ความรักสุดหวาน Novels & Stories

ข้อดีของการมีแฟน เวลาเหนื่อยก็ได้กอดได้หอม "ค่ะ " โกหกคำโตถูกพ่นออกไป โดนเล้าโลมขนาดนี้ใครอยากไปเรียนก็บ้าแล้ว แล้วแฟนของเธอก็หล่อซะจนเธอห้ามใจไม่ไหว ผู้ชายอะไรหล่อน่ากินสุดๆ ลีลาก็เด็ดเผ็ดร้อนจนนางแบบดังยังเสียดาย

คงได้อายกันเป็นแน่ พายุสวาทแห่งอารมณ์ พายุแห่งการโหยหาความอบอุ่น ค่อย ๆพัดอ่อยลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ทิ้งไว้แค่เพียงความอบอุ่นในอ้อมกอดของกันและกันที่ต่างหยิบยื่นความสุขและความอิ่มเอมใจให้กัน ค่ำคืนนี้จึงเป็นค่ำคืนแรกที่ขนมผิงหลับสนิทโดยที่ไม่มีเรื่องราวของคนรักเก่าเ ข้ามาเวียนวนอยู่ในหัวใจของเธออีกเลย

รักที่หวานชื่น แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมารอยยิ้มของเพลงพพิณก็ต้องค่อยๆจางหายไปจากใบหน้าเมื่อความจริงของบางอย่างค่อยๆเด่นชัดขึ้นในหัว ความจริงของจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่คล้ายกับวิมานสีชมพูที่หลอกล่อให้เธอหลงใหลในความรู้สึกจนหาทางออกไม่เจอ แต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว่าวิ มานสีมพูที่เธอกำลังวิ่งเล่นอยู่มันกำลังจะกลายเป็นวิมานสีเทาในไม่ช้าเมื่อถึงเวลาแล้วที่เธอต้องโบกมือลาความสัมพันธ์ของแฟนในนามสักที

​ชะอุ๋ย! ​หวานใจรีบโบกไม้โบกมือทันที ​“ไม่มีหรอกค่ะพ่อ หวานจะมีใครมาจีบล่ะ นิพพานการแอบชอบของหวานคือกงยูโน่น” ​“กงยู หืม! ไอ้ผู้ชายคนไหนที่แกแอบไปชอบหะ”

บอันแสนหวาน ภากรโน้มตัวลงมาทับทาบ แนบริมฝีปากหยักเข้ากับเรียวปากบาง มอบจูบที่ทั้งนุ่มนวลและร้อนแรงเพื่อปลอบประโลมและเบี่ยงเบนความสนใจ ขณะที่ช่วงล่างเริ่มขยับขับเคลื่อนจังหวะรักอย่างเชื่องช้า หนักแน่น และลึกซึ้ง สะโพกแกร่งกดเน้นเข้าหาความอ่อนนุ่มครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงเนื้อกระทบเนื้อเนิบนาบสลับกับเสียงครางอื้ออึงในลำคอของทั้งคู่ บ่งบอกถึงห้วงอารมณ์แห่งความสุขที่ไม่มีสิ่งใดมาเทียบเทียมได้

“ที่ยากไม่ใช่ยัยเด็กนี่ แต่เป็นสาวเสิร์ฟร้านเหล้าข้างผับคิงตัน ถ้ากูไม่ได้ปิดงานคนนั้นแม่งเหมือนโดนลูบคม” “เฮอะมึงนี่ก็… กูว่าน้องคู่หมั้นน่ารักดีออก ไม่ลองเปิดใจคบดูล่ะ เขาอาจจะเป็นรักสุดท้ายของมึงก็ได้ เหมือนน้องมิ่งขวัญกับไอ้คัลเลน น้องมะเหมี่ยวกับไอ้โจ กูกับเมีย พวกเร าสี่คนจะได้เป็นกลุ่มก้อนพลพรรคคนรักเมียด้วยกันไง”

[ PART น้ำหวาน ] สุดท้าย คำว่ารักมันก็หลุดออกมาจากปากของอีกคนจนได้ ต่อให้ฉันจะได้คำนั้นมาด้วยวิธีไหน แต่มันชื่นใจที่สุดเลย สามเดือนที่คบกัน ใครจะมองว่ามันสั้นเกินกว่าจะเก็บมาจริงจังก็ช่างเขา ฉันไม่แคร์ แค่เราใจตรงกัน แค่ทุกวันนี้ ฉันมองแบบไม่เข้าข้างตัวเองแล้วมีความรู้สึกว่า มันมีความสุขมาก เท่านั้นก็เพียงพอ

น้ำหวานไม่ยอมแพ้ ก่อนจะโผเข้ามากอดมาวินไว้แน่น “แต่กูไม่ได้รักมึงหวาน ตอนกูคบกับมึง กูก็คบกับคนอื่นอีกหลายคน กูว่ามึงก็น่าจะรู้จักกูดีนะ เพราะฉะนั้นอย่าทำให้กูโมโห กูใจเย็นมากพอแล้วนะ ที่กูยอมใจเย็นอยู่เพราะยังเห็นมึงพอจะเป็นเพื่อนกับกูได้ แต่ถ้ามึงไม่หยุด กูก็จะไม่ปรานี”

น้ำหวานยืนอมยิ้มขวยเขินทำอะไรไม่ถูก มือสองเข้าถูกกุมเอาไว้ด้วยมือหนาของทิวเขา “น้ำหวานฉันขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา ฉันอยากรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำลงไปทั้งหมด ฉันรู้ว่าฉันมันเลว ความจริงฉันเองก็ไม่ต่างอะไรกับไอ้สัตว์นรกนั่น แต่ฉันอยากให้เธอรู้ไว้อย่างว่า...ฉัน...รักเธอ ร ักมากกว่าชีวิตของตัวเอง รักมากแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อน รักจนสามารถตายแทนเธอได้ รัก...” “พอแล้วค่ะ”

หญิงสาวในชุดเดรสสีแดงสดเว้าลึกถึงช่วงหลัง เอนตัวลงมาซบบนบ่าเขาอย่างออเซาะ พลางออดอ้อนเสียงอ่อนเบา “หวานชอบเวลาพี่กันต์ใจดีแบบนี้จังค่ะ” “ปกติผมใจร้ายกับคุณมากสินะ” เขาถามทั้งที่พอจะรู้คำตอบ แต่เมื่อเห็นว่าเธอดื่มไปพอสมควร จึงได้ทีแอบหลอกถามคนใกล้เมามาย “ผมไม่เห็น มีอะไรดีเลย แล้วหวานมาหลงรักผมทำไม”