ความรักครั้งแรก

เรื่องราวของเมย์ทายาทตระกูลดังเธอเป็นแค่คนธรรมดาที่อยากจะลองมีแฟนดูสักครั้งเธอจึงได้โหลดแอบหนึ่งมาในมือถือที่สามารถแชท โทรคุย แชร์จอ ส่งรูปภาพได้ ทำให้เธอได้เจอกับผู้ชายคนหนึ่งในแอปที่ตรงสเป็คเธอมาก เขานั้นใจเย็น ใจดี มีเหตุผล มีความเป็นผู้ใหญ่ แถมยังทำงานแล้วและอายุมากกว่าเธอหนึ่งถึงสองปี ก็ดันตรงสเป็คเธอทุกอย่างขนาดนี้ชอบก็ต้องจีบแล้วมั้ย? หลังจากที่เธอรู้ว่าเขาทำงานอยู่ที่คาเฟ่ใกล้บ้านนั้นแหละสาเหตุที่เธอชอบเขาคิดถึงเขา ชอบเขารู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้วทั้งใจ เหมือนเจอคนที่ตามหามาทั้งชีวิตเลยเธอไม่ได้สนใจเรื่องฐานะหรือหน้าตาของเขาเลยเพราะเธอชอบเขาที่นิสัย

ความรักหรอ สำหรับเขามันไร้สาระ... ..สาวน้อย ใช้ร่างกายของเธอตอบสนองฉันให้ถึงใจ เพื่อใช้หนี้แทนพี่ชายสวะๆ ของเธอซะ แล้วเมื่อฉันพอใจ จะปล่อยเธอไปเอง... แต่ทำไม วันนั้นมันไม่มาถึงเสียที..

‘โอ้ว… แม่คุณเอ๊ย’ คราวนี้เรวัฒน์ตาวาว อุทานในใจเพื่อไม่ให้ไก่ตื่น ดวงตาเบิกโพลงมองความเป็นสาวของปุยฝ้ายที่ตอนนี้กำลังเปิดเปลือยอยู่ตรงหน้า รีบเอื้อมมือเข้ามาบูบคลำ แบะบีบพูสวาท สำรวจทุกซอกเสียวของหญิงสาวราวกับกำลังค้นหาเจ้าแมงมุมที่เขารู้ว่าไม่มีอยู่จริง “มีไหมคะคุณลุง… ซี้ดดด… อูยยย… หยุดเถอะ” เสียงครางลากยาว บอกให้หนุ่มใหญ่รู้ว่าสาวน้อยเริ่มเสียวซ่านกับสัมผัสของเขา “น่าจะอยู่ลึก… ลุงขออนุญาตใช้นิ้วแหย่นะคะ” ถึงตอนนี้คนเจ้าเล่ห์อย่างเรวัฒน์คงไม่ยอมหยุดง่ายๆ ต้องหื่นมากขนาดไหนถึงจะคิดแบบนี้ได้ เขาไม่รอรี รีบกดนิ้วกลางเสียดสีขยี้ร่องกลีบขมิบรัด “อ๊ะ… อ๊าย… ” สาวน้อยครางเสียว เรวัฒน์กรีดนิ้วรัวๆ กระแทกเข้าใส่ซอกเสียวอย่างเมามัน ทำเอาหล่อนร้องคราง

“พี่พอลไม่มาส่งลูกหน่อยเหรอคะ” รัตนาพูดให้ได้ยินกันเพียงสองคน เพราะถ้าพอลี่ได้ยินคงร้องโวยวายปฏิเสธอีกเป็นแน่ “ไม่ใช่ลูกพี่ นั่นเป็นลูกของเคต่างหาก” ด้วยความน้อยใจ จึงทำให้พูดแบบนี้ออกมา “ก็ดี งั้นอย่ามายุ่งกับต่อและลูกอีกแล้วกัน” ในเมื่อเขางอนได้ เธอก็งอนได้เหมือนกัน มีอย่างที่ไหน ลูกของตนยังยกให้เป็นลูกคนอื่น พอลได้ยินดังนั้นก็รีบลงรถมาส่งลูกสาวทันที แต่ก็ยังคงความหน้าบึ้งไว้เช่นเคย “ส่งก็ส่งสิ”

ก่อนโบ้ : ”ป้องกันด้วยฉันไม่ต้องการเด็ก“ l ตอนโบ้ : ”เมียจ๋า...อย่าพาลูกหนีไปจากผัวเลยนะคะ พี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเมียจ๋า“

“ผม... ผมจำได้แล้ว ผมจำรอยแผลที่เข่าคุณได้ และผมจำแหวนวงนั้นได้” เขามองแหวนของเธออีกครั้ง ปลายฟ้าเบิกตากว้าง สีหน้าของเธอเผยความตระหนกอย่างสมบูรณ์ การอำพรางตัวตนที่เธอพยายามสร้างมาถูกทำลายลงทั้งหมด ธีร์กลับมาทรุดตัวนั่งยองๆ ตรงหน้าเธออีกครั้ง ความโกรธที่เคยมีต่อการถูกหักหน้า มลายหายไปจนสิ้น เมื่อเขาได้เห็นความหวาดกลัวที่บริสุทธิ์ในดวงตาของเธอ การที่เธอวิ่งหนีไปไม่ใช่การดูหมิ่น แต่คือการหลีกหนีจากความเจ็บปวด “ผมขอถามแค่คำเดียวครับ... ทำไมคุณถึงหนีไปจากห้องของผมในเช้าวันนั้นครับ ปลายฟ้า”

เมื่อเสือหาญต้องเห็นพ่อถูกโจรฆ่าตายต่อหน้าต่อตา ความแค้นถูกสลักลึกในหัวใจ… วันที่เขาเติบใหญ่ เขากลับมาเพื่อล้างบัญชีเลือด แต่ในเส้นทางแห่งการแก้แค้นนั้น เขากลับได้พบ “รักแท้” กับลูกสาวตำรวจผู้ซื่อสัตย์… รักที่เปรียบเสมือนแสงสว่างเดียวในชีวิตที่เต็มไปด้วยความมืดมิดของเขา

เมื่อเฮดว๊ากสุดโหดของวิศวะ มาตกหลุมรักเด็กน้อยแก้มกลมคณะเภสัช

เรื่องรักหลอกๆของเธอเกิดจากการรับคำท้าของเพื่อน ส่วนเรื่องรักหลอกๆของเขาเป็นความต้องการของครอบครัว รักวุ่นวายของนักเขียนสาวกับรองประธานหนุ่มบริษัทสื่อสิ่งพิมพ์จึงเกิดขึ้น

เมื่อสาวน้อยแสนหวานต้้องกลายมาเป็นเมียลับของมาเฟียไร้หัวใจ เขาร้ายกับเธอสารพัด ซ่อนเธอไว้ในเงามืด ให้เธออยู่ภายใต้คำสั่งของเขาเท่านั้น ความชะล่าใจคิดมาเสมอว่าเธอไม่มีทางติดปีกบินไปจากเขาได้ แต่สิ่งที่เขาคิดนั้นผิดมหันต์เพราะที่เธอทนทุกอย่างในตอนแรกเพราะความจำเป็นต้องทำ แต่ต่อมาเธอดันรักเขาสุดหัวใจเลยยอมทนต่อไป แต่สุดท้ายความอดทนของคนเรามันมีลิมิตของมันเสมอ เมื่อมันหมดลงและเขาไม่รักก็ต้องปล่อยและเดินจากไป