You Had Me At Hello Meaning Novels & Stories

Agad niya itong sinagot, ang tinig ay may halong kaba at pagmamadali. “Hello,” maingat niyang wika, “anong nangyari?”

Mas lalong bumigat ang hangin sa loob ng war room. Nakatayo si Elijah sa harap ng screen kung saan lumitaw ang pangalan niya ilang minuto na ang nakalipas. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mensahe. HELLO, ELIJAH. Hindi generic. Hindi random. Diretso. Personal. At iyon ang dahilan kung bakit hindi niya ito maalis sa isip niya. "How does he know your name?"

"Hallelujah, dude! Thank God, I thought you'd eloped. Where on earth have you landed? Your whole clan is freaking out!" "Hell," I answered nonchalantly. If there was worst to be called hell then that is where I'm at right now. "You speak like everyone is not in hell as you are right now. Dude, call your mom and come over. Have you heard the news? You have a dick worth of a million pussy to f*ck! Congratulations your dick is very famous!"

Wala akong ideya sa kung sinabi niya kaya itinaas ko na lang ang kamay ko at kumaway sabay sabi ng "Hello!" Nanlaki ang mata ng dalawang babae tapos ay sabay silang kumaripas ng takbo palayo sa akin na para bang isang sumpa ang binitawan kong salita. "What? Nag-hello lang naman ako," bulong ko sa sarili ko.

Kabata-bata pa, e! "Hi!" Bahagya akong nagulat nang pansinin ako ng dalawang babaeng dadaan sana sa gilid ko. Agad kong binuhay ang pagiging friendly ko. "Oh, Hello! You two are so gorgeous!" Pinasadahan ko ang petite body nila na naka-swimsuit. May hawak silang cocktail. "Thank you! Well, we are born gorgeous!" Nagtawanan sila. Napangiwi naman ako pero nakitawa na lang rin.

Tahimik lang akong nakatayo roon bago pinag-isipan kung anong sasabihin dito. “Hello?” patanong na saad ko. “I need you here.” Tila nawalan ako ng hininga sa sinabi nito. What the heck is wrong with that guy?

Para naman akong tanga sa pagtatakot ko sa aking sarili dahil sa huling dalawang tao na binanggit ng isipan ko. Kahit bakas ang kaba ay tinungo ko ang pintuan para pagbuksan ang sa kung sino man ang aking hindi inaasahang bisita. Saktong sa pag-angat ko ng aking tingin ay nanlaki ang mga mata ko nang mapagsino ang sa aking harapan. “Geia sou, agapití mou xadérfi!” (Hello, my dear cousin!) He even managed to smile at me, which eventually turned into a teasing grin.

Tumigil ito sa harap ko habang nakapamulsa at diretso ang tingin sa akin. " Hello...sweetheart"

“Time is free, but it’s priceless. You can’t own it, but you can use it. You can’t keep it, but you can spend it. Once you’ve lost it, you can never get it back.” — Harvey MacKay "Hello... is anyone here?" "Can someone hear me?"

"Ha?" "Ay este... sa kilos namin napapadama ang pagmamahal namin sa isa't-isa. Saka isa pa bakit ba banggit ka ng banggit sa pangalan na wala naman dito. Hello, narito ang present wala rito ang past!"