Yosuga No Sora Sora Novels & Stories

Pagkaalis ng 13-taong-gulang na si Park Sora, hinawakan ng medyo kahabag-habag na si Cheon Ji-hoon ang kamay ni Park Anya, na may ugali na katulad ng sa kanya sa ibang mundo, at sinabing, "Madam, nahirapan ka ngayon. Personal mo itong niluto at napakasarap. Kaarawan ni Sora ngayon, at umuulan ng niyebe. Bakit ba ang sigla mo sa akin?" Malamig na sagot ni Park Anya, "Kung hindi nag-snow ngayon at kung hindi kaarawan ni Sora, maaari kong isaalang-alang ito. Pero umuulan ngayon at ayaw kong matulog kasama ka."

Binuksan ni Sora ang ref at kumuha ng soju na yogurt flavor at dalawang baso. "Tapos?" tanong ni Sora pagkatapos magsalin ng soju para sa aming dalawa. "Teka nga muna kasi. Sino ba itong lalaki na ito?" "Si Levi." "Levi? Levi ano?" Nilaklak ni Sora iyong laman ng baso niya. Nang bumaba na ang alak sa lalamunan nito. "Levi Yuchengco? Nahanap mo na siya? Paano?"

Walang nakakaalam kung buhay pa ba sila o patay na. “Hayop ka!” Pumangit ang ekspresyon ng mukha ni Sakura. Alam niyang malakas si Harvey, ngunit higit pa ang lakas niya sa inaasahan ni Sakura. Umikot siya upang sampalin sa mukha si Mandy, sinubukan niyang gisingin si Mandy upang magamit niya siya laban kay Harvey. “Masyado kang mabagal.” Inilabas ni Soraru ang isang piraso ng itim at puting papel, handa siyang kumilos anumang oras.

Nagahasa si Sorobi noon ng limang kalalakihan at iyak lang ako ng iyak sa kalsada habang yakap-yakap ko siya pagkat nahuli ako ng dating. Nakahiga si Sorobi noon, n*******d sa malamig na kalsada, lumuluha at tulala. Yakap-yakap ko siya at sinusubukan takpan ang kanyang katawan ng karton. May dugo ang bandang pribadong bahagi ng katawan nito at nanginginig ang tuhod nito sa lamig at sa trauma.

patiling tawag ko sa pangalan niya. "Ano to? DSLR? Nice, ako lang ba o talagang umaasenso ka na?" Lumapit pa ito at wala na akong nagawa ng maki-usisa pa ito. Inilabas nito ang camera at nakita niya rin ang cellphone na binili sa'kin ni Sora. "Wow.." "Sugar mommy mo nagbigay?" Sinamaan ko ng tingin si Yaena dahil sa sinabi, kahit totoo naman—I mean; kay Sorandelle galing.

Alam naming unfair kay Nanay pero pinipilit naming ibulong sa nga isip namin na sana pilitin niyang maalala. Maya-maya, umaliwalas ang mukha niya. "Ah! Hindi ba't... Oo! Yang batang yan!" She shook her head while laughing as if finding herself being silly, "Paano ko nga ba makakalimutan. Si Sora!" TO BE CONTINUED

Noong una kasi ay ayaw pumirma ni Sora. Nakita ko kung paano siya humagulgol, halos hindi matanggap na matatapos na talaga ang kasal nila ni Papa. Nagtirik ang mga mata niya, sumigaw at nagmakaawa. Pero ni hindi natinag si Papa. Hindi na talaga tumatalab ang pagpapawa effect niya kay papa. Expired na talaga ang mga pang-uuto niya. "I'm done with you, Sora," malamig nitong sabi. "Sign it, or I’ll take you to court and make this even more humiliating for you."

Paabot nga ako ng remote control." utos ni Sora kay Elton na ngayon ay busy sa pag tingin sa kanyang cellphone, “Paabot ako ng remote control.” Ulit niya pa. Si Elton lang ang malapit sa kina-roroonan ng remote control nasa mismong tapat niya lang ito. Mukhang walang narinig itong si Elton. Kaya inis na napatayo si Sora at kinuha ang remote na nasa harapan nito at malakas itong siniko dahilan upang napa angat siya ng tingin. Bakas ang pagtataka sa mukha pero inirapan lang siya ni Sora kaya napakamot siya ng batok.