ฉลาด Novels & Stories

มู่หลานเฟิน ทะลุมิติไปหลายครั้งหลายหน เป็นทั้งคน ทั้งสัตว์ ครั้งนี้ได้ทะลุมิติมาเป็นถึงหลานสาวของพระชายาเอกจวนชินอ๋อง เดิมทีคิดว่าจะสุขสบาย แต่กลับผิดคาด เมื่อท่านป้านางคือตัวอันตรายที่จ้องจะปลิดชีพ เซวียนซานหลาง บุตรชายที่เกิดจากอดีตพระชายาคนก่อน หวังแย่งตำแหน่งซื่อจื่อจวนอ๋องมาให้บุตรชายของตน ที่สำคัญประวัติเจ้าของร่างนี้ที่นางมาอยู่ก็ใช่ย่อย ทั้งยั่วยวน ทั้งหลอกล่อเซวียนซานหลางสารพัดจนเขาชังน้ำหน้า นอกจากเขาจะขู่ฆ่านางอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันแล้ว ยังไม่อยากจะเข้าใกล้นางอีกด้วย แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเขาและนางจะต้องเข้าไปช่วยกันสืบคดีปริศนาทั้งสามคดี ทุกคดีล้วนแฝงเร้นไปด้วยอันตรายและความลับที่ชวนหวาดหวั่น ระหว่างที่สืบคดี ความรู้สึกดีดีก็บังเกิดขึ้นไปพร้อมกัน แต่ความรู้สึกที่มากล้นนี้กลับเหมือนเข็มพิษอันตราย เมื่อนางคือหลานสาวของคนที่คิดจะสังหารเขา และเขาก็ต้องเลือกว่าจะถนอมความรักเอาไว้ หรือกำจัดคนที่คิดร้าย เซวียนซานหลางจะเลือกอะไร และมู่หลานเฟินจะเปลี่ยนใจเขาเช่นไร

"อาบอมขาน้องเอิงรักอาบอมนะคะ" "พูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่า" "รู้สิคะไม่รู้จะพูดได้ยังไง><" "อาว่าเราน่าจะเมา กลับห้องเอมิได้ละอาง่วงจะนอน" "ขอน้องเอิงนอนด้วยไม่ได้เหรอ" "ไม่ดะ..." "ห๊าววว ง่วงจังเดินกลับห้องไม่ไหวแน่" ตุ่บ เสียงล้มตัวลงบนที่นอน "เอิงลุกออกไป" "ไม่ลุกน้องเอิงจะนอนห้องนี้" "โอเคไม่เป็นไรงั้นอาจะออกไปเอง" หมับ!!!!! เสียงกอด "หื้ออออ ไม่เอาอาห้ามออกไปน้องเอิงไม่ให้อาบอมไป" "เอิงปล่อยอาอย่าทำแบบนี้" "ทำแบบนี้คือแบบไหนเหรอคะ แบบนี้รึเปล่า" จุ๊บ จ๊วบบบบบ จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ "อื้ออออออ" 🌸โดนเด็กรุกหนักขนาดนี้อาบอมคนดีจะทนได้มั๊ยเนี่ย 🌸เรื่องนี้เป็นเรื่องของพี่บอมคนดีเพื่อนสนิทอัยวาคุณแม่ของน้องเอิงซึ่งมีคุณพ่ออย่างพี่ภูผาที่หวงลูกสาวยิ่งกว่าอะไร มาลุ้นความรักต่างวัยของคู่นี้กันนะคะใครชอบแนวโคแก่กินหญ้าอ่อนห้ามพลาดเด็ดขาด เริ่องอัยวาภูผาอยู่ในเรื่องกลลวงร้ายซ่อนรักนะคะ

โปรย :เธอทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ส่วนตัวที่เขาซื้อมาจากครอบครัวที่เก็บขยะขาย ในยุคปัจจุบันก็ทำงานจนตัวตาย มาอยู่อดีตก็กลายเป็นคนอัตคัดขัดสน ชีวิตจะลำบากซ้ำซ้อนไปถึงไหน เรื่องนี้ยังอยู่ในเขตอีสานเหมือนเดิม แต่ภาษาที่ใช้เป็นภาษากลางทั้งหมด ใครชอบแนวนี้ลองอ่านดูนะคะ ฝากกดหัวใจกดติดตามด้วยค่ะ หากใครอ่านแล้วไม่ถูกจริตกดข้ามได้เลยน้า จากสาวทำงานร้านสะดวกซื้อต้องกลายมาเป็นคนใช้ที่ถูกซื้อให้มาดูแลผู้ป่วยอัมพาตครึ่งซีก แต่ไม่เป็นไรเธอลำบากมามาก งานแค่นี้เธอสู้ไหว แต่ความจนนี่สิเธอจะจัดการกับมันอย่างไรดี ปู่กับย่าและน้องชายถึงจะได้กินอยู่สบายขึ้น

เขาคือ...เจ้าพ่อกาสิโนที่สุดซ่าและบ้าระห่ำ เธอคือ...ผู้หญิงที่บังอาจลูบเหลี่ยมเขาครั้งแล้วครั้งเล่า "ฤทธิ์มากเหลือเกิน หาตัวมาฉันให้ได้!...บังอาจมากที่ขโมยปืนจากเอวฉัน ด้ามที่อยากให้ลูบให้กำไม่เอา ดันเอาของจริงไป คงไม่รู้ว่ากำลังเล่นกับใครอยู่ ยัยตัวแสบ!"

คนที่ไม่เชื่อในความรักอย่างจันทร์เจ้าต้องอยู่ชิดใกล้กับผู้ชายที่หล่อกวนใจจนน่าหยิก ความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นยากจะห้ามไหว แต่นาย ‘ชลธี’ กลับทำให้ทุกอย่างดูง่าย เปลี่ยนหัวใจตายด้านให้กลับมาเต้นแรง…

เหตุเกิดจากความเมาทำให้เธอที่เป็นแค่พนักงานเผลอมีอะไรกับประธานหนุ่ม แค่คืนวันไนท์สแตนด์แต่กลับผูกมัดเธอไปตลอดชีวิต "คุณรู้ไหมว่าการปีนขึ้นเตียง และกล้าโกหกคนอย่างผมมีราคาที่ต้องจ่ายสูงมาก" นางเอกให้ลุ้นว่าเป็นใคร... "ไม่รู้ค่ะ..ดิฉันเพิ่งรู้ก็ตอนที่ท่านประธานบอกนี่แหละค่ะ"

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย "ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!" "กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ "เกลียด ฉันเกลียดนาย!" "เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่กลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน

ความบังเอิญที่เขาได้เข้ามาช่วยเธอไว้ แต่เธอก็หาเขาไม่เจอ ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง เธอก็อยากที่จะขอบคุณเขา จนกระทั่งมาเจอกันในคณะเดียวกัน ทำให้เธอได้รู้จักเขามากขึ้น

แค่ฆ่าเวลาไม่ได้จริงจังหรือผูกมัด “ฉันแค่เมาตอน...กับเธอ ไม่ได้ชอบไม่ได้รักไม่คิดจะเลี้ยงดู ฉันไม่ชอบเด็ก !” “เออไอ้แก่ ! อายุมากกว่าไม่กี่ปี พูดเหมือนเกิดมาตั้งแต่ยุคไดโนเสาร์ !”

อนดูมินิซีรี่ส์แนวตั้งอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้าไปเสียได้ พระเอกโง่เขลา! นางร้ายซุงแหล! ตัวประกอบชอบเผือก! บทละครไร้เหตุผล! เยว่ซานซีได้เข้าไปอยู่ในบทบาทนางเอกผู้แสนดีและอ่อนแอ รับบทเด่นไฉนเลยชีวิตถึงได้อนาถาเพียงนี้เล่า ตามบทแล้วมินิซีรี่ย์เรื่องนี้นางเอกถูกนางร้ายรังแกสารพัด หาเรื่องใส่ความไม่เว้นว่าง ที่น่าหงุดหงิดไปกว่านั้นพระเอกก็หลับหูหลับตาเชื่อนางร้าย ให้ตายเถอะ! ใครเอาสมองคนออกแล้วยัดสมองหมูใส่แทนให้พระเอก ช่างน่าเสียดายที่เยว่ซานซีไม่ได้เป็นคนแสนดีขนาดนั้น ถึงแม้จะชอบใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยเป็นปลาเค็มไม่แสดงหาความก้าวหน้า แต่เรื่องรักษาตัวรอดเป็นยอดดีถึงไหนถึงกัน ทางออกคือต้องเขี่ยพระเอกเฮงซวยออกจากชีวิตแล้วประเคนให้นางร้ายไปแบบสวยๆ ด้วยเหตุนี้ภารกิจเปลี่ยนบทนางเอกจึงบังเกิดขึ้น