ถูกสูบจนสิ้นใจ เกิดใหม่ขอเลือกเป็นที่รัก
ชาติก่อน ไม่ว่าซูซูเหย่าจะทุ่มเทเพียงใด ก็ไม่อาจเทียบกับน้องสาวได้เลย
คนในครอบครัวรังเกียจว่านางมีเล่ห์เหลี่ยมล้ำลึก ไม่เหมือนน้องสาวที่ใสซื่อจิตใจงาม บริสุทธิ์และอ่อนโยน
เพื่อเศษความรักจากครอบครัว นางยอมอดทนอดกลั้นทุกอย่าง กระทั่งผู้เป็นน้องสาวเกิดพึงพอใจในตัวคู่หมั้นของนาง
นางถูกกรอกยาสลบ แล้วถูกโยนขึ้นไปบนเตียงของคนเลี้ยงม้า
ชื่อเสียงถูกทำลาย ทรัพย์สินถูกยึด แม้แต่การแต่งงานก็ถูกแย่งชิงไปเช่นกัน
พวกเขาเหยียบย่ำนางจนจมดิน
......
หลังจากเกิดใหม่ ซูซูเหย่าก็ขอสลัดทุกอย่างทิ้ง ไม่ทำเพื่อใครอีกต่อไป
ยามบุรุษชั่วถูกยึดทรัพย์สิน นางมองดูอย่างเย็นชา แล้วส่งครอบครัวเฮงซวยไปเก็บขยะขายเลี้ยงชีพ
เมื่อพี่ใหญ่จะแต่งหญิงคณิกาเป็นภรรยา นางก็ส่งคำอวยพรด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
ตอนพี่รองขาหัก ซูซูเหย่าไม่ยอมควักเงินแม้แต่นิดเดียว นางกล่าวเพียงว่า "ข้าทำสิ่งใดไม่เป็นเลย ทำได้เพียงปวดใจแทนพี่รองเท่านั้นเจ้าค่ะ"
เมื่อน้องสาวคนเล็กต้องแต่งงานกับบัณฑิตยากจน นางก็ยกมือยกเท้าสนับสนุนเต็มที่
......
อยู่มาวันหนึ่ง กลุ่มคนเนรคุณพวกนี้กลับได้ฟื้นความทรงจำในชาติก่อนเหมือนกัน ทั้งหมดพากันงงเป็นไก่ตาแตก
ซูซูเหย่าคนที่เคยทุ่มเททั้งกายใจเพื่อครอบครัวหายไปไหนเสียแล้ว?
ทั้งพี่ชายและบิดามารดาต่างคุกเข่าอ้อนวอนขอขมา
ส่วนบุรุษชั่วก็คุกเข่ากลางสายฝนทั้งคืนจนตาแดงก่ำ "ซูเหย่า ข้ารักเพียงเจ้าเสมอมา โปรดให้โอกาสข้าสักครั้งเถิด ได้หรือไม่"
ในใจของซูซูเหย่ากลับราบเรียบไร้ระลอกคลื่น
เพราะนางได้พบกับพี่ชายที่รักนางจากใจจริง ได้พบบุรุษที่จะโอบอุ้มทะนุถนอมนางไว้แล้ว