Yuki And Zero Novels & Stories

Nabigla na lang ako dahil hindi ko inaasahan na aamin siya ng gano’n kadali, pero mas nabigla ako nang bigla na lang siyang suntukin ni Zero. Hindi ako umawat kasi tinatamad ako. Hinayaan ko lang silang magsuntukan, tutal mukhang hindi rin naman sila papaawat. “Hayop ka talaga!” Sigaw ni Zero bago niya sipain si Josh, nakaiwas ito at ngumisi. “Still a loser, huh” Pang-aasar pa ni Josh nang suntukin niya si Zero. Nagsuntukan sila hanggang sa dumating sila si Xian at Hoshi para umawat.

Tumango ako. Natuwa ako ng marinig na umuuwi naman pala ang Zero na iyon dito. Sana makita ko ito sa susunod at mapakilala ang sarili ko. “Sino pong panganay sa kanilang dalawa?” Pagtanong ko muli. “Good question. Actually, they look the same pero mas mature ng kaunti si Zero dahil siya ang panganay,” “Ah, may picture po ba kayo niya?” Umiling ito sa tanong ko.

"Wait, wait, wait... Sandali lang. Mag-C-C.R. muna ako." Agad siyang natigilan at itinigil ang ginagawa. "Bilisan mo, ha. I can't wait to feel you inside me, loverboy..." Maya-maya ay may bigla siyang naalala. "Ano nga pala ang pangalan mo?" Ngumiti ang lalaki. "Just call me Yuki, Miss Queenie." Muli siyang ngumiti. Japanese siguro si Yuki, kaya pala singkit ang mata. Lalong nagbigay-alindog 'yon sa lalaki... sa isip-isip niya.

Kaya naman ito rin ang tumutulong sa kaniya ngayon. Ngumiti si Leigh kay Yuki bago sumagot, “Okay lang ‘yon. Pasasaan ba at matutunan ko rin ‘yan.” Ngumiti rin sa kaniya si Yuki, sumilay tuloy ang ngipin nito na may brace at medyo nawala rin ang singkit na mata. Chinito kasi si Yuki, maputi, matangkad, at medyo makapal ang itim na itim na buhok. Halata na may lahi ito kung titingnan. Pero sa tingin ni Leigh ay mukhang mas bata sa kaniya ito ng ilang taon. Sa hula niya ay working student ang binata sa kolehiyo.

biglang tanong ng maliit na boses ni Yuki. Humarap si Sydney sa kanyang anak. Si Yuki ang bunso niya, ipinanganak matapos ang dalawa niyang anak na lalaki. Anim na minuto lang ang pagitan nina Akira at Kenji, habang labindalawang minuto naman ang pagitan nina Kenji at Yuki. Hindi tulad ng mga kuya niya, mas maliit at mas mahina si Yuki nang ipanganak.

Di makapaniwalang saad ni Zero. "Well, I just found out yesterday. I got some leads when I realized that Rui and the white/silver-haired girl are related, and that Yuri is connected to my butler as well. Then it hit me—Rui and Yuri are freaking twins. That’s when I realized they must be the same person," I explained. "Now, that makes sense..." Lucan muttered. "So, to wrap things up, you're having a mental breakdown now that you know the butler you've always bullied is actually the same white/silver-haired girl you've been dying to see?" he added.

“Hindi ikaw ang ako. Ikaw ang kahalili. Ang imperfect na bersyon. Pero ngayon, finally… we meet.” Nagtaas ng baril ang lalaking kasama ni Cassandra, ngunit bago pa siya makaputok, isang iglap lang at na-disarma siya ni Zero gamit ang mabilis na galaw ng kamay. Nabitawan niya ang sandata, natigilan. “Don’t interfere,” mariing sabi ni Zero, mga mata’y nakatutok lang kay Cassandra. “Ito ay laban naming dalawa. Wala kayong puwang dito.”

Kasabay nang mabilis na pagbaon sa kaniyang likuran ang sarili niyang itak at ang huling mga salitang sinambit niya sa kaniyang isipan ay; "Sa wakas magkakasama na tayo Lita, wala nang labanan sa ating pagitan at wala nang dadanak na dugo, wala nang ingay ng mga putok ng mga baril na umaalingawngaw sa ating pandinig sa halip ay ang maririnig natin ay ang ating mga pusong malakas ang pintig at nasasabik na mahagkan ang isa't-isa."

“Moshikashite nihonjindesu ka? Anata wa ryūchō ni hanashimasu. [Are you perhaps a Japanese? You speak fluently]” Napangiwi ako, gagi wala akong maintindihan. Baka tinatarantado na ako nito. Mahina siyang sinapak sa balikat ng kasama niyang babae. Saka mahinang natawa. Sabi na e, tinatarantado talaga ako. “Kanojo wa kawaikute gōjasudesu[She's cute and gorgeous]” Napipika na'ko. “Stop it, Akira. You're scaring her. Hi, I'm Yuki. She's Akira my best friend. My step brother Zero and her brother Tom” Naglahad siya ng kamay pagkatapos maipakilala ang mga kasama.

Dalawang araw pa lang sila but they display the combination traits of us. “Oh?! Lyah, look! He opened his eyes. Nakikita niya na ba tayo?” tanong ni Yuri at maingat na hinawakan ang mukha ni Baby Boy. “Ano palang ipapangalan natin sa kanila?” Saglit akong nag-isip though I already have names in mind. “Yuki and Sakura.”