Without Remorse Novels & Stories

Yumakap din siya sa tuhod ko at umiyak. Mariing naipikit ko ang aking mga mata. Sa halip na magsisi ay pinanindigan nila ang kasalanang nagawa nila. Kung humingi na lang sana sila ng tawad sa akin at nangako na hindi na nila uulitin pa ang ginawa nila kay Ceelin ay baka posible pa na patawarin ko sila at bigyan ng second chance. But they didn't show even a slight remorse. My family are much ruthless than me. Atleast, I didn't hurt or kill someone with unreasonable reason.

Pero ngayon na nakikita ko kung gaano ko sila nasasaktan ay nakakaramdam na rin ako ng sakit sa aking puso. Nigel then walked towards me, lifting my jaw so I can look at him back. The mere touching of our skin sent a voltage down my spine. "I hope you already get why she's doing this. Siguro iniisip mo na pagkakamali lang ang lahat. I am telling you now that the mistake you did is not the problem. The real mistake is your lack of remorse, you bloody psychopath." I can feel my lower lips trembling from fear. This time, I know I was in the wrong.

sabi niya habang pinapasok ang key card ng kwarto niya. Nakakagulat itong si Sir Dio, he is very different from the person at the office. Masyado syang chill ngayon unlike sa hot-headed at short tempered na akala mo mag-memenopause. Sana palagi siyang ganyan. Nakakakilabot kasi pag lalapagan ka niya ng card sa table mo. Yung card na yun ay binibigay niya pagka sobrang intimate ng meeting or private masyado ang agenda. I am continuously receiving the same card from him mula nung nawala si Tam. Sabi ko nga, nakaipon na ako ng isang box non.

Kumawala ang hikbi mula sa akin pero bago pa masundan ay nagpasya na akong lumipat sa aking silid. More than the pain, remorse is what taking most of my conscience now. At iyon ang isa sa mga dahilan kung bakit walang kahit na anong bagay ang makapapawi nito. I do hope that Marcus' path will be more lighter than the dark place I am right now. Dahil kung magkagayon, ang sakit na pinaranas ko sa kanya upang ipagtulakan siya palayo ay hindi mapupunta sa wala.

We are going to start a new life with no hatred, no grudges, no griefs and no revenge in mind. Ngayon pa lang, pinapatawad ko na sina Ricci, Joanne, Matilda at Erin. Kailangan nilang magbayad sa batas dahil sa mga kasalanan nila. Kapag nagpatawad tayo, hindi naman kailangang kalimutan at isantabi ang nakaraan…kailangan lang nating matuto at pakawalan ang bigat na ating nararamdaman. No need to reconnect. At the end of the day, we just need peace, love and a comfortable environment with the people we treasure the most.

" bakit parang ang taas naman nang tingin mo sa sarili mo? " " Eh totoo naman kasi, bakit lumapit ba siya sayo para humingi ng tulong? Pumunta siya sayo personally? So kaya ginagawa mo ba lahat ng to para sa akin. Para Hindi masira ang reputasyon ko? Pero uncle , lilinawin ko lang ha! Hindi mo na kailangang gawin yan. Kasi kaya Hindi ko na siya tinutulungan kasi tinuturuan ko lang siya ng leksiyon." Masakit ang mga salitang kanyang binibitawan parang kutsilyo na pilit sinasaksak sa dibdib. Hindi ko mapigilan ang aking luha. Umaagos ito.galit ako sa kanya gusto Kong lumabas at pagsasampalin siya upang mailabas ko lahat ng Sama ng loob ko. Umiiyak ako dahil sa Sama ng loob. " Girlfriend ba tal

"I'm all ears. Go ahead and spill out with me." "Mom, I'm sorry. I'm so sorry." "Sshh... Why are you sorry for?" "May nagawa akong malaking kasalanan—na kahit kailan hindi kayang patawarin. Mom, I'm really sorry." "Sa dami nang kasalanan na nagawa mo—me and your dad always forgive you. Anak ka namin, of course. Walang magulang na hindi kayang patawarin ang kanilang anak. Pero kung sa iba ka nagkasala at sa amin ka hihingin ng kapatawaran—all I want to says is, harapin mo 'yong consequences na iyon. Wala na kaming magagawa diyan kundi ang tumahimik at huwag makialam. Cheska, your wife—she's a good woman with her dignity and reputations. Panindigan mo 'yang kasalanan mo, harapin mo ang kaparus

Bumuntong-hininga siya, lumambot ang ekspresyon niya at tumayo sa kinauupuan niya. "Via, about last time... I know I might have overstepped, and for that, I apologize." Was he genuine in his concern, or was this another attempt to assert control? Huminga ako nang malalim, sinusubukan kong pakalmahin ang aking emosyon na ngayon ay nalilito rin gaya ng utak ko sa kung ano ang dapat na magiging emosyon ko. "A-Apology accepted, Sir. But this doesn't change the fact that I need you to respect my boundaries. Let's keep our interactions strictly professional," iginiit ko, umiwas sa kanyang tingin.

Bakit ba kasi hindi tumitingin ‘tong babaeng 'to sa dinaraanan niya? “Can you atleast look where you we're going, miss?” Inis kong sabi sakanya. Natapon tuloy yung juice na dala niya at ang lagkit sa pakiramdam. Nakakainis. “Im Sorry” Bulong niya sabay yuko ng kanyang ulo. Tinignan ko siya at napansing may kasama pala siyang dalawang babae na nasa likod niya. “Anong magagawa ng sorry mo sa mantsa ng polo ko? Mamaya pa maguuwian oh, malagkit.” Pagsusungit ko sakanya.

Hindi ko na rin mapigilan ang sarili mo nang dahil sa galit. Resentment, shame, anger. Ang halos lahat nang iyan ay ramdam ko at hindi ko na maramdaman pa ang sarili ko dahil nandidilim na ang mga mata ko habang patuloy pa rin na sumusugod ang katawan ko. Ramdam kong halos matanggal na ang mga buhok niya at ang lakas ng d***g niya, kaya agad itong napabitaw sa akin. Kinuha ko namang pagkakataon 'yon, para buong pwersa siyang tadyakan sa sikmura.