Yuki And Zero Novels & Stories

Suhestiyon niya pa kaya napailing na lang ako at bago pa siya mag-suggest ulit ng kung anong pangalan ay hinalikan ko na siya para ituloy ang honeymoon. [End] “Ahh!” Biglang daing ni Zea habang nasa kalagitnaan ng seremonya ang kasal nila Tymee. “Bakit? Masakit ba? Manganganak ka na ba?” Nag-aalalang tanong ni Jiro. “Hindi, sumipa lang ulit si Zero.” Sagot ni Zea, confirmed na kasi na lalake ang anak nila and yeah, pinagsama nila ang pangalan nila ni Jiro kaya they ended up with the name Zero. Cute ‘no?

“Yuuki.” We all welcomed Yuuki with warm hearts and smiles on our faces. This day was one of the best days of my life. Not only I got my only one Omega by my side, I also got to witness another blessing that’s gonna bring us happiness in the future and always. —END OF WOUNDED EGO: OMEGA’S DISGUISE—

Pananakot ko sa kanilang dalawa sabay irap. Mas uminit ang bunbunan ko nang marinig ang tawanan nilang dalawa. “Ano naman ang isusumbong mo? Na inaasar ka namin dahil sa paglalaway mo sa katawan ni boss?” Buwelta ni Zero. Mas tumawa ng malakas si Alas, “Mag sumbong ka na, Hirah.” Udyok naman sa akin ng ugok. “Pero to be honest, mas maganda pa nga katawan ko d’yan,” Kumento ni Zero sabay nag flex ng muscle na para bang isa siyang model sa aking harapan.

Nakayuko lang ako dahil hindi ko gustong makita ang mga mata ni Dark dahil baka ano na naman ang isipin ko at makuha na naman ako sa mga malalalim niyang titig. "Oh, it's you again!" I gave a bored look at that guy with a white hair. If I remember correctly, his name was Zero. I remember Dark calling him that way, well, it suits him well. His personality is indeed zero for treating women like they were just a bunch of toys that they have to play.

aniya, sabay buhos ng malamig na tubig sa leeg ni Xayvier. “AAAARGH! ANO ‘TO?! YUKISHA, DIYOS KO!” Napabangon si Xayvier, tulala, habang nanginginig at namumutla. “Good morning! Welcome sa Episode 2 ng YukiLang Vlogs:Gisingin si Boss gamit ang Eskenol na may Yelo!” sigaw ni Yukisha sa camera habang tawang-tawa. “Yuki, mahal kita, pero bakit parang gusto mo akong patayin gamit ang lamig?”

Sa tabi ko, biglang hinawi ni Yuzu ang kaniyang buhok papunta sa likod ng kaniyang tainga habang pasimpleng umaayos ng upo. “Yuzu,” diin kong tingin sa kaniya, binalaan siya gamit ang mga mata ko. Gurl, no! Alam mo ba kung sino ‘yang nilalandi mo?! Walang nagawa si Cody kundi ang umalis na lang kasama ang mga varsity na nandoon sa labas. Sobra siyang natakot sa brutal at cold aura ni Aodhan na parang anytime ay kayang pumatay ng tao nang walang kurap. “Hi, I’m Yuzuru,” masigla at medyo pabebe ang abot-kamay na pagpapakilala ni Yuzu sa kaniya.

Adam has left the group Zian has added Adam to the group Adam left the group Zero has added Adam to the group Zane has removed Adam from the group Zero has removed Zane from the group Zero added Adam to the group Zero: Bye, Zane! Haha. Zian: Hoy. Bakit mo sinipa si Kuya Zane? Kapatid natin 'yon. Hahaha. Zero: Hayaan mo siya. May bago na 'kong kapatid. Si Adam.

Napailing si Zero dahil sa inaasta ni Hugo habang halos matawa naman si Kyrus sa kanilang tatlo. “Men, you’re all smitten to the same sisters,” natatawang tugon ni Kyrus. Umiling si Adam. “I’m not smitten!” Dipensa niya. “I’m confused…” saad ni Hugo. “I think I failed as her boyfriend and her friend,” si Zero naman. Sabay na umiling ang tatlo habang si Kyrus ay napatawa. “Buti na lang hindi pa ako nababaliw.” “Magpakasaya ka na,” Zero said.

Humakbang naman si Yuki saka nagsalita para sa grupo niya. "We're a…" Paninimula ni Yuki na tila hindi alam kung ano ang kanyang sasabihin at nangangapa pa siya ng mga salitang pwedeng gamitin. "We're living in a girls and boys dormitory not too far from here. We ran away last night from zombies until we got here on top of the wall." Pagpapaliwanag ni Yuki saka turo sa likod niya na pinanggalingan.

Ang sarap maging bata ulit. Pagkatapos naming maglaro ng baraha ay may dumating na barkada ni Yuki, isang beki. Halata dahil sa kasuotan nito and the way he walk na pang Miss U. "Bakla!" tili ni Yuki habang tinutungo ang bukana ng pintuan. "Oh, bakla, ano na?" tanong ng kaibigan nito kay Yuki. "Hindi pa ako nakakapagpaalam, eh," sagot ni Yuki rito. Naintriga kami kaya sumabat na ako sa pag-uusap ng mga ito.