รักคนโง่เขลา Novels & Stories

"รักคนเลวได้นะคะ....แต่อย่าลืมรักตัวเอง" [ End ss1]

ฉินเสี่ยวโหรวประกาศ “นางคนโง่! หากเจ้าไม่ยอมทำงานก็พากันไสหัวออกไปจากบ้านนี้” หญิงชราร้องขึ้น

เพทายตอบกลับเสียงอ่อนโยน มองท่าทางคลอเคลียเหมือนลูกแมวน้อยน่ารักยามอยู่ใกล้เจ้าของด้วยความชอบใจ อดไม่ได้จนต้องจุมพิตกระหม่อมบางหนักๆไปหลายหน ค่อยพูดต่อ “ถ้าไม่ปล่อยกู้เต็มวงเงิน พี่คงดูเป็นคนโง่ไปตลอดชีวิตแน่ๆ” “อันที่จริง...ความรักเป็นเรื่องของคนโง่นะคะ เพราะคนฉลาดจ ะรักใครไม่เป็นนอกจากตัวเอง” คนฟังให้ความเห็นที่แตกต่างด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน ก่อนจะหาวฟอดใหญ่แล้วทิ้งกระหม่อมบางลงกับแผงอกกว้างอย่างคนเพิ่งพบมุมถูกใจ คลอเคลียไปมาเพียงครู่เดียวก็ผล็อยหลับไปอย่างง่ายดาย

พลอยนภัสรับปาก เป็นการตอกย้ำถึงความสัมพันธ์ที่เข้าสู่ขั้นถาวรแล้ว “ดีมากครับ...ที่รัก ซี๊ดอ่าร์!!!!” มังกรครางเสียงดังลั่น ก่อนจะปลดปล่อยความรักทั้งหมดลงในถุงยางอนามัย ซีอีโอหนุ่มพ่ายแพ้ให้กับร่องสวาทที่รัดแน่นของเธอไปในท้ายที่สุด

เข้ามาถึงที่งานเป็นคู่แรกส่วนนิกรกับไข่มุก ก็ตามมาติดติดแล้วหมออันดากับหมอรุจ ก็ตามมาอีกคู่ส่วนหมอไมค์เดินหน้ามุ่ยมาคนเดียว “อ้าวไอ้หมอไมค์ไม่พาแฟนมาด้วยวะ” หมอรุจแกล้งแซวเพื่อน “แฟนบ้าอะไรล่ะฉันไม่มีแฟนเว้ย” ยิ่งหมอแซวหมอยิ่งหงุดหงิด

รามพูดจบ ก็เริ่มขยับสะโพกเข้าออกช้า เพื่อกลั่นแกล้งคนใต้ร่างให้เสียวซ่านเล่น ๆ ดูสิคนไม่หื่นจะทนได้สักกี่น้ำ “อ๊ะ!…นี่คุณหยุดนะ…อ้า า” อยู่ ๆ แก่นเนื้อก็ขยับเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว จนเธอเผลอส่งเสียงร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้

ชวนให้ปลงจิตเป็นที่สุด "ใครจะรู้วะ ว่าคนหล่อแบบมันจะโง่เรื่องความรัก" “พอเลย ปากมากจริงนะมีน”

สวัสดีค่ะ หลี่หง(สายมโนเลิฟซีน)เองค่ะ นิยายเรื่องนี้ผู้เขียนตั้งใจจะทำให้เป็นประเภทแนวรักโรแมนติกคอมมิดี้อ่านสนุกอ่านสบาย เน้นสายฮาพาฟิน และเรียกรอยยิ้มจากผู้อ่าน โดยเนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะเน้นไปในเรื่องความรักของวัยหนุ่มสาวชาวจีนโบราณ(แนวสมมติ) ไม่มีปม ซับซ้อน ไม่มีดราม่าหนักหน่วง พระเอกและนางเอกไม่มีมาดลึกลับซ้อนทับความเทพแต่อย่างใด ไม่มีกดดัน เน้นฟิน เน้นฮา รักก็บอกว่ารัก เกลียดก็บอกว่าเกลียด แสดงออกกันอย่างชัดเจนไม่มีปิดบังเก็บข่มประการใด

“ เออนั่นดิ “ “ พวกมึงหมายความว่าไง จะไม่ให้กูเชื่อไงวะก็เห็นๆกันอยู่ว่าเธอท้องกับไอ้หมอนั่น กูคงหมดสิทธิ์แล้วแหละ กูมันเxี้ย กูมันโง่ ก็สมแล้วที่พวกมึงจะบอกว่ากูโง่ เพราะกูมันก็โง่จริงๆ “ ผมพูดถูกต้องแล้วแหละไม่แปลกเลยว่าทำไมไอ้พวกนี้ถึงตั้งฉายาว่าผมโง่ที่สุด ก็ผมมันโง่จริงๆนี่นาทั้งๆที่เธอก็รักอยู่ดีๆดันทำให้เธอเกลียดซะได้ แล้วตอนนี้เธอก็รักผู้ชายคนใหม่ไปแล้วเธอมีลูกกับคนใหม่ไปแล้ว

*กร๊อบ* ความเจ็บปวดแล่นเข้ามาในหัวของฉัน ข้อมือของฉันถูกบิดจนหักอย่างไม่ปรานี ฉันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ด้วยความตื่นตระหนกฉันก็เตะเข้าที่เป้าของเขาอย่างแรง มีดที่เปื้อนเลือดตกลงบนพื้น ชายคนนั้นถูกเตะจนงอตัวลง