Romans & histoires Sanaysay Tungkol Sa Kabataan

Yung kamayan ng mga Gang. "syempre, magkakapatid tayo eh." dagdag ko. "kapatid,bago mapatid ang pisi wag kanang manisi o magmalinis e lahat naman ng iskandalong ito ay misunderstanding lamang is-------." kumanta naman ang mga boys. Mga baliw talaga. Kanta yan ng 187mobstaz. Kinilabutan ako bigla e. Mga abnormal ba naman. Jejedays.

Ang event ay puno ng saya, kulay, at inspirasyon, kung saan ang bawat kabataan ay nagbigay ng kanilang kontribusyon. “Ngayon ay ipinapakita natin ang mga ginawa natin,” sabi ni Abigail na puno ng saya habang pinapanood ang mga kabataan. “Dahil sa inyong pagsisikap at dedikasyon, nakapagbigay tayo ng inspirasyon sa ating komunidad.”

“Anghirap kay Pancho, masyadong conservative? Kung nagka-girlfriend na siya kaagad noon at nabuntis kaagad, makakaatras pa ba ‘yung babae?” “Papa naman,e hindi naman maganda ‘yang sinasabi mo. Hindi nga niya mapasagot si Astrid, kung sinu-sino pang babae ang sinasabi mo.” “Trending ‘yan ngayon sa mga kabataan, buntis na bago nagpapakasal…may iba naman, nagsasama na lang muna tsaka na ang kasal, ‘yung iba career muna, bahay muna, kotse muna bago mag-asawa tapos saka na ang anak. Eh, ano pa bang kulang? Kasal na lang.”

Sanay na ako sa ganitong klaseng sakit at ganitong klaseng paghahandas sapagkat pang-lima na ito. Panlima naming anak. At sa bawat isa, natututo akong makinig sa sarili kong katawan, huminga nang malalim, at magtiwala sa prosesong kilala na rin ng puso ko. Ngayon nga lang, kahit sanay na... may bahagyang kaba pa rin. Laging may halo 'yong excitement at takot. Dahil kahit pang-lima na ito, bawat sanggol ay panibagong kwento at panibagong simula.

nakangiti kong saad samantalang tumango lang naman ito. "Sana naman huwag mo ng pahirapan ang Kuya ko. Ako na ang nagsasabi sayo, walang alam 'yan sa panliligaw. Paano ba naman, ang boring ng buhay teenager niyan eh. Puro aral kahit hindi naman siya pini-pressure ng mommy at daddy. Siguro ay dahil ayaw niyang mapag-iwanan ng mga pinsan namin na kaedadan niya rin."

Habang naglalakad, napadaan na lang siya sa isang grupo ng mga kabataan at narinig ang kanilang pag-uusap. "Grabe! Ang gagaling ng mga sumasali." "Paano ba ang gagawin do'n? Gusto kong sumali." "Dapat malakas ka. Bakbakan 'yon. Kapag nanalo, may malaking pera." "Ay! Maganda 'yan!" "Sanay pa naman ako sa bakbakan."

"Kahit pa iexpell nila ko, marami parin akong maiisip na paraan para yumaman ako. Kaya wala kang dapat ipag-alala, tigilan mo na iyang pagiging tsimoso mong multo." "Iyon na nga ang pinag-aalala ko, gusto kong pumasok ka ng school dahil gusto kong matuto kang mangarap ng mga bagay na gusto mong gawin pagdating ng panahon at hindi lang basta maging mayaman." Saglit siyang hindi nakapagsalita, kung ganoon pala ay nangangarap narin ang binata para sa kanya. Naghahangad ng mga bagay na hindi niya natutunang hangarin para sa sarili niya noon pa man.

Kung gusto kong maintindihan niya, kailangan kong sabihin sa kanya ang mapait na katotohanan ng aking kabataan. Huminga ng malalim, nagsimula ako. "Nung bata ako, mga kasing-edad mo, wala akong masyadong kaibigan. Karamihan sa mga bata sa edad ko ay iniisip na kakaiba ako at hindi cool. Hindi ako binu-bully, pero hindi rin ako tinanggap. Dahil karamihan sa kanila ay iniisip na ako'y kakaiba at nakakainis, bihira nila akong anyayahan sa mga okasyon. Hindi ako kailanman inanyayahan sa mga birthday party o sleepover, mga ganung bagay. Masakit tuwing may mga kaklase ako na nakakakuha ng imbitasyon, pero ako wala. Lagi akong umiiyak tuwing nangyayari iyon, nagtataka kung bakit sobrang ayaw nila s

Napa kamot na lang ulit ito ng kanyang batok. "Maraming salamat umbo arami." saad niya at tumakbo papasok sa aming balay. Binata na talaga si maliksi ngunit hindi pa ito mature mag isip. Hindi tulad ng mga lalaki sa modern world elementary palang naka isa o dalawa na or worst may lima ng jowa. Iyong iba mature na mag isip at magaling na mangbola ng mga babae, may mga matatamis at mabulaklakin ng mga salita. Pag dadaan ka sa tabi tabi makikita mo sila nag lalandian. Jusko! Kung maka pag post ng long sweet message sa f******k daig pa ang talambuhay ko sa haba. Tapos pag dating sa klase nganga. Ganon din naman ang mga babae pero hindi naman lahat. Ibang iba ang mga kabataan dito sa panahong ito

Tiyak na tiyak. Pero pag-akyat sa entablado… ibang kwento ang narinig. Ang buong mundo ay umiyak, humanga, at nalusaw sa essay na puno ng pagmamahal at sakit. Isang essay na para bang isinulat ng isang batang may pusong umaasang magmahal ulit. At ngayon, heto ang tunay na bersyon. Ang bersyon na dapat sumira kay Natalie.