You Are Growing Up So Fast Novels & Stories

he exclaimed. "What? No, baby. You can't grown up so fast because I will be sad. I want to cuddle you while you're still a baby," ani ko. Ayokong lumaki siya agad dahil matututununan na niyang gawin ang mga bagay kahit hindi ko siya ginagabayan. Just thinking about him growing up so fast pains me. Hindi pa ako ready. "But I'm not a baby anymore," aniya.

At kinder pa lang siya para mag-makeup class. ''Right, Mommy. I don't have school tomorrow. So, Daddy and I can still play.'' ''No.'' Pinuwersa na nito ang pagkuha sa anak. ''Kailangan mo nang matulog. Hindi ba gusto mong mabilis na lumaki?'' ''Opo.'' ''Then that's the secret. Ang matulog nang maaga.'' Napakunot ito ng noo. ''Pero sabi mo po noon ang pagkain ng mga gulay ang makakatulong sa akin sa paglaki.''

Napahalakhak ako. "You have a big appetite." Ngumiti siya nang malawak. "My Mommy said..." "I need to eat a lot so I can grow taller and protect her." Naramdaman kong sumikip ang dibdib ko. Napakabuti talaga ng pagpapalaki ni Althea sa kanya. Tumayo ako at inilahad ang aking kamay. "Come on." "I'll treat you." Lumiwanag ang kanyang mukha.

Siya kasi ang nagpush sa akin na gawin ang gusto ko pero paano ko gagawin kung againts ang family ko sa gusto ko ? Thank you for reading💜 dont forget to vate and comment

My son talks like he know what really happened to the two of us. They are growing fast that makes me miss when I am just dancing to make them calm.

Ibig sabihin sa simula pa lang wala na talagang pag-asa na mapansin niya ako kahit na papaano. "Maybe, after all love is not all about butterflies. When you grow up you can understand those things. But don't grow up fast, I still want us to bond like this for a long time," nakangiting saad ko dito. Kahit na minsan para kaming aso't pusa, napamahal na siya sa akin. Nasanay na ako sa matalas na dila niya. Nasanay na ako sa biglaang pagiging sweet niya sa akin minsan.

sagot ni Coco, bahagyang ginulo ang buhok ng pamangkin. “Can I go tomorrow? I will sleep early tonight so I can grow a little bit tomorrow.” Natawa sina Lara at Coco sa sagot ni Cami. Habang lumilipas ang mga araw, lalong nagiging magaling sa pagrarason ang bata. “Sweetheart, no one grows a little overnight. It takes some time.” “But Yaya Lita said, sleep more so you will grow,” sagot ng bata, bahagya pang ginaya ang boses ni Lita bago namaywang.

"Maybe he's busy." "Uhmn... Okay." Tumigil na ito sa pagtatanong at nagpakarga sa kanya. "You're growing so fast, anak. You're heavy!" Pinaghahalikan niya ito habang paakyat sila sa silid ng bata. "Because I eat a lot!" Eli giggled.

Hindi rin niya minamadali ‘yon para mas maintindihan ko. Well, I’m a fast learner. Kaya siguro mabilis lang din naming natapos ang isang lesson. It was two when we finished. Saglit pa kaming nagkwentuhan habang kumakain ng miryenda. Gaya ng sabi ni Oxem ay uubusin ko ‘to. Bigla rin naman akong nagutom matapos mag-aral. “Can you tell me about mom?” tanong ko. “I mean, what’s she like when she was growing up?”

Doon niya lan din naiwala ang paningin sa akin nang nagsimula kaming kumain. “You don’t have to make it fast, Mel,” sa kalagitnaan ng pagkain ay nagsalita si Zoren. Marahil ay napansin ang bilis ko at sunod-sunod kong pagsubo. “Uh... Sorry... Gutom lang talaga,” sabi ko at hindi na nahiya sa kanya. Basta sa pagkain aba'y hindi ako mahihiya! He nodded. “I understand. Kaya nga marami ang in-order ko. Just make it slow. Baka mabilaukan ka.”