organisasyon na nagbibigay-daan sa mga kabataan na makilahok sa pamamahala ng bayan at gumawa ng mga proyekto para sa kanilang komunidad. Maraming kabataan ang sumali, kabilang na ang mga estudyante mula sa training institute at mga lokal na kabataan ng bayan.

Wika ni Nanay sa akin. Inabot nito sa akin ang panibagong pagkain, this time prutas naman. “Ang kahirapan ngayon ang pumu-putol sa pangarap ng mga kabataan. Kahit pa sabihin na maraming paraan, hindi mo masasabi dahil ang hirap ng buhay ngayon. Hindi ka pwede umasa sa tulong lang dahil nauubos ‘yun.” Makahulugan kong sagot.

Si Anna ay nag-smile, at tumugon ng mahinahon, "Kigandang bata naman nito, Vaiana, you have made new friends, sit down, there’s fruit over there, Vaiana, balatan mo siya ng prutas." "Okay." Sagot ni Vaiana. "Oo, tama," sumang-ayon si Vicente. Hindi niya pinakita ang pagkainis, kaya’t patuloy niyang pinilit na magpakita ng mabuting pakikitungo. "Uminom ka muna ng tubig, iha. Or gusto mo ng milktea? Ang balita ko kasi ay mahilig sa mga milktea ang mga kabataan ngayon. Marunong din gumawa ang Tita Anna mo.”

wika ni Jade. Bumuntong hininga na lang ai Premiere at walang sabi sabi ay tumayo na ito. "Bibigyan kita ng oras ngayon, pero babalik ako bukas babe. Hindi ako titigil hanggat hindi tayo nagkakaayos. Hindi ako papayag na masira tayo sa ganitong dahilan lang," wika ng binata at naglakad na palabas ng kwarto.

wika ni Angie sa kanya habang tumatambay sila sa garden at nag hihintay ng lunch nila. Dumating na ang mga kaibigan nya, excited kasi ito sa nalalapit nilang kasal kaya tutulong daw sila sa pag plano. "Magpabuntis kasi kayo para pakasalan na kayo ng mga jowa nyo." Biro nya sa mga kaibigan. "Ayoko naman mag lakad sa altar na bundat noh! Mas gusto ko pa din na sexy ako kaya kasal muna bago buntis!" Wika ni Abby.

Wika ng kanyang lola. “Hindi na po ako bata Lola.” Wika ng babae, kaya gulat siyang napatingin dito. “Nasa tamang edad na po ako, at kaya lang po ako mukhang bata, ay dahil maliit akong babae.” Wika nitong muli. “Kung ganun, gusto kung maikasal agad kayo ngayon.” Wika ng kanyang lola na kina-gulat nila.

"Lilipas din 'yon." At sa puntong 'yon tila nasapul ko ang lock na ginagamit niya upang hindi sumabulat ang galit na kanina pa niya itinatago. I can freely sense na gusto niya kaming saktan. And I am just waiting for it. "Kakaiba talag kayong mga kabataan ngayon. Ginagawa niyo na lang kung ano ang nais niyo. Ni hindi niyo binibigyang halaga ang nararamdaman ng ibang tao."