การให้อภัย

'นางฟ้าซ่อนรัก' ว่าด้วยเรื่องทิฐิของคนสองคน ที่ต่างก็เล่นซ่อนแอบ แต่ไม่ว่าจะหลบไปไกลแค่ไหน ก็ไม่อาจหลีกหนีความรู้สึกส่วนลึกสุดหัวใจไปได้พ้น ธิติ วัชรวิญญู หนุ่มนักกฎหมายเชื้อสายไทย ผู้เฉียบขาดและคร่ำเคร่ง ทุกอย่างต้องดำเนินอยู่บนพื้นฐานของความถูกต้องเสมอ ชายหนุ่มยึดถือยุติธรรมและหน้าที่การงานอยู่เหนือสิ่งใด ทว่าชีวิตที่ดำเนินเป็นเส้นตรงแสนมั่นคงของเขาก็มีอันต้องแฉลบเข้าพงหญ้า เมื่อได้พบเธอคนนี้อีกครั้ง... อลิซเซีย พาร์ท หรือ เฌอเอม นางฟ้าผู้หยิ่งผยอง เอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ ดีกรีนางแบบสาวสวยของแบรนด์ชุดชั้นในชื่อดัง พร้อมความเซ็กซี่กับนัยน์ตาชวนฝันกลับดึงดูดให้หนุ่มๆ ต่างก็หลงใหลแม้เพียงแค่สบตาคู่สวยสีน้ำเงินเข้มชั่วแวบ ธิติไม่เคยอยากเจอเฌอเอม พอๆ กับที่หญิงสาวไม่เคยมองเห็นหัวเขา ทั้งยังรังเกียจมาตลอดสมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่การเริ่มต้นของการพบหน้าครั้งนี้กลับเป็นโซ่คล้องทั้งคู่ให้ต้องมาใช้ชีวิตร่วมกันซะอย่างนั้น....แล้วจะไปกันรอดไหมเนี่ย

"จะพูดว่าคบกับฉันน่ะ...ผู้ชายในสต็อกโละหมดหรือยังล่ะ" "แล้วไง? ก็ถ้าฉันอยากจะโยนนายเข้าไปไว้ในสต็อกอีกคนมันจะมีปัญหาอะไรหรือไงล่ะ?" "ชอบฉัน?" เขาเลิ่กคิ้วถามพลางผลักไหล่ฉันจนฉันเซถอยหลังไปชนกับกำแพง ก่อนจะยกแขนขึ้นมาเท้ากับกำแพงเพื่อกักฉันไว้ ฉันเชิดหน้ามองเขาอย่างท้าทาย "ที่อยากจะได้ฉันไว้ในสต็อกเนี่ย เกิดชอบฉันขึ้นมาแล้วหรือไง?" "แล้วถ้าฉันบอกว่าใช่ล่ะ?" ตะวันกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนที่ฉันทำก่อนจะก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกของเราชนกัน "ชอบฉันจริงเหรอ?" เขาถามขึ้นอีกครั้ง ฉันมองตาเขาก่อนจะกลั้นใจตอบออกไป "อืม...ชอบ" สิ้นสุดประโยคจากปากฉันเขาก็ตามมาทาบทับริมฝีปากลงบนปากฉันและถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ขัดขืนหรือผลักเขาออกเหมือนทุกทีแต่ฉันก็แอบตกใจอยู่ลึกๆ ตะวันแค่สัมผัสริมฝีปากลงบนปากฉันกดมันลงมาเน้นๆ แค่นั้นก่อนจะผละออกไปเขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วพูดขึ้น "แต่ฉันไม่ชอบ...ง่ายไป" พูดจบเขาก็หันหลังเดินออกไปทันที เขาด่าฉันแบบนี้อีกแล้วนะ คอยดูเถอะ! ไม่ชอบเหรอ คอยดูต่อไปแล้วกันไอ้บ้าตะวัน!

อุปสรรคไม่อาจขวางกั้นพันธนาการระหว่างเขาและเธอ ด้วยจิตวิญญาณผูกกันอันเหนียวแน่น รัก ซื่อสัตย์ เชื่อใจ และศรัทธาในกันและกันทำให้พวกเขาต่อสู้สุดชีวิตเพื่อจะได้กลับมาครองคู่ และเพื่อทดแทนช่วงเวลาที่หายไป

-กราฟ- คิดยังไงกับปั้นหยาเหรอครับ? ไซต์หมากระเป๋าแบบนั้นห่างไกลคำว่าสเปคของผมเยอะ ที่เห็นควงๆ ก็แค่เอามาแก้ขัดกับ...แก้แค้น -ปั้นหยา- อย่าถามว่าฉันคิดยังไงกับไอ้พี่กราฟอีกนะคะ ไอ้เฮงซวยที่ทั้งชีวิตมีแต่กราฟความเลวระยำแบบนั้นเอาไปทำหมันเถอะค่ะ อย่าปล่อยให้ไปแพร่พันธ์ที่ไหนเลย!

บุษบาสวยสดงดงามจับตาจับใจ ใครเล่าจะแลมองจินตะหราผู้ต่ำศักดิ์ กลับมาอีกครั้งสำหรับหนึ่งในสามสาวนางรำ ‘พิมพ์ปราง’ ที่เป็นเพื่อนสาวคนสนิทของหม่อมหลวงกัญญานันใน ‘เพลิงภูหมอก’ หลังจากกัญญานันมีความสุขกับชีวิตคู่ของตัวเองไปแล้วคราวนี้ก็มาถึงคิวของพิมพ์ปรางกันบ้าง ความสวยหวานของพิมพ์ปรางให้ความรู้สึกสบายตาน่ามอง เปรียบกับดอกไม้ที่มีสีสันอ่อนโยน ให้ความหอมสดชื่นชวนดอมดม แต่กลิ่นหอมกลับไม่จีรัง เมื่อหมดกลิ่นเหล่าแมลงก็จากไปหาดอกไม้ใหม่ และการเติบโตในบ้านตระกูลเจ้านายอย่างอรรถพันธ์พงศ์ เป็นเพื่อนเล่นกับหม่อมหลวงกัญญานันผู้เพียบพร้อมพริ้มเพรา งดงามชวนใจละลาย ยิ่งกดให้เธอต้องอยู่ภายใต้ความสูงส่งเลอค่าเสมอมา แต่นั่นไม่ได้สร้างความน้อยเนื้อต่ำใจให้เธอเลยสักนิด คนที่กดขี่ข่มเหงจิตใจและฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็นก็คือ 'หม่อมหลวงกิตติกร' หญิงสาวที่ไม่มีวันก้าวขึ้นมาโดดเด่นหรือเทียบเท่ายอมจำนนกับฐานะของตัวเอง ยอมอยู่ใต้เงาของทุกคนเสมอ แต่กลับถูกทำร้ายจนไม่เหลือศักดิ์ศรี ไม่มีที่ให้ยืน เธอจึงเลือกที่จะหนีออกมาจากเงา ทว่าผู้ชายคนนั้นก็ยังเหยียบย่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เมื่อพ่อของเขา และ แม่ของเธอ ต้องกลายเป็นคนรักที่ไม่สามารถรักกันได้... ความไม่สมหวัง ...จะตกมายังพวกเขาหรือไม่ เขาจะทำอย่างไร เมื่ออุปสรรคความรัก คือแม่ของเขา... เธอจะทำอย่างไร จะมีความสุขได้อย่างไรในเมื่อแม่ของเธอไม่เคยสมหวังในความรัก...ไปเอาใจช่วย ไปรอลุ้นความรักของพวกเขากันใน... Fairy นางฟ้ามาเฟีย

เดือนเมษาต้องใช้ชีวิตอย่างปากกัดตีนถีบ เธอต้องทำงานหนักไปด้วยในระหว่างเรียนเพื่อหาเงินมาใช้จ่าย และแล้วด้วยความที่ยังอ่อนต่อโลกมาก ทำให้หญิงสาวถูกหลอกไปรับงานเป็นเด็กเอ็นที่สนามแข่งรถแห่งหนึ่ง และสุดท้ายความเมามายก็ทำให้เดือนเมษาตกเป็นของเขา ก่อนจะมารู้ตัวอีกครั้งในตอนเช้าว่าเธอมานอนกับผู้ชายที่เจ้าชู้เห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่น หญิงสาวเสียใจที่ตนเองพลั้งพลาดไปเมื่อคืน จนรีบหนีออกไปก่อน ทว่าเป็นกองทัพเสียอีกที่พยายามอย่างมากที่จะตามหาสาวสวยในคืนนั้นอีกครั้ง ทว่าพยายามตามหาอยู่นานก็ไม่พบ จนกระทั่งทั้งสองมาเจอกันอีกครั้งในผับ และด้วยความที่เดือนเมษาเชื่อใจเพื่อนว่าจะช่วยหางานให้ สุดท้ายจึงต้องกลายเป็นสาวสวยที่ถูกประมูลไปในราคาสูงลิบ แม้ว่าเธอจะจำกองทัพได้ แต่ว่าหญิงสาวก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกไป เธอเพียงแค่คิดว่าจะให้เรื่องของเราคืนนี้จบไปอีกคืน เพื่อแลกกับเงินก้อนหนึ่งที่เธอต้องส่งไปช่วยเหลือทางบ้าน แต่สุดท้ายแล้วกองทัพก็ได้รู้จนได้ ว่าหญิงสาวที่อยู่ด้วยในคืนวันที่พาเธอออกไปจากสนามแข่งรถ ก็คือคนเดียวกับสาวสวยในร้านเหล้า เขาจึงต้องทำทุกทางไม่ว่าดีหรือร้ายเพื่อให้ได้เธอมาครอบครอง

เพราะเขาคือจุดมุ่งหมายในชีวิต เพราะเขาทำให้เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดูดีเพื่อจะทำให้เขามองเธอสักครั้ง แต่เพราะเขามันเป็นผู้ร้ายและเธอเป็นสายของทางการทำให้เกมส์หลอกให้รักจึงเกิดขึ้น

สิ่งที่เธอกับครอบครัวทำไว้...แค่คำว่าขอโทษของเธอ คิดว่ามันจะหายกันอย่างนั้นเหรอ ฉันเฝ้าภาวนา...อย่าให้โลกเหวี่ยงเธอมาเจอกันอีกเพราะผลกรรมที่เธอจะได้รับมันจะสาสมเลยทีเดียวล่ะ

"คุณรุจคะ ลิลท้อง" ทันทีที่ลลินาพูดจบก็เหมือนเกิดเดดแอร์ชั่วขณะ มาวัชร์ที่กำลังแต่งตัวชะงักมือเขามองเธออย่างไม่อยากเชื่อ "อะไรนะลิล คุณพูดเล่นหรือเปล่า" ชายหนุ่มหัวเราะแต่แล้วก็ต้องเงียบเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือเธอ มันคือที่ตรวจครรภ์ด้วยตัวเองและสองขีดแดงนั่นก็ชัดยิ่งกว่าคำพูดใดใด ชายหนุ่มนิ่งไป ครู่หนึ่งเขายกมือขึ้นลูบหน้าก่อนจะหาเสียงตัวเองเจอ "ไปตรวจกันอีกทีไหม ไปโรงพยาบาลกันเดี๋ยวผมพาไป" "ไม่เป็นไรค่ะ ลิลไปเองได้ว่าแต่คุณ... คิดยังไงคะ" ถามไปแล้วลลินาก็ต้องกัดริมฝีปากเมื่อเห็นเขาชะงักและไม่รู้จะตอบเธออย่างไร เสียงเรียกเข้าขัดจังหวะ มาวัชร์รีบกดรับสายทันทีเหมือนกลัวมันจะเงียบไป "ครับ สวัสดีครับ" เขาฟังทางนั้นพูดอะไรก่อนจะทำหน้าตกใจ "ครับๆ ผมไปเดี๋ยวนี้" เขายกนาฬิกาข้อมือดูเวลาแล้วพูดต่อ "ไม่เกินครึ่งชั่วโมงผมไปถึงครับ" ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองหน้าเธอ "เอาไว้เดี๋ยวเราคุยกันนะลิล ผมมีงานด่วนต้องไปตอนนี้เลย" เขาไม่ได้รอฟังเธอตอบด้วยซ้ำ มาวัชร์รีบร้อนหยิบสูทแล้วออกไปจากห้องทันที ลลินามองตามเขา ไม่ใช่เขาคนเดียวหรอกที่ไม่รู้จะทำอย่างไร เธอเองก็เช่นกัน