ความรักหวาน Mga Nobela at Kwento

บัวชมพูตอบตาเป็นประกาย เสียงหัวเราะของเด็กหญิงใต้ต้นไม้บ่ายวันนั้น ทำให้หิรัญได้รู้ว่าความสุขจริงๆ ไม่ใช่สิ่งยิ่งใหญ่อะไรเลย แต่มันคือการที่ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุขตรงหน้า

น้ำหวานไม่ยอมแพ้ ก่อนจะโผเข้ามากอดมาวินไว้แน่น “แต่กูไม่ได้รักมึงหวาน ตอนกูคบกับมึง กูก็คบกับคนอื่นอีกหลายคน กูว่ามึงก็น่าจะรู้จักกูดีนะ เพราะฉะนั้นอย่าทำให้กูโมโห กูใจเย็นมากพอแล้วนะ ที่กูยอมใจเย็นอยู่เพราะยังเห็นมึงพอจะเป็นเพื่อนกับกูได้ แต่ถ้ามึงไม่หยุด กูก็จะไม่ปรานี”

น้ำหวานกระซิบ ธามยิ้มและก้มลงจูบน้ำหวานอย่างดูดดื่ม เขาใช้มือลูบไล้ไปตามเรือนร่างของน้ำหวานอย่างอ่อนโยน เป็นการแสดงออกถึงความรักและความปรารถนาในตัวเธอ "อื้อออ อ๊าาา" น้ำหวานครางไม่เป็นศัพท์ เธอสัมผัสได้ถึงความรักและความผูกพันที่ยิ่งใหญ่ที่ธามมีให้ จังหวะการเ คลื่อนไหวของธามเริ่มเร่งเร้าขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูงของทั้งคู่

เอิร์นตอบ “แหม...ความรักของเธอมันช่างหวานแหววจังเลยนะยัยเอิร์น ตำส้มตำแซ่บๆรอแฟนด้วย”

ใจที่ผมมีให้คุณ การที่เราจะรักใครสักคน ผมว่าควรให้ความรู้สึกจากหัวใจเป็นตัวกำหนด เพราะหัวใจไม่เคยหลอกเราได้เลยที่รัก ต่อให้ไม่อยากรัก มันก็รักของมันเองอยู่ดี” เหวี่ยงใส่กันบ้านแทบแตก จู่ๆ มาหวานใส่กันเสียอย่างนั้น เมลดามองหน้าเทวินทร์แล้วเขินหนักจนหน้าแดงไปหมด ไม่รู้จะวางม ือวางหน้ายังไง เทวินทร์เห็นแล้วยิ่งนึกเอ็นดู

พอกินของคาวเสร็จ ยูโรจึงตักไอศกรีมลอดช่องใส่ปากฉันต่อ ไอศกรีมว่าหวานแล้วแต่ความรัก ความห่วงใย ความเอาใจใส่จากคนรักนั้นหวานยิ่งกว่า "อีกหน่อยกูว่าไอ้นิคเป็นง่อย" คำพูดของไอ้รามทำฉันควันออกหู อยากเอาหน้ามันจุ่มลงในน้ำก๋วยจั๊บของไอ้ตามเสียจริง

น้ำหวานยืนอมยิ้มขวยเขินทำอะไรไม่ถูก มือสองเข้าถูกกุมเอาไว้ด้วยมือหนาของทิวเขา “น้ำหวานฉันขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา ฉันอยากรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำลงไปทั้งหมด ฉันรู้ว่าฉันมันเลว ความจริงฉันเองก็ไม่ต่างอะไรกับไอ้สัตว์นรกนั่น แต่ฉันอยากให้เธอรู้ไว้อย่างว่า...ฉัน...รักเธอ ร ักมากกว่าชีวิตของตัวเอง รักมากแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อน รักจนสามารถตายแทนเธอได้ รัก...” “พอแล้วค่ะ”

ธันขมวดคิ้วบอกกับหวานด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ " ฉันไม่ได้ประชด ฉันพูดจริงอีกอย่างเธอก็เป็นคนที่นายรักไม่ใช่? " หวานเลิกคิ้วถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชาเธอพยายามเก็บความรู้สึกเจ็บและน้อยใจไว้ภายในใจ จะเรียกร้องอะไรได้เพราะยังไงเขาไม่เคยบอกรักหรือบอกช อบ ที่ทำดีด้วยคงรู้สึกผิดแค่นั้น

แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ความรักที่หมอคินมีต่อน้ำตาลก็ไม่เคยจางหายไป เธอจะอยู่ในความทรงจำของเขาและอยู่ในสายเลือดของลูกสาวตลอดกาล ร้านขนมหวานของป้าสมรยังคงเปิดขายอยู่ที่ตลาด และมีเมนูพิเศษชื่อ “ขนมรักน้ำฟ้า” ซึ่งเป็นสูตรที่น้ำตาลเคยคิดค้นไว้ก่อนที่จะจากไป ขน มชนิดนี้กลายเป็นที่นิยมของผู้คนในตลาด เพราะรสชาติที่หอมหวานและเรื่องราวความรักที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง

เสียงกรีดร้องของเธอมาพร้อมกับน้ำหวานที่ไหลทะลักออกมาผมไม่รอให้มันไหลลงไปถึงที่นอนผมใช้ลิ้นปาดเลียน้ำหวานสีใสทันทีที่มันไหลออกมา ผมกินน้ำหวานของเธอจนไม่เหลือเหมือนที่เธอกินน้ำรักของผมจนไม่เหลือนั่นแล่ะ ตอนนี้เท่ากับว่าเราเสมอกันผมหนึ่งน้ำเธอหนึ่งน้ำ จากนี้เราจะมาเสร็จไป พร้อมกัน ผมลุกขึ้นแล้วก้าวขาขึ้นเตียงอย่างมั่นคงส่วนคนบนเตียงก็นอนหายใจรวยรินเหมือนคนหมดแรงมองหน้าผมด้วยแววตาออดอ้อน "เป็นอะไรคะคนสวย หื้มมม" "เหนื่อยค่ะ พี่อิฐ ฮืออออ นาเหนื่อย" "เหนื่อยอะไรคะนอนให้พี่เลียอย่างเดียวจนเสร็จ" "พี่อิฐอย่าพูดแบบนี้สินาอายนะ><"