Workplace Quotes Funny Novels & Stories

“Focus on your food. You’ll need the energy later.” The rest of the lunch went comfortably, the air filled with laughter and light teasing. Kahit sandali lang, nawala ‘yung bigat sa dibdib ko. I was reminded why I love working with them, hindi lang sila magaling, they're also family in the workplace. When we get back to the office, everyone scattered to their respective stations habang ako naman ay bumalik sa office ko. As I sank into my chair, I whispered to myself. “Alright. Second half of the day. Bring it on.”

Kinunot niya ang noo at nauna ng lumabas, "Huwag na. Baka may pumasok pa na empleyado mo." Swerte nga at wala silang nakasabay kun'di ay baka nagulat pa sa ginagawa nila. Napalunok siya matapos maalala ang nangyari. Naipagdikit niya ang mga hita lalo pa't tila ramdam pa niya ito sa loob. "Don't be so grumpy, My love. I can help you with that inside my office," senswal na bulong nito bago kagatin ng marahan ang punong-tainga niya.

umirap ang mga mata ni Evina. Nagpatuloy siya sa pag-scroll pataas ng phone niya. Habang ginagawa niya iyon, lumukot ang mukha niya na kanina ay relaxed at maligaya. "Just shut up and get a job." “Magtrabaho ka. Hindi pa Sabado." Ito ang mga quotes na nag-pop up sa screen niya na parang kausap lang siya. "Whatever!" inihagis niya ang phone niya sa kama at pumunta na lang sa banyo para maligo.

After a moment of silence, I spoke again, “kaya ko lang ginawa ito dahil ayokong mawalan ng trabaho ang mga empleyado niyo, naiintindihan mo?” He chuckled sarcastically and smirked, “wow, hindi ko naman akalaing may pusong ginto ka pala.” Napairap ako at napasinghal, trying myself to calm down ngunit parang hindi ko kinaya iyon. “Hindi ako nakikipagbiruan sa iyo. Kung hindi lang ‘yan para sa kumpanya niyo baka siguro hinayaan ko na lang si dad na ibasura iyong kontrata dahil sa katunayan naman hindi ko nakikita ang sarili ko na makasama ka sa iisang bubong. In your dreams.”

Masyado kasing seryoso mga tao ngayon gusto ko naman magpatawa kahit waley kadalasan mga jokes ko. "At nakuha mo pang magbiro ha? Haha! Ewan ko lang kung makakapagbiro ka pa niyan pag nakaharap mo na si Gorgeous-hot-temper-right-now Mr. Esqueza!" Sumeryoso ako, "How bad is it?" "Atey! Halos lahat ng pinapatawag niya ngayon tsugi na sa trabaho! Ayun ang daming umiiyak sa taas! Kaya go na! Baka susunod kana!" Tinulak pa ko.

"Oo nga. Siguro nga ganoon na lang." “Oo! Huwag kang magpapaapekto. Dito sa kumpanya, marami kang makakasalamuha na mga taong may iba't ibang ugali. Mga taong nakakabuwis1t o ano pa. Basta kapag pinagalitan ka ng kahit na sinong mataas sa iyo, ilabas mo lang sa tainga mo. Huwag mong dibdibin. Sa ilang taon ko dito, nasanay na ako sa ganoon.” “Sabagay, may point ka naman. Kaysa naman umiyak pa ako. Wala ring mangyayari. Ang mahalaga ay may trabaho ako at may sasahurin ako.”

"I think siya na talaga ang magiging CEO natin, Baka sinabi lang for now na Acting CEO para hndi nakakabigla 'di ba?" “Well, if he’s handsome and hot, then why not, right? Seeing someone good-looking at work kind of makes you more motivated to work!" "Ay, true 'yan sis!" May bago kaming CEO? Wow. I just got back from leave and this is what greets me? What a way to start my workday. Napabuntong-hininga ako at dumiretso sa table ko. I tried to ignore the noise. Focus, Kat. Don’t mind the chismis.

Pag bati ko ng may ngiti sa aking labi. Nakita ko na masaya ang mga tauhan ko kaya nag patuloy ako sa pagsasalita. “Kilala ninyo ako hindi ako mahilig sa mga long speech. Pero gusto ko magpasalamat sa inyo sa pagiging loyal sa akin at sa aking pamilya, lalo na sa aking kumpanya. Alam ko hindi pa tapos ang laban ko, pero sana manatili kayo dahil kayo ang dahilan din sa lahat ng ginagawa kong pag laban..” wika ko. Narinig ko ang samut-saring sagot sa akin ng mga tao ko kaya naman napa ngiti ako. “Now, mag enjoy muna kayo dahil bukas na ang totoong trabaho..” panapos ko at nag pasalamat ako.

Lahat ng mga empleyado sa labas ay puno ng pagtataka, at biglang nanlaki ang mga mata nila na para bang isang bola ng itlog. "Nababaliw na ba ang ang taong iyan? Tignan nyo, Kinakausap niya ang kanyang Ebike! Hahaha hahaha!" Nagtaka ang karamihang nakasaksi at nakarinig sa sinabi nya. Pagkatapos, lumipas ang oras umalis na sila para magtrabaho. "Nah. Ansamang araw! Hmm, pag dating ng panahon manginginig kayo ng takot, sa harap ko!" Sabi ni Jate.

Kahit anong awa pa ‘yan, hindi non mababago ang lamig na trato sa akin ng mga taong nagtatrabaho sa kompanyang ito. “Kung sakali mang mayroon pang mambully sa ‘yo, sabihin mo sa ‘kin. Ako ang kakausap sa kanila. “Salamat sa concern,” mahinang wika ko. “Pero mas mabuting h’wag na lang natin silang pansinin.” Matapos kong magsalita ay bumukas ang pinto ng elevator.