Novel & Cerita Wind Of Nature

Ang tatlo sa kanila ay natangay sa hangin, malayo sa pasukan ng kuta. Ang buhawi na nilikha ng sandata ng panahon ay iba sa natural na buhawi. Ang una ay unti-unting humihinto habang ang hangin ay unti-unting nawawalan ng enerhiya. Ngunit ang buhawi na ito ay ginawa ng isang sandata. Dumating at umalis ang malalakas na hangin sa loob ng ilang segundo. Upang masimulan muli ang malakas na hangin, ang sandata ay kailangang magpaputok muli.

Baka sakaling may mas safe na lugar na pwede naming puntahan. "The wind is so refreshing. Isn't it?" Vani asks, open arms. His eyes are closed, smiling conspiratorially. Tiptoeing around the delicate sensibilities. The wind is eddied, swirled and ambient that lifts my hair into a dance. As I watch the strands at their confluence of tether and vortex, a sense of calmness comes.

Si Natalie, na parang isang munting demonyo na may matamis na labi, ay maingat na pinapalakas ang kanyang mga halik, ang dila nito ay kumikilos nang mapanukso at hindi maiiwasan, hinahatak siya papalapit. Napalibutan ng amoy ng tsaa at ang matamis na hinga ng kanyang mga labi, at sa bawat sandali, tila ang temperatura ng kwarto ay tumataas. Ang hangin ay naging makapal, puno ng hindi maipaliwanag na init, at naramdaman nilang dalawa ang pumipiglas na mga hangin na tila humahampas sa kanilang mga katawan.

Hindi ko alam kung magwawala ba siya—o tuluyan niya kaming papatayin pareho ni Caleb. The cold glass window beside me was slightly lowered, at agad akong sinalubong ng malamig at sariwang hangin ng probinsya na parang biglang humaplos sa buong katawan ko at dahan-dahang tinatanggal iyong bigat na hindi ko namalayan na matagal ko na palang dala. Hindi ito katulad ng hangin sa siyudad na parang laging may kasamang alikabok, usok ng sasakyan, init ng semento, at ingay ng paligid na kahit sa gabi ay hindi talaga nawawala. This one felt alive in a way that was almost unfamiliar to someone like me na sanay sa mabilis na buhay ng lungsod, sa artificial na ilaw, at sa constant na ingay na akala mo n

Lahat ng makikita sa hardin ay halatang pinag isipan ng mabuti at masusing isinaayos upang makadagdag sa kagandahan ng paligid. Anjelouv takes a deep breath when a light wind touches her face. Magkaiba man ang simoy ng hangin sa Metro at sa Hacienda Guerera ay hindi niya pa rin maitatanggi ang kaluwalhatian na dulot nito. It was like the wind cleansed her soul and helped her clear her mind.

“Let nature take its course. There’s no rush.” Dahil hindi gaanong malaki ang agwat ng katawan nila ay sinamantala iyon ni Equino para nakawan ito ng halik sa pisngi. “Sometimes nature can be destructive. You have to be the first to strike to mine the brightest diamond.”

Sa unang pagkakataon, naramdaman ni Charlie sa eksenang ito ang perpektong pagkakaisa sa pagitan ng mga sinaunang tao at ng kalikasan. Habang nahuhumaling siya dito, biglang nagbago ang lahat sa paligid at naging madilim at maulap na gabi ito mula sa maliwanag na umaga. Patuloy na inaabuso ng mabangis na bagyo ang Mother of Pu’er Tea, na matatag na nakatayo laban sa pananalakay. Lumakas nang lumakas ang mabangis na hangin, sinira nito ang maraming sanga ng mother tree, at marahas yumuyugyog ang katawan ng puno. Sa sandaling desperadong nilalabanan ng mother tree ang hangin, isang kidlat ang bumaba sa langit, tumama sa mother tree, agad gumawa ng isang malaking apoy sa mother tree.

Nakatitig lamang siya sa pinto habang ramdam na ramdam niya ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso, na para bang gustong kumawala mula sa kanyang dibdib. Sa katahimikan ng bahay, lalo pang lumakas sa kanyang pandinig ang ugong ng hangin sa labas. Sumisipol ito sa pagitan ng mga puno sa hardin. May mga dahong kumakaluskos at paminsan-minsan ay may sanga ng punong tumatama sa bubong, tunog na lalong nagdadagdag sa kakaibang kaba na unti-unting gumagapang sa kanyang katawan. Tok!

Nagbakasakali siya, hawak ang Time Capsule sa kanyang kamay. Hindi nagtagal, nakarating siya sa Crossroads ng Yin at Yang. Habang pinagmamasdan niya ang paligid, napagtanto niyang may mga unos sa unahan niya. Ang mga ito ay hindi mga ordinaryong bagyo kundi ang mga nabuo ng Yin at Yang Power. Mayroong dalawang kapangyarihan sa loob ng bagyo — Yin at Yang. Sa kanilang pagsasanib at pagtataboy sa isa't isa, nabuo ang isang bagong anyo. Ang kapangyarihang ito ay nakulong sa bagyo. Sa pamamagitan lamang ng maingat na pagdama sa bagyo maaari kong makita ang presensya ng kapangyarihang ito.

Napatigil siya sa pag unbotton sa long sleeve niya at tumingin sa akin. “How did you know?” “Sabi ni Nathan sa akin.” Walang kagatol-gatol na sabi ko sa kanya. He nods his head, “I see. Thanks for telling me.” Makahulugan na sabi niya sa akin. Lumabas ako para makita ang buong dagat. Ang lakas ng hangin. Bakit sa gitna ng dagat malakas ang hangin kahit wala naman trees?