Zombie Cycle Bl

“ปากก็บอกว่าเกลียด... แต่พอเห็นใครเข้าใกล้ ไอ้ลูกหมูทำไมพี่อาทิตย์คนนี้ถึงได้ร้อนรุ่มจนอยากจะขังอีกฝ่ายไว้ ไม่อยากให้ใครได้เห็นรอยยิ้มหวาน ๆ นั่น!”

"Lari! Jangan menoleh ke belakang apa pun yang terjadi. Jika kau berhenti, hanya kematian yang akan menunggumu." Dunia menjadi tempat yang benar-benar gila semenjak pesawat bermuatan zombie menyerang penduduk kota. Vin Edelhart berjuang selama lima tahun mengerahkan semuanya hanya untuk lari dari kejaran makhluk terkutuk itu. Rentetan insiden mencekam justru membawanya kembali ke masa dua bulan sebelum kiamat zombie itu terjadi. Masa di mana orang yang di cintainya masih hidup dan tidak menjadi seperti mayat busuk itu. Berbekal ingatan tentang masa depan, mampukah Vin mengubah takdirnya? Dengan ingatan itu, Vin bertekad untuk tidak menyia-nyiakan kesempatannya yang kedua!

When the zombie apocalypse hit, pets leveled up into guardians. Three per person. That was the cap. My buddy dropped serious cash on three Caucasian Shepherds. My landlord dumped his fish and started raising crocodiles. My girlfriend bolted to the zoo and came back with a lion. Me? I had three strays. Bubba—blind. Missy—lame. Snowy—barely a month old. The second the system locked pet slots, I knew I was screwed. I barricaded myself inside with my three "broken" cats and kept my head down. Day one—fear. Day two—helpless. Day three—the cats strolled back in, tails up, dragging something I didn't recognize. Bubba looked at me. "Dad, I bit off every zombie head on the block. I'm solid, right?" I just stared.

คนนึงก็ร้าย อีกคนก็ไม่ยอมใคร มันจะเป็นความรักได้จริง ๆ หรอ? หรือสุดท้ายมันก็แค่ความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยว?

แฟนเก่าที่ตายไปแล้ว "กลับมามีชีวิตอีกครั้ง" และพยานปริศนาที่เขาเริ่มหลงรัก อาจเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรม ทุกอย่างเหมือนกำลังหลอกหลอนเขา เมื่อ “อดีต” กับ “ปัจจุบัน” ปะทะกัน ใครกันแน่ที่เขาควรเชื่อใจ?

มหานครน็อกไทร่า เมืองแห่งวิทยาศาสตร์และพันธุกรรมชั้นสูง กลายเป็นกรงขังทางชีวภาพที่แบ่งแยกชนชั้นด้วยกลิ่นฟีโรโมน ดร.จอร์เจีย เรนเดล นักวิจัยแพนด้าแดงตัวน้อยต้องเผชิญหน้ากับสัตว์นักล่าที่อยู่เหนือสุดของพีระมิด แต่ท่ามกลางอันตรายนั้น เขากลับได้รับความช่วยเหลือจาก ดร. ซิเลสทีออน หัวหน้าภาควิชาสมุทรศาสตร์ผู้สง่างาม เจ้าของกลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่เย็นเฉียบและบริสุทธิ์ ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์ด็อกเตอร์ผู้แสนดี ซิเลสทีออนกลับซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น เขาคือเจ้าชายเงือกเกล็ดเงินผู้หนีจากพันธะโบราณ และกำลังถูกราชันฉลามหัวค้อนตามล่า เพื่อทวงคืน ‘รังชีวิต’ ที่เขาเคยตีตราจองนับตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อฤดูผสมพันธุ์มาเยือน กลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่เคยเย็นจัดกลับหวานล้ำจนกลายเป็นพายุคลั่ง ปลุกสัญชาตญาณดิบให้ลุกโชนขึ้นท่ามกลางบ้านพักตากอากาศริมหน้าผา ซิเลสทีออนจะต้านทานแรงดึงดูดมหาศาลนี้ได้นานแค่ไหน? เมื่อผู้ที่ไล่ล่าเขา ไม่ใช่ศัตรู... แต่เป็น ‘บ้าน’ เพียงหลังเดียวที่ร่างกายและหัวใจของเขาร้องเรียกหามาตลอดทั้งชีวิต

ท่านชายเจ้าสำราญทุ่มเททั้งชีวิตเนรมิตรตำหนักแปดสำราญขึ้นมา เพื่อมอบความสำราญให้กับพี่น้องราชวงศ์ทั้งแปดของเขา ในงานเลี้ยงรวมตัวกันในรอบหลายปี เขากลับค้นพบว่าความสำราญที่เหล่าพี่น้องต้องการ มิใช่ศาสตร์ศิลป์ที่เขาใฝ่หามาให้ แต่เป็นตัวของเขาเอง

In my previous cycle, when I graduated from university, my cousin Laura gave me a gramophone. But after I received the gramophone, accidents kept befalling my family. In the end, even my boyfriend betrayed me to be with her. It was only then that I learned that all of this was my cousin’s scheme. After I got to the current cycle, I pretended to accept my cousin’s present but never used the gramophone. It led to the curse delivering such a vicious backlash to my cousin and her entire family that they died.

For as long as I can remember, my family and I have been living in an underground basement that's completely shut off from the outside world. My parents have told me that the zombie apocalypse is terrorizing the outside world. The air is completely plagued with the zombie virus, and we'll die if we ever leave the basement. In order to save the supplies—which are already dwindling, to begin with—I've starved myself to the point I'm all skin and bones despite being only 18 years old. When I realize that there's only one last can of food left, I leave behind a suicide note. "Mom, Dad, now there's one less mouth to feed. You'll last a few more days." After that, I slit my wrist right away. Once I'm dead, my soul phases through the thick and heavy metal door. Bright sunlight illuminates the entire world. It's a beautiful, peaceful world filled with greenery. I can even hear birds chirping in the distance. Mom, Dad, and a bunch of people are throwing a barbecue party on the lawn. The mouth-watering smell of food being grilled permeates the air. So, it turns out that the zombie apocalypse is just a lie that's designated to trap me inside the fortress. I'm the only one who has died in this sunny, peaceful world.

การกลับมาเยือนของนายน้อยตระกูลสวี มาเฟียอันดับหนึ่ง อย่า เยว่ซือ ต้องมาบรรจบกับรักครั้งเก่าอย่างเพื่อนสนิท ลู่เป่ยเปียน ความรักต้องห้ามทำให้ฟันเฟืองความสัมพันธ์หมุนอีกครั้ง ระหว่างหน้าที่และความรัก พวกเขาจะเลือกสิ่งใด