อ๋องแห่งเจียงหนาน ปั่นป่วนเพราะหญิงงาม Mga Nobela at Kwento

ตอนนี้ ราษฎรในเมืองเจียงหนาน ต่างพากันพูดถึงอย่างสนุกสนาน บอกว่า สามีภรรยาอ๋องเฉินรักกันมาก องค์หญิงหนานยวนไม่รู้จักเจียมตัว แทรกไม่เข้าแถมยังโดนดูหมิ่น ขายหน้าไปถึง…อะไรทำนองนี้

เจียงซานกำลังรอนางอโกรธเคือง รอนางคำรามออกมา และรอนางกระทำความอัปลักษณ์ทุกอย่าง แต่นางเพียงแค่เสาะยิ้ม รอยยิ้มของนางแฝงด้วยความเจ้าเล่ห์เล็กน้อย นางพูดออกมาเสียงดังว่า "อ้าว ที่แท้จั๋วหรูซินอยากแต่งงานกับเฟิงเหยียนหรือ"

“น้องรอง เหตุใดต้องทำกับข้าถึงเพียงนี้” “หึ ใครใช้ให้องค์ชายห้าลุ่มหลงใบหน้าจิ้งจอกของเจ้า อ้อได้ข่าวว่ามีคนที่ไม่ชอบเว่ยเซียวหยางไปทูลฟ้องชินอ๋องข่มเหงสตรี จนฝ่าบาทมีรับสั่งให้เขาแต่งเจ้าเข้าจวน ชินอ๋องรังเกียจสตรีมากนัก เจ้าจะมีชีวิตรอดได้ถึงเจ็ดวันหรือไม่เล่าพี่ใหญ่ ฮ่า� �ๆ”

: “คุณหนูเป็นสตรีที่งามที่สุดที่บ่าวเคยเห็น แค่แต่งหน้านิดหน่อยก็งามถึงเพียงนี้ สวยกว่าคุณหนูรองที่จะออกเรือนวันนี้ตั้งเยอะ องค์ชายหนานหมิงช่างไม่มีตาจริงๆ!” “หม้อแบบไหนก็ต้องมีฝาแบบนั้น” เจียงซุ่ยฮวนแค่นเสียง กล้าให้นางมาแต่งผม เจียงเม่ยเอ๋อร์ช่างกล้าจริงๆ

บุตรสาวอู่จั้วกรมอาญาได้พยายามส่งเสียงรั้งบุรุษรูปงาม แต่คนที่เดินเคียงข้างไปกับสตรีที่ตนรักมีหรือจะสนใจ สุดท้ายสตรีร้ายกาจจึงได้แต่มองตามทั้งคู่ไปด้วยสายตาเจ็บใจ ‘กวางเหลียงอี้ ท่านมันโง่กว่านังหนิงเซียน’ สตรีเพียงคนเดียวเหตุใดถึงจัดการไม่ได้

"หามิได้พ่ะย่ะค่ะ คุณหนูใหญ่ลู่ได้ชื่อว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งเจียงหนาน พ่ะย่ะค่ะ" "อ๋อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!" ข่าวสารต่อมาทำให้หญิงสาวถึงบางอ้อ แต่ในเมื่อนางงดงามเช่นที่ถงกงกงกล่าวมาจริง เหตุใดหนานอ๋องจึงได้มีท่าทีกระอักกระอ่วนเช่นนั้นด้วยเล่า ยังไม่ทันได้เอ ่ยสิ่งใดต่อ เสียงของใครบางคนก็แว่วมาแต่ไกล "ปล่อยข้านะ! พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์มาห้ามข้า"

หนานอิงให้สะท้านในอกเมื่อได้ยินคำนั้น อาโจวเป็นสตรีรูปงามผู้หนึ่ง ในจวนท่านหนานบ่าวไพร่ทั้งหมดที่อยู่ในช่วยวัยแรกแย้มก็มีอาโจวของนางที่งดงามเหนือผู้อื่น นางปากสั่นระริกอยากจะสังหารคนเลวพวกนี้ให้ตายตกไปตามกันนัก "สตรีในบ้านถูกทำร้ายมิมีผู้ใดคุ้มครองเลยหรือ" หญิง ชราจึงเล่าต่อ "คราแรกเพราะนางไปต้องตาองครักษ์จากเจียงหนานผู้หนึ่ง แต่นางไม่ยินยอมเขาจึงข่มเหงนางนายท่านเองเมื่อรู้กลับไม่สนใจ ปล่อยให้นางถูกรังแกเรื่อยมาจนกระทั่งครึ่งปีก่อน เฮ้ย..."

ชินอ๋องก้มมองสตรีด้านล่าง ก่อนจะเชยคางนางแหงนหน้าขึ้นมา มือใหญ่อยากบีบใบหน้านี้ให้เสียโฉมไปเสียหากทำให้เขาได้นางมาครอบครองเขาก็จะทำ จนหญิงงามเริ่มแสดงออกถึงความเจ็บปวดเขาจึงเอ่ยถามขึ้นมาว่า “เจ้าสนุกมากหรือ”

องค์หญิงหนิงซินผู้สูงส่งงามสง่า สตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้ปกปักษ์พิทักษ์แคว้นด้วยแสงสว่างอันยิ่งใหญ่ ยามนี้กำลังร่ำไห้ครวญคร่ำราวกับสัตว์ตัวน้อยที่กำลังบาดเจ็บ หยางหยางพอจะคาดเดาได้ว่าจะเกิดเรื่อง แต่คาดไม่ถึงว่าจะเป็นเรื่องทำร้ายกันโดยตรงเช่นนี้

เรื่องราวที่คุณหนูใหญ่หานบุตรสาวคนงามของรองเจ้ากรมโยธาหานผู้สิ้นชีพถูกคนของตำหนักอ๋องพาตัวมาโยนทิ้งไว้หน้าประตูจวนตระกูลหานถูกเล่าลือไปทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว “ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก” เดิมทีเขาต้องยอมรับสาวงามเขาตำหนักคล้ายไม่อาจหลีกเลี่ยงมิใช่หรือ นางจำได้ดีถ� �งแววตาเรียบเฉยที่เคยจ้องมองนาง