Wishing Well In Tagalog の小説・ストーリー

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Lumawak ang ngiti ko ng makitang hugis buwan iyon. "Your my moonlight"bulong ni Well sa tenga ko. Nakangiti ko naman siyang nilingon na nakayap mula sa likuran ko. "What is your birthday wish?"usisa niya. Bumuga ako ng hangin bago pumihit paharap sa'kanya. Ngumiti ako bago hinaplos ang pisngi niya. Siguradong magugustuhan niya ang birthday wish ko.

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.

wika 0a ni Troy sabay napangiti at napatitig sa akin. " Well, maganda nga para sa akin maganda naman kasi at naging memorable pa kasi 'yung place na iyon sa akin kaya't napakaganda iyon para sa akin, iwan ko lang sa inyo kung magagandahan kayo. May tambayan naman doon actually nasa tabing ilog itong sinasabi kong lugar," paliwanag ko pa sabay napahawak sa aking liig.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Ayokong bumalik sa realidad. Ayokong isipin ang mga problema. At lalong ayokong maalala ang dahilan kung bakit ako pumunta sa isla. Sa gabing ito... Masaya ako. At matagal na simula nang maramdaman ko iyon. --- "Anong wish mo?" Napalingon ako sa kanya. Nakatitig pa rin siya sa kalangitan. "Sabi nila kapag nakakita ka raw ng shooting star, kailangan kang mag-wish."

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Sana naman ay gumising ka na. Hinalikan ko ang kamay ni Mama. “Pangako ka, ‘Ma. Gumising ka lang, babawi ako sa ‘yo. Gagawin ko ang lahat para maging masaya tayo. Kahit tayo lang dalawa. Hindi na kita iiwan. Hindi na kita pababayaan. Mananatili ako sa tabi mo. Gigising ka naman, ‘di ba? Hindi mo naman ako pababayaan mag-isa, ‘di ba? Pakiusap… lumaban ka, ‘Ma.”

Tumango-tango ang dalaga saka nagyuko ng tingin. "S-Salamat Mama, sa pag-aalaga mo akin at kay Andrea. Mahal na mahal kita at utang ko sa inyo kung bakit ako ganito kasaya ngayon," nang hindi makatiis ay minabuti ni Lana sa sabihin na ang totoo niyang nararamdaman.

Samantalang si Vince ay nagsalin ng alak sa wine glass nito at ininom iyon. "Dude, dapat magpasalamat ka dahil hindi pa kayo kasal. Mas malala kapag kasal kayo at nakipaghiwalay siya. Mas mahirap yun. Be thankful, it means she's not for you. You deserve someone na pahahalagaan ang pagmamahal mo at hindi ibabasura. Mahahanap mo din siya sa tamang panahon, maghintay ka lang at darating siya." wika ko habang naka-akbay pa rin sa kaniya.