ความรักหวาน Novels & Stories

พอกินของคาวเสร็จ ยูโรจึงตักไอศกรีมลอดช่องใส่ปากฉันต่อ ไอศกรีมว่าหวานแล้วแต่ความรัก ความห่วงใย ความเอาใจใส่จากคนรักนั้นหวานยิ่งกว่า "อีกหน่อยกูว่าไอ้นิคเป็นง่อย" คำพูดของไอ้รามทำฉันควันออกหู อยากเอาหน้ามันจุ่มลงในน้ำก๋วยจั๊บของไอ้ตามเสียจริง

น้ำหวานยืนอมยิ้มขวยเขินทำอะไรไม่ถูก มือสองเข้าถูกกุมเอาไว้ด้วยมือหนาของทิวเขา “น้ำหวานฉันขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา ฉันอยากรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำลงไปทั้งหมด ฉันรู้ว่าฉันมันเลว ความจริงฉันเองก็ไม่ต่างอะไรกับไอ้สัตว์นรกนั่น แต่ฉันอยากให้เธอรู้ไว้อย่างว่า...ฉัน...รักเธอ ร ักมากกว่าชีวิตของตัวเอง รักมากแบบที่ไม่เคยรักใครมาก่อน รักจนสามารถตายแทนเธอได้ รัก...” “พอแล้วค่ะ”

ธันขมวดคิ้วบอกกับหวานด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ " ฉันไม่ได้ประชด ฉันพูดจริงอีกอย่างเธอก็เป็นคนที่นายรักไม่ใช่? " หวานเลิกคิ้วถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชาเธอพยายามเก็บความรู้สึกเจ็บและน้อยใจไว้ภายในใจ จะเรียกร้องอะไรได้เพราะยังไงเขาไม่เคยบอกรักหรือบอกช อบ ที่ทำดีด้วยคงรู้สึกผิดแค่นั้น

แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ความรักที่หมอคินมีต่อน้ำตาลก็ไม่เคยจางหายไป เธอจะอยู่ในความทรงจำของเขาและอยู่ในสายเลือดของลูกสาวตลอดกาล ร้านขนมหวานของป้าสมรยังคงเปิดขายอยู่ที่ตลาด และมีเมนูพิเศษชื่อ “ขนมรักน้ำฟ้า” ซึ่งเป็นสูตรที่น้ำตาลเคยคิดค้นไว้ก่อนที่จะจากไป ขน มชนิดนี้กลายเป็นที่นิยมของผู้คนในตลาด เพราะรสชาติที่หอมหวานและเรื่องราวความรักที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง

เสียงกรีดร้องของเธอมาพร้อมกับน้ำหวานที่ไหลทะลักออกมาผมไม่รอให้มันไหลลงไปถึงที่นอนผมใช้ลิ้นปาดเลียน้ำหวานสีใสทันทีที่มันไหลออกมา ผมกินน้ำหวานของเธอจนไม่เหลือเหมือนที่เธอกินน้ำรักของผมจนไม่เหลือนั่นแล่ะ ตอนนี้เท่ากับว่าเราเสมอกันผมหนึ่งน้ำเธอหนึ่งน้ำ จากนี้เราจะมาเสร็จไป พร้อมกัน ผมลุกขึ้นแล้วก้าวขาขึ้นเตียงอย่างมั่นคงส่วนคนบนเตียงก็นอนหายใจรวยรินเหมือนคนหมดแรงมองหน้าผมด้วยแววตาออดอ้อน "เป็นอะไรคะคนสวย หื้มมม" "เหนื่อยค่ะ พี่อิฐ ฮืออออ นาเหนื่อย" "เหนื่อยอะไรคะนอนให้พี่เลียอย่างเดียวจนเสร็จ" "พี่อิฐอย่าพูดแบบนี้สินาอายนะ><"

แพรพลอยนอนครวญครางเสียงหวาน บิดตัวเร่าๆ “เมียจ๋า ครางหวานจัง ผัวขาช๊อบชอบ” ภาคภูมิพูดเสียงอู้อี้ชิดกุหลาบสีชมพูสดที่ตอนนี้มีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาให้เขาได้ชิม ตั้งแต่เขาเริ่มได้ปลดปล่อยความต้องการทางธรรมชาติกับหญิงสาวคนอื่นๆ ไม่เคยมีใครที่เขาทำแบบนี้มาก่อน เพราะเขาไม่สามารถทำแบบนี้กับคนที่ไม่ได้รักได้ แต่แพรพลอยคือคนที่เขารักและเธอก็คือข้อยกเว้นทุกอย่างสำหรับเขา

“ถ้าเช่นนั้น รางวัลข้าล่ะถิงถิง” เขาไม่รอนางตอบ นางรู้ดีเมื่อเขาก้มลงมาจูบนาง ถิงถิงหลับตารอสัมผัสนั้นจากเขาซึ่งเต็มไปด้วยความอ่อนหวาน เย้ายวนและดูอัดอั้นมานานแสนนาน ตอนนี้แทบจะไม่รับรู้ว่าด้านนอกทำสิ่งใดอยู่

บอสคะ เรื่องเมื่อคืน พิมพ์ขอโทษนะคะ คือ พิมพ์เมาไปหน่อย ยัยซื่อบื้อ หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใครถึงกลัวการตั้งท้องทายาทของเขา หญิงทั่วบ้านทั่วเมือง ต่างอยากเป็นแม่ของลูกเขาทั้งนั้น

การได้รักใครสักคนมันดีมากๆ แต่การได้รักแล้วไม่ได้อยู่ด้วยกันมันทรมานและเจ็บปวดเหลือประมาณ “พี่ธร แม่อยากให้มลแต่งงานกับคุณนที ฮึก ๆ ฮือ ๆ มลไม่รู้จะทำยังไงแล้ว” เธอส่ายหน้าไปมาทั้งน้ำตา ธรดันเธอออกห่าง ก่อนจะมองใบหน้าสวยสดของหญิงสาวอย่างเจ็บปวด “มลรักคุณนทีหรือ เปล่า” ธรเอ่ยถามหญิงคนรักด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด

พูดจบชายหนุ่มก็บดจุมพิตเร่าร้อนลงบนกลีบปากนุ่มที่เผยอรับอย่างเต็มใจ แล้วเพลิงพิศวาสแสนหวานก็เริ่มขึ้น อีกครั้งและอีกครั้งด้วยความยินยอมพร้อมใจอย่างที่สุดของภรรยาสาว. ความสุขของคนเราหาได้ง่ายๆ เพียงแค่เราจริงใจต่อกันและรู้จักรักอย่างมีสติ รักอย่างไม่ประมาท และรักอย่า งมีเหตุมีผลและรู้จักที่จะให้โอกาส ให้อภัยซึ่งกันและกัน เท่านั้นเอง... อวสาน