روايات وقصص ضمن กลับชาติ เกิดใหม่เป็นนางร้ายใจพิษ

ดวงตาของนางหมอผีที่เคยหรี่จนเหลือเพียงเส้นด้าย บัดนี้เบิกกว้างเต็มตา นางเอ่ยด้วยความยินดี “ข้ากลับมาแล้ว! ข้ากลับมาเป็นสาวอีกครา...ว้าย!” ยังมิทันขาดคำ นางก็ถูกปาฟางโยนลงพื้น เขารีบก้าวถอยไปด้านข้าง พลางบ่นเบา ๆ ว่า “ชายหญิงควรสำรวมมิควรแตะเนื้อต้องตัว เมื่อกลับเป็นสาวแล้ว ข้าย่อมไม่อาจอุ้มไว้ได้อีก”

“ชาติก่อนเป็นอนุภรรยาของเจียงเย่ ตามหลักแล้ว หลังกลับชาติมาเกิดได้รู้เรื่องราวมากมายปานนั้นก็ควรจะทราบว่าพึ่งภูภูถล่ม พึ่งคนคนหนีหาย มิสู้พึ่งพาตัวเอง แต่นางได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ดูจะหวังแค่อยากมีชีวิตที่ดีกว่าเดิมในบ้านสกุลเจียงเท่านั้น?” “ความคิดของแ ต่ละคนไม่เหมือนกัน นางอาจไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนเองจึงได้กลับมาเกิดใหม่ก็เป็นได้”

“รู้แล้วสินะ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน” “อืม” “ปิดข่าวให้หน่อย ฉันไม่อยากให้เป็นข่าว” “มันใช่เรื่องเหรอ เธอคิดว่าชีวิตมันจะสามารถกลับมาใหม่ได้อีกครั้งงั้นเหรอ”

ผู้เป็นมารดาหลับตาพริ้มพลางระลึกไปถึงหลานสาวผู้เป็นที่รักในชาติภพก่อนของนาง หลานสาวที่ฉินเซี่ยหรูได้กลับมาเกิดและใช้ชีวิตในร่างของนางแทน ชีวิตนี้ที่นางได้รับความรักที่มากล้น และนางก็พร้อมที่จะส่งมอบความรักให้แก่ลูกสาว ที่นางเชื่อว่าเป็นหลานสาวของนางกลับชาติมาเกิด ใหม่เช่นกัน โจวเจินเจิน… หลานสาวของนางได้กลับมาเกิดใหม่แล้ว และได้กลับมาเกิดเป็นลูกสาวของนาง กลับมาเพื่อรับความรักจากนางอีกครา และครานี้นางก็ได้แต่ภาวนา ขอให้หลานสาวของนางจะได้มีชีวิตที่ยืนยาว ได้พบเจอกับผู้คนที่รักที่เอ็นดูเช่นเดียวกันกับนาง…

หญิงสาวอธิบายกลับไปโดยแต่งเติมเสียใหม่เพื่อหลบเลี่ยงปัญหาว่าแท้จริงแล้วนางคือหลินลี่ชาที่กลับชาติไปเกิดใหม่แต่มีบางอย่างนำนางกลับมาในชาติอดีตของตัวเอง ตงฉ่างโหวยกยิ้มที่มุมปากออกมาเล็กน้อยเมื่อได้ยินคนสวยอธิบายกลับมาเช่นนั้น “อย่างนั้นเหรอ!”กล่าวพร้อมหันกลับไปจ้องหน้าลี่ มี่มี่เขม็ง

"ทำไมราคาพุ่งแบบนี้ เธอจะปล้นฉันรึไง! กลับมาก็ไม่กลับ ใจร้ายชิบ-_-" "อยากให้กลับ..ก็จีบใหม่สิคะ จีบแบบไม่ใช่มอมเหล้าเจแปนแล้วข่มขืนน่ะ^^" ยัยตัวแสบ ซื่อบื้อ งี่เง่า เอาแต่ใจ!!!

จนเมื่อได้รับโอกาสให้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง นางจึงตั้งปณิธานกับตนเองอย่างแน่วแน่ ชาตินี้นางจะเลิกเป็นคนดี นางจะเป็นสตรีร้ายกาจ หน้าเลือด เห็นแก่เงิน ไม่รักผู้ใดอีก ยิ่งคนแซ่เฉินนางจะไม่มีวันรักได้ และจะรักเพียงตนเองเท่านั้น

หวังชิงเยว่เปิดปากพูดก่อน ทำให้นัยน์ตาของหลี่ฉงจื่อไหวระริกเล็กน้อย ก่อนจะถามว่ากลับมาเหมือนกันคืออะไร “ท่านหมายถึงสิ่งใด” “เจ้ารู้ว่าคือสิ่งใด” หวังชิงเยว่เห็นนางที่เปลี่ยนไป รวมทั้งเขาอีกด้วย ดังนั้นความน่าสงสารในชาติภพก่อนทำให้เขากลับมา มาเพื่อทวงคืนความยุติธรรม แต่นางไม่ยอมรับก็ช่างเถอะ เขาไม่ได้ต้องการบีบคั้นให้นางยอมรับ เพียงแต่อยากให้นางเปิดใจและไว้ใจเขาบ้าง

เธอเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ เธอยังไม่อยากกลับไปตอนนี้ เธอยังสนุกกับงานที่นี่อยู่ ใครจะคิดว่ามันช่างประจวบเหมาะกับช่วงเวลาที่เธอกำลังลังเลใจเรื่องที่จะไปงานเลี้ยงรุ่นพอดี ทุกอย่างมันก็บังเอิญไปเสียหมด (ไม่ต้องพูดมาก ยังไงคำสั่งก็ออกไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้) พ่อกดวา งสายเธอไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธอะไรออกไปอีก เธอได้แต่ถอนหายใจ นึกย้อนไปถึงเรื่องราวในอดีต ที่ทำให้ตัวเองตัดสินใจมาอยู่เชียงใหม่

ตั้งแต่วันแรกที่นางลืมตาขึ้นมาครั้งใหม่ในร่างของทารก นางก็ตระหนักได้ทันทีว่า นางมิใช่เด็กไร้เดียงสา แต่เป็นดวงวิญญาณของยอดฝีมือผู้กลับชาติมาเกิด! นางจำทุกอย่างได้ นางเข้าใจทุกอย่าง นางรับรู้ทุกคำพูดของไป๋จิงซูมาตลอด