Worlds Finest Assassin Novels & Stories

Nang masiguro niyang mag-isa lang siya sa bahaging iyon ay muli niyang ibinalik kay Trevan ang kanyang atensiyon. "Neon is not a thing or something like that, bud. It's a codename used by an assassin. And we are not talking about just any assasin here because I also found out that this "Neon" is one of the most dangerous and most hired assassin not just in the mafia world but also by some high profile bussnessmen not just in Asia but also in the nearby continent so do with the corrupt politicians."

Minsan naman, sobrang seryoso. Humarap naman siya sa akin nang binitawan niya ang kamay ko. "Ang daming lalaki sa mundo Yna, bakit siya pa? Nandito naman ako." "A-Asher..." He took a deep breath. "Gusto kita noon pa, Yna. I can you give me a chance? Mamahalin kita ng buong buo. Hindi mo na kailangan pang mamilos ng pagmamahal ng iba. I can treat you what you deserve."

Di bale ng palpak siya ngayon, ang importante ay mailigtas muna ang buhay niya. Nanginginig ang kamay niyang kumapit sa baby blue shirt ni Lucho. Tanaw niya rin ang naninigas nitong panga na may papatubong balbas. Kung sigurong pupwesto ang mukha nito sa pagitan ng mga hita niya ay makikiliti siya nang sobra—sh*t! Ano bang pinag-iisip niya! Isa siyang assassin at hindi p*kp*k. Nawala yata ang ka-astigan niya at mukhang ang ending ay magiging pabebe pa sa harap ni Lucho Romanov.

Alam niya rin na pagsasabihan din siya ng kaibigan, saktong-sakto lang talaga na narinig niya ang lahat ng pinagusapan nila. Hindi niya rin kasi alam kung bakit hindi siya umalis, hindi niya alam kung bakit ayaw niyang umalis kanina. Mabuti na lang at inihatid na ni Hunter ang mga kaibigan niya. Sa totoo lang ay gusto niya rin kasing marinig ang sasabihin ng dalaga sa binata, at kahit siya ay natauhan din sa mga sinabi nito. Tama ang kaibigan niya, alam iyon ni Payne ganoon nga ang mundo na pinasok nila, ganoon nga sila nabubuhay at totoong kaylangan niya ng taong maiintindihan siya.

Siya'y maparaan. Si Don Arturo ang living proof na ang mga assassin ay matibay at hindi basta-basta. They were trained physically, emotionally, and mentally. They were taught how to fight and kill bad people. To assassinate those people inside the government who abuse authority because of their own greed and power. Inaalis nila sa landas ang mga taong may masamang motibo at halang ang kaluluwa. Kung para sa pansarili man lang ang dahilan kaya nais nilang makamtan ang posisyon, sa halip na tulungan ang ibang tao, para saan pa ang pagiging lider nila sa bayan at sa buong bansa?

Ganun siya kagaling na assassin. Pinaghandaan niya talaga ang lahat. Dahil hindi basta-basta ang kanyang ina na isang professional assassin's din. Si Mariah Lira Buenavista Mondragon. May lima pa itong matatalik na kaibagang mga assassin's din na tiyak niyang hindi mag-aatubiling tulungan si Lira kapag nasa peligro ito. Kaya lumaki siyang pagsasanay sa larangan ng pakikipaglaban ang kinalakhan. Utak ang pinapairal at hindi ang puso.

Kung ibababa niya ang baril niya ay ibababa rin nito ang baril, at kung kakalabitin niya ang gatilyo ay ganoon din ang gagawin nito. Hindi niya ibinaba ang baril na hawak. Isa iyon sa itinuro sa kanila. Sa loob ng limang taon, sa halos hindi mabilang na misyon, at ganitong mga sitwasyon ay alam na nila kung paano lulusutan ito. Ang isang assassin ay hindi nagpapakita ng emosyon kapag nasa misyon. Ang isang assassin ay hindi sumusuko kahit kanino—At ang isang assassin ay hindi magbababa ng baril sa sino man.

Ang tanging hawak lang niya ay isang maliit na silver na patalim na may bahid pa ng sariwang dugo. ​"Good evening Mister and Madame Feldway" the assassin greeted smoothly his voice completely flat and robotic parang isang makina na ginawa para pumatay. "My name is Silas. I am the personal executioner of Arthur Sterling. I sincerely apologize for the complete mess on your beautiful carpet." ​"Bibigyan kita ng tatlong segundo para magmakaawa bago ko pasabugin ang bungo mo" banta ni Heinrich hindi ibinababa ang kanyang armas.

Seryoso ang mukha niya, nakalatag sa pagitan namin ang mga blueprint at intel reports tungkol sa isang natitirang sindikato na matagal na naming gustong burahin. May mga natitira pang daga na kailangang patayin bago ko masabing ganap na ligtas ang teritoryo ko. Tiningnan ko ang larawan na nakapatong sa mesa. Ang larawan ni Azher. Ang pinakamagaling kong assassin. Ang babaeng walang ibang ginawa kundi sumunod sa mga madudugong utos ko. “Black, she’s really perfect for the plan and she’s the best tool we have right now to lure them out. But are you sure okay lang sa iyo na gamitin siya?”

Ilang beses din siyang nabigo. Ngunit hindi siya tumigil. Sa lahat ng kanyang mga plano, may isang bagay siyang nagawang matagumpay. Ang pagpapakidnap niya sa kanyang pamangkin. Sa mundo ng mga assassin, ang dugo ng babae ang sinasabing pinakamalakas, lalo na pagdating sa labanan. Hindi niya nais na makisali ang batang iyon. Naniniwala siya na balang araw ay maaari itong maging dahilan ng kanyang pagbagsak.