Your Lie In April Quotes Novels & Stories

Matagal siyang tumitig sa'kin, bago nakakalokong ngumiti na parang alam niya na ang lahat. "Or maybe, you never forgot. You never lost your memories." Napatulala ako sa kaniya. Hindi ako makasagot, hindi rin ako makatanggi. Dahil totoo. I never lost my memories. I just pretended that I did. I just lied. Because those memories are better off forgotten, but my mind can't. So I lied, so people would stop asking me about them. "Well, either way, I don't care!" Tinanggal niya na ang paa niya sa baba ko.

Double embarrassment. "Ang ganda mo, April. You know what? I badly want to pin that willowy body of yours underneath my naked body." Here you go! She bit her bottom lip in hesitation. "Pero, Wolf. Ano kasi... Wala ba talagang magagalit kung... kapag may mangyari ngayon sa 'tin?" "Mayro'n." "Walanghiya ka!" Kagyat na naibubulas ni April. Sinasabi na nga ba. Pulos kasinungalingan lang ang alam ng taong ito.

basag ni Dwight sa naglalakbay niyang isip. Binalingan niya ang kaibigan. "Why should I be? Kung sa isang pitik ko lang ng daliri ay makukuha ko naman ang gusto ko." "Tsk, you're not getting any younger, bro. Why don't you let yourself fall in love?" nakangising saad nito. Binato niya ito ng pulutan. "Ang bakla pakinggan, bro. Don't ever say that again." Nainlove lang ito at kung anu-anong kakornihan na ang nalalaman.

Nakasuot din sila ng itim na shades. “Excuse me? Huwag mo nga akong ikumpara sa sarili mo. Hindi ko na kasalanan kung hot at sexy akong tingnan kumpara sa’yo at saka tingnan mo nga ang sarili mo sa salamin, ni hindi mo na magawang mag-ayos. I may look like a sLut to you but you look like a losyang to me. At least, I’m a sLut with a class. Eh ikaw? Mukha ka na ngang losyang, disgrasyada ka pa!” gigil na turan ni April.

“Naniniwala rin naman kahit na loka-loka ka.” “Ako lang yata ang loka-loka na mas maganda anoh?” naka bungisngis sabi ni April. “Juicekolord, ang lakas talaga ng hangin,” pambabara niya kay April. Bagamat may malapad na ngiti nakapaskil sa kanyang mga labi. “Parang hindi naman tayo magkaibigan at walang pinagsamantalahan,” kunwari pinalungkot pa ni April ang itsura nito.

At inikot ikot ko siya habang hinahalikan ko siya sa labi. "Ako na ang pinakamasayang lalaki sa balat ng lupa dahil sa wakas ay napalambot ko na din ang puso ng aking mahal na si Angela" nawika ko sa aking sarili. Nang ibaba ko siya at iupo sa sopa ay ningitian ko siya. "You don't know how happy I am, Love. I promise I will never break your trust nor your heart. I will be the best husband and a father to our two dozen children"

Higit pang tumalim ang mga titig niya rito, nagbabaka sakaling sa pamamagitan ng ginagawa niya rito ay magsabi na rin ito ng kaniyang nalalaman. “I already told you, Aiah, lahat ng tanong sa isip mo, ikaw lang ang makasasagot. Not me, not Alpha Lohikal, not Ethan, not anyone but you. Nasa iyo na ang sagot, Aiah. Open your eyes and you will see the secrets between the lies.” “What lies are you talking about?” Her eyes are darted on the gorgeous man’s smile. It is admirable but Aiah finds it annoying whenever he grins.

Pilít na pinigilan ni April ang sarili na huwag mapangiwi. “Ang isang gabi ay simula pa lang.” May kahulugan ang bawat salitang binitiwan nito. “Kailangan muna nating... magkaintindihan. Tingnan kung compatible tayo. At kung talagang bagay ka sa posisyong gusto mo.” Nanginginig sa galit ang sikmura ni April. Ngunit nanatili siyang kalmado sa labas. “Pero noon pa man, interesado ka na sa akin, hindi ba?” tanong niya. “Hanggang ngayon? Hindi ka nagtanim ng galit?”

I maintain my innocent face like I didn’t hear something. “A-Aira?” tawag niya sa akin habang may katawagan pa rin sa cellphone niya. “Hi? Uhmm… are you busy?” “Kanina ka pa diyan?” he asked. Ignoring my question. Umiling agad ako. “Nope. Halos kararating ko lang,” I lied. Though hindi naman lahat narinig ko pero mukhang may pinadalhan nga siya. Nakita kong umaliwalas ang mukha nia at mukhang nakahinga ng malalim. Napaangat ang isang kilay ko. Akala mo lusot ka huh?