เมื่อข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายผู้ประสบภัย

เมื่อข้าทะลุมิติมาเป็นนางร้ายผู้ประสบภัย

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-05
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
3 Peringkat. 3 Ulasan-ulasan
47Bab
6.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

มู่หลานเฟิน ทะลุมิติไปหลายครั้งหลายหน เป็นทั้งคน ทั้งสัตว์ ครั้งนี้ได้ทะลุมิติมาเป็นถึงหลานสาวของพระชายาเอกจวนชินอ๋อง เดิมทีคิดว่าจะสุขสบาย แต่กลับผิดคาด เมื่อท่านป้านางคือตัวอันตรายที่จ้องจะปลิดชีพ เซวียนซานหลาง บุตรชายที่เกิดจากอดีตพระชายาคนก่อน หวังแย่งตำแหน่งซื่อจื่อจวนอ๋องมาให้บุตรชายของตน ที่สำคัญประวัติเจ้าของร่างนี้ที่นางมาอยู่ก็ใช่ย่อย ทั้งยั่วยวน ทั้งหลอกล่อเซวียนซานหลางสารพัดจนเขาชังน้ำหน้า นอกจากเขาจะขู่ฆ่านางอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันแล้ว ยังไม่อยากจะเข้าใกล้นางอีกด้วย แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเขาและนางจะต้องเข้าไปช่วยกันสืบคดีปริศนาทั้งสามคดี ทุกคดีล้วนแฝงเร้นไปด้วยอันตรายและความลับที่ชวนหวาดหวั่น ระหว่างที่สืบคดี ความรู้สึกดีดีก็บังเกิดขึ้นไปพร้อมกัน แต่ความรู้สึกที่มากล้นนี้กลับเหมือนเข็มพิษอันตราย เมื่อนางคือหลานสาวของคนที่คิดจะสังหารเขา และเขาก็ต้องเลือกว่าจะถนอมความรักเอาไว้ หรือกำจัดคนที่คิดร้าย เซวียนซานหลางจะเลือกอะไร และมู่หลานเฟินจะเปลี่ยนใจเขาเช่นไร

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นอะไรอีกละเนี่ย?

“Here, sign it and leave!” he demanded. Sophia stared down at the document tossed at her. ‘Divorce agreement’ she read in her mind. Sophia smacked her lips. ‘He didn’t even wait for a solid week before getting rid of me she thought to herself.

She wanted to believe it was a dream, but that was her reality. Her husband wanted a divorce from her, after two years of marriage. Even if the marriage was based on a contract, it was still a marriage. Noah Milton paced the floor of what was supposed to be he and Sophia’s bedroom, a place she never dared to enter, except on special occasions.

She recorded the look on Noah’s face before speaking, “Noah, your dad just—” Sophia swallowed the next words about to escape her lips as Noah’s icy grey eyes met hers.

Sophia was married to the most influential man in the city. The CEO of Milton group Noah Milton. It would be an honor for any woman in the whole city to be engaged, talk more of married to the most sought out man in all the city, but for Sophia, it was simply a nightmare.

“Did you not hear me Whyte? I said get up and leave,” Noah’s eyes gradually changed colour as his voice remained stern. His icy gaze sent chills down Sophia’s spine. He referred to her by her last name. She doubted her husband even knew her name.

Sophia was Noah’s executive secretary before they got married. It would have been the most beautiful Cinderella story making the headlines. ‘Rich CEO married poor office secretary out of love’, but that wasn’t the case.

A few months after she started working at the Milton group, Noah’s company, her mother fell terribly ill and needed an emergency surgery. Sophia was a hard worker and doubled her effort month after month.

Just when she had finally gathered the courage to ask for a three month advance on her salary, Noah blatantly refused her request claiming she hadn’t worked hard enough to make such a request. Instead of honoring her request, he decided to take advantage of the situation she was in.

He offered her a deal that any woman would have agreed to without complaint, she had to get married to him for two years. In exchange, he would take care of all her mother’s medical bills and her loans. Noah knew how financially unstable she was.

At first she didn’t quite understand it, a wealthy CEO who had captivated the hearts of all the women in the city, it wouldn’t have been exaggerating if someone said Country. If he so wanted he could marry seven ladies at a time without stress.

During the course of the marriage, Sophia understood why the immaculate billionaire needed a wife even though he had a girlfriend.

It didn’t take long before she agreed. The pressure was too much for her to handle, she had no other choice. The doctor threatened to withdraw her mother’s treatment. Looking back at it, Noah was cruel, he would have let her mother die if she didn’t agree to his terms.

Their wedding came as quite a shock to everyone in the office, as well as family and friends. Noah only related with people of high social standing and wealthy backgrounds. Sophia had none of that, she was poor and barely getting by.

“But Noah—” she tried to speak but was cut off almost immediately.

“Don’t you dare address me by my name, remember your place!” he demanded. Sophia gulped hard, “I’m sorry sir.” A stranger, that was what she was to him. Even after two years of marriage he still treated her like a common staff member, she had no place in his house anymore.

“Okay,” she said flatly, pulling the document over and signing it.

“What?” he asked with an arched brow.

“I said okay, I’m leaving.” She stood up from the bed unceremoniously. It seemed like the way she agreed without complaint had gotten him a little upset, his frown deepened.

“Since you want to go that badly,” Noah strode into the walk-in closet, “Maybe I can help you pack.” His intention was to throw her clothes on the floor, but he was shocked when he didn’t find any.

“Don’t worry, I took them out that day.” She explained folding her arms against her chest, a tear escaping her eyes. Noah’s eyes trailed her whole body, “What on earth is fake sympathy for? I know you were only nice to my father because you wanted money. Now that he’s gone you want to continue your manipulation!”

She loved his father so much. Noah’s father treated her like his own daughter. So much so that she slept in the hospital room where he was admitted. He wouldn’t let anyone apart from Sophia get close to him. Sophia’s heart sank to her feet, that was one of the most painful things she had ever heard him say. ‘Fake sympathy? Manipulation? If anything I’m the only one getting manipulated’.

He toyed with her emotions at any chance he got. Some days he was sweet, other days he was unrecognizable. Being with Noah Milton was an emotional rollercoaster, fun at the beginning, scary towards the end.

“Don’t you say that, don’t you dare—” Sophia’s voice was shaky, she didn’t have the words to explain her disappointment. Noah’s eyes reddened and his nostrils flared up. He took giant strides towards Sophia watching as her eyes widened.

Noah held onto her shoulders, pinning her to the bed. “Say that again, say it!” he demanded. Sophia squirmed under him, trying her best to get out of his grip. He examined her expression. Noah saw the growing fear in her eyes and withdrew immediately.

“Leave,” he ordered, pointing in the direction of the door. “You’ve stayed here for way too long.” He rubbed his hand against his forehead. It was something he did when he felt frustrated, “Forget it!” he said after a moment of silence, “I’ll have Thomas send your things to you,” he didn’t even spare her a glance.

“There’s no need for that, I’ll pack my things and be on my way, it will be faster.” Sophia’s remark immediately triggered a strange anger in Noah. She wanted to leave, and fast. He expected her to beg, even though he wouldn’t listen to any of her pleading, he would have at least liked to hear it.

“No!” he shouted at no one in particular.

“I know I’m useless but I think a few bags won’t be a hassle!” she remarked.

“So you’ve finally come to terms with your insufficiency. Your services over the year have been average, you couldn’t even hold a child in your stomach. Leave the city if you may, I can’t have people associating both of us together.”

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
เรื่องนี้สนุกมากค่ะ แนะนำเพื่อนๆอ่านเลย ไม่ยืดเยื้อ แต่ก็ไม่ได้รวบรัดจนเกินไป นอ พอ ไม่งี่เง่า เก่ง ฉลาดทั้งคู่ สนุกๆ
2025-09-13 01:31:21
0
0
Anděl K
Anděl K
สนุกมากๆ ไม่ต้องมี nc.แต่มีครบทุกรส อ่านเพลินไม่น่าเบื่อ บางเรื่องที่มีบท nc.ที่ ไรท์เขียนบางทีมากไปจนน่ารำคาญ แต่เรื่องนี้ เป็นอีกเรื่องของ ไรท์ที่สนุกมากๆ แต่งเรื่องใหม่ๆมาเพิ่มหน่อย อ่านหมดแล้วที่ผ่านมา
2025-08-12 22:05:19
1
0
P JR
P JR
สนุกดีค่ะ แต่บทหลังไปดูรวบๆไปหน่อย แต่ก็ยังสนุกอยู่
2025-05-22 01:08:45
1
0
47 Bab
บทที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นอะไรอีกละเนี่ย?
จวนเซวียนชินอ๋อง"เร็วเข้า รีบมาช่วยหลานสาวของข้า หากนางเป็นอะไรไป ข้าจะโบยพวกเจ้าและขายทิ้งเสียให้หมด!"เสียงเอะอะโวยวายของอวี้หลิง พระชายาเอกของจวนชินอ๋องทำให้บ่าวไพร่ที่ได้ยินไม่กล้าชักช้ารีรอเพราะเกรงว่าจะถูกไม้โบยฟาดลงกลางหลัง ต่างคนรีบวิ่งวุ่นไปช่วยเหลือมู่หลานเฟิน หลานสาวสุดที่รักของอวี้หลิงอย่างไม่รีรอ"รีบๆหน่อยสิ ตายแล้ว หลานเอ๋อร์ของป้า สวรรค์คุ้มครองแท้ๆ!"อวี้หลิงที่เห็นว่ามู่หลานเฟินถูกช่วยขึ้นมาได้อย่างปลอดภัยแล้วก็เบาใจเป็นอย่างมาก นางรีบสั่งให้คนประคองมู่หลานเฟินที่ตอนนี้ตัวเปียกโชกไปด้วยน้ำกลับเรือนและตามท่านหมอมาตรวจดูอาการของหลานสาวอย่างรวดเร็วเมื่อได้เห็นกับตาว่าหลานสาวของตนปลอดภัยดีแล้ว อวี้หลิงก็วางใจลงได้ นางให้คนเฝ้ามู่หลานเฟินเอาไว้ให้ดี ส่วนตนก็กลับมาพักที่ห้องนอน ก่อนจะทิ้งกายนั่งลงบนเตียง แม้ตอนนี้นางจะมีอายุมากขึ้นแล้ว แต่ทว่าใบหน้ายังคงงดงามอ่อนเยาว์ เรือนกายสะโอดสะองเหมือนหญิงสาววัยแรกรุ่น ไม่แปลกใจเลยที่เซวียนชินอ๋องจะหลงใหลในตัวนางถึงขนาดแต่งตั้งขึ้นมาเป็นพระชายาเอกคนใหม่โดยไม่สนใจคำทัดทานของพี่ชายที่เป็นฮ่องเต้เลยแม้แต่น้อยอวี้หลิงมีชาติกำเนิดไม่ได
Baca selengkapnya
บทที่ 2 เรื่องราวของเจ้าของร่างเดิม
ด้านมู่หลานเฟินนั้น นางเดินเตร็ดเตร่มาตามทางเดินที่ปูลาดด้วยหินกรวด พลางสอดส่ายสายตามองไปโดยรอบที่จวนชินอ๋องแห่งนี้ตกแต่งงดงามใช้ได้ ต้นไม้ดอกไม้ออกดอกงดงามตามฤดูกาล ให้ความรู้สึกเย็นสบายสดชื่นเป็นอย่างยิ่งชีวิตของนางผ่านการทะลุมิติมาหลายชาติภพ มีชาติหนึ่งทะลุเข้าไปเป็นแม่ครัว ได้เรียนการทำอาหารมาไม่น้อย แต่ละครั้งที่ทะลุมิตินั้นจะไม่ซ้ำสถานที่กันเลยสักครั้ง พบเจอบุคคลมากหน้าหลายตา หลายสิ่งหลายอย่างช่วยขัดเกลาให้นางกลายเป็นคนที่เข้าใจโลกมากขึ้นมู่หลานเฟินไม่รู้เลยว่า การทะลุมิติมาในครั้งนี้จะมีชีิวิตอยู่รอดอีกนานเท่าไหร่และจะอายุสั้นเหมือนชาติก่อนๆหรือไม่หญิงสาวทิ้งกายลงนั่งที่ชิงช้าใต้ต้นไม้ใหญ่ ก่อนจะไกวมันไปมาอย่างไม่รีบไม่ร้อนร่างนี้มีอายุสิบหกปีแล้ว ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมบอกนางว่าชีวิตความเป็นอยู่ก่อนหน้านี้ของมู่หลานเฟินคนเก่าไม่ได้ดีมากเท่าใดนักบ้านตระกูลอวี้เป็นตระกูลคหบดี มีบุตรสาวสามคน คนโตคืออวี้หลิง ส่วนแม่ของนางเป็นบุตรสาวคนรอง และมีบุตรสาวคนเล็กที่เกิดจากอนุนามว่าอวี้หลัน ไม่นานแม่ของมู่หลานเฟินได้แต่งงานกับพ่อค้าตระกูลมู่และให้กำเนิดนางออกมา แต่หลายปีต่อมาพ่
Baca selengkapnya
บทที่ 3 จับกบ
เช้าวันต่อมาเซวียนซานหลางตื่นแต่เช้าและเดินทางไปร่วมประชุมยามเช้าที่วังหลวงพร้อมกับบิดาของเขา เซวียนชินอ๋องนั้นเดิมทีเป็นพวกไม่เอาไหน นอกจากร่ายบทกวี ร่ำสุราและชื่นชมสาวงามแล้วเขาก็ไม่มีความสามารถอื่นใดอีก แตกลับให้กำเนิดบุตรชายที่เพรียบพร้อมเช่นเซวียนซานหลางออกมาเดิมทีความสามารถเหล่านี้ เซวียนซานหลางล้วนได้มาจากมรรดาทั้งสิ้น ท่านแม่ของเขาเป็นถึงบุตรสาวของท่านแม่ทัพใหญ่ หลังจากท่านแม่ตายไป ท่านตาก็ล้มป่วย เพราะท่านเป็นบุตรสาวคนเดียว เมื่อท่านตาและท่านแม่สิ้นอำนาจทางการทหารทั้งหมดจึงตกมาอยู่ในมือของเขาทั้งหมด ท่านตาเป็นคนสั่งสอนวรยุทธ์ให้เขา หลายปีมานี้ เซวียนซานหลางรบทัพจับศึกอยู่ชายแดน มีความดีความชอบไม่น้อย อีกทั้งยังเป็นที่รักใครของฮ่องเต้ในวังหลวงเป็นอย่างมากการประชุมยามเช้าไม่ได้มีเรื่องสำคัญใดมากนัก นอกจากเรื่องปากท้องของราษฎร ช่วงนี้เป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิอากาศค่อนข้างเย็นสบายเซวียนซานหลางมักชอบสวมใส่ชุดสีขาวและสีดำเพียงเท่านั้น เขาก็ไม่เคยสวมใส่เสื้อผ้าสีอื่นอีก มีครั้งหนึ่งเซวียนชินอ๋องถามบุตรชายว่าเพราะเหตุใดจึงไม่สวมเสื้อผ้าสีอื่นบ้าง แต่กลับได้คำตอบที่น่าเจ็บปวดมาแทนว่า
Baca selengkapnya
บทที่ 4 เทศกาลหยวนเซียว
เรื่องที่จะต้องไปสืบคดีตามคำสั่งของเสด็จลุงนั้นเซวียนซานหลางไม่ได้บอกเล่ารายละเอียดอะไรให้บิดาฟังมากนัก เซวียนชินอ๋องเองก็ไม่ได้สนใจเช่นเดียวกัน ความสัมพันธ์ระหว่างสองพ่อลูกนับวันยิ่งค่อนข้างห่างเหินเป็นอย่างมาก ยังเหลือเวลาอีกหลายวันกว่าจะออกเดินทาง อย่างไรเสียตอนนี้เสิ่นเหวยอันหัวหน้าสำนักบูรพาก็ยังไม่กลับมาจากนอกเมือง ยอมต้องรอไปก่อนระหว่างนี้ดูเหมือนว่าจวนชินอ๋องจะเตรียมจัดงานเลี้ยงวันเกิดของเซวียนชินอ๋องบิดาของเขา ทุกๆปีท่านพ่อมักจะจัดงานเลี้ยงใหญ่โต ทั้งที่ไม่ได้ทำงานหาเงินแต่กลับใช้เงินมือเติบ จัดงานเลี้ยงเชิญแขกเหรื่อมาร่วมงานเป็นจำนวนมาก เขาเองคร้านจะสนใจ จึงไม่ได้เอ่ยทัดทานอันไร เพราะรู้นิสัยบิดาของตนดีช่วงนี้เหมือนว่าอวี้หลิงจะไม่ได้คิดก่อคลื่นลมอะไรให้เขาเลยแม้แต่น้อย ด้วยกำลังน้อยนิดและสมองทึมทื่อของนางย่อมไม่อาจทำอะไรเขาได้อยู่แล้ว แต่เซวียนซานหลงก็ไม่เคยวางใจ ยังคงระแวดระวังตนเองเป็นอย่างดีในเมืองหลวงยามนี้ค่อนข้างคึกคักคึกครื้น เพราะวันนี้ในเมืองหลวงจัดงานเทศกาลหยวนเซียว ผู้คนออกจากบ้านไปชมโคมไฟและกินขนมมงคล ในจวนชินอ๋องอวี้หลิงก็สั่งให้สาวใช้ทำขนมบัวลอยแจกจ่ายให้ค
Baca selengkapnya
บทที่ 5 อดข้าว
กลางดึกคืนนั้นจวนชินอ๋องค่อนข้างวุ่นวายเป็นอย่างมาก เพราะมู่หลานเฟินได้รับบาดเจ็บไม่น้อย ท่านหมอที่ทำการรักษาได้ฝังเข็มและตรวจอาการของนางอย่างละเอียด อีกทั้งยังบอกอีกว่าเพราะร่างกายของนางบอบบาง แต่กลับฝืนใช้วรยุทธ์ทั้งที่ไม่เคยฝึกฝนมาก่อน ทำให้ได้รับผลกระทบลมปราณภายในแปรปรวน จึงกระอักโลหิตออกมา นับว่าโชคดีที่เป็นเช่นนี้ หากมู่หลานเฟินไม่กระอักโลหิตออกมา อาจจะทำให้ภายในเสียหาย และอาจล้มป่วยจนถึงแก่ชีวิตได้หลังจากจัดเทียบยาเรียบร้อย ท่านหมอก็จากไป อวี้หลิงที่ได้ทราบเรื่องจากปากของเซวียนเจ๋อก็ถึงกับร้อนใจ มู่หลานเฟินหลานสาวตัวดีของนางไม่เห็นเคยบอกนางเลยว่ามีวรยุทธ์ หากรู้แต่แรกนางจะได้ไม่ต้องเสียเวลาให้มู่หลานเฟินยั่วยวนเซวียนซานหลาง แต่ให้ลงมือฆ่าเขาเสียเลย!ด้านเซวียนซานหลางนั้น ตอนที่เห็นว่ามู่หลานเฟินจัดการนักฆ่า เขาก็มีความสงสัยอยู่ภายในใจเต็มไปหมด แม้จะรู้จักนางได้ไม่นาน แต่ภูมิหลังและความเป็นไปของนางเขาล้วนสืบมาอย่างละเอียด นางเป็นเพียงบุตรสาวของตระกูลคหบดี วันๆเอาแต่แต่งหน้าทาปากยั่วยวนบุรุษ แต่งตัวงดงามเดินเตร็ดเตร่เพียงเท่านั้นแต่ที่เขาเห็นนั้นฝีมือของนางไม่ธรรมดาเลย คล้ายกับ
Baca selengkapnya
บทที่ 6 งานเลี้ยง
ผ่านมาร่วมหลายวัน ที่จวนชินอ๋องก็มีงานใหญ่ นั่นก็คืองานวันเกิดของเซวียนชินอ๋อง เหล่าขุนนางในเมืองหลวงต่างรู้ดีว่า เซวียนชินอ๋องผู้นี้ แม้จะดูเหมือนไม่เอาอันใด ทำสิ่งใดก็ไม่ได้เรื่องได้ราว ซ้ำร้ายยังถูกพี่ชายที่เป็นฮ่องเต้ก่นด่าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่อย่างไรก็ไม่อาจจะล่วงเกินเขาได้ เพราะเซวียนซานหลางบุตรชายของเขานั้นมีอำนาจทหารอยู่ในมือ อีกทั้งยังมีความดีความชอบนานับประการ พูดได้ว่าหากจวนชินอ๋องไม่มีเซวียนซานหลางที่เปรียบเสมือนต้นไม้ใหญ่ค่อยหยัดรากลงดินค้ำจุนเอาไว้ ป่านนี้เซวียนชินอ๋องอ๋องก็ไม่นับเป็นตัวอะไร อีกทั้งเซวียนซานหลางผู้นั้นยังเป็นหลานสุดที่รักของฝ่าบาท ทางที่ดีอย่าไปล่วงเกินพวกเขาจะดีที่สุดก็เพราะเป็นเช่นนี้ในงานเลี้ยงวันเกิดทุกปีของเซวียนชินอ๋องเหล่าขุนนางจึงนำของขวัญชั้นดีมามอบให้เซวียนชินอ๋องอยู่เสมอ แม้จะไม่ชอบหน้าเขามากเพียงใดก็ตามแขนเสื้อยาวย่อมร่ายรำได้งดงาม คนเราแม้จะไม่เป็นที่รักใคร่แต่ขอเพียงมีเงินมีอำนาจย่อมทำสิ่งใดได้ง่ายดายราวพลิกฝ่ามือเซวียนชินอ๋องคนหน้าหนาไม่ได้รู้สึกอันใดทั้งสิ้น เขาคิดเพียงว่า เซวียนซานหลางมีหน้าที่กตัญญูต่อเขาที่เป็นบิดา การทำให้เขามีห
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ต่อปากต่อคำ
ภายในงานเลี้ยงผู้คนต่างกินดื่มพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน อีกทั้งยังร่วมกันอวยพรให้เซวียนชินอ๋องอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง เซวียนชินอ๋องรู้สึกมีหน้ามีตาเป็นอย่างมาก มู่หลานเฟินที่สลัดเซวียนซานหลางออกมาได้แล้วก็กลับมาหาเซวียนเจ๋อ นางไม่มีสหายเป็นสตรีสักคน ทำได้เพียงตัวติดกันอยู่กับเซวียนเจ๋อญาติผู้พี่สองคน ต่างคนต่างรินสุราให้กัน เซวียนเจ๋อนั้นคออ่อน ดื่มไปเพียงไม่กี่จอกก็เมาเสียแล้ว นางจึงสั่งให้คนพาเขากลับไปพักที่เรือนนอนเสีย ส่วนตนก็นั่งมองสิ่งใดไปเรื่อยเปื่อยตั้งแต่ทะเลาะกันครั้งนั้นอวี้หลิงป้ามหาภัยก็ไม่บังคับอะไรนางอีก แม้จะด่าทอนางและเซวียนเจ๋ออยู่บ้าง แต่ดูเหมือนจะลารามือไปบ้างแล้ว"เจ้าดูสิ คนเราน่ะ ไม่มีสหายคบหาก็เป็นเช่นนี้ละ ต้องนั่งโดดเดี่ยว เล่นกับก้อนหินใบหญ้า ช่างน่าสงสารยิ่งนัก"อยู่ๆก็มีเสียงหวานใสของสตรีนางหนึ่งเอ่ยขึ้นมา มู่หลานเฟินเงยหน้าไปมอง ก่อนจะพบว่าเป็นเหล่าสตรีน้อยที่มาร่วมงาน หนึ่งในนั้นมีสวีเมิ่งเหยารวมอยู่ด้วยสวีเมิ่งเหยายิ้มอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอ่ย"พวกเจ้าจะเอ่ยวาจาเช่นนี้ไปทำไมกัน นางน่ะน่าเห็นใจออก นอกจากจะไม่มีคนคบหาแล้ว ฐานะยังต่ำต้อย ตระกูลคหบดีน่ะเทียบไม่ได้
Baca selengkapnya
บทที่ 8 คดีแรก
งานเลี้ยงก็จบลงเช่นนี้ เซวียนชินอ๋องดื่มจนเมามายไม่ได้สติ อวี้หลิงก็ออกคำสั่งให้บ่าวไพร่ในจวนเก็บกวาดลานเรือนให้เรียบร้อย ส่วนมู่หลานเฟินก็เดินกลับเรือน ระหว่างทางนางเดินผ่านสระบัว หญิงสาวหยุดมองดูมันพลางครุ่นคิด นี่คือสระบัวที่มู่หลานเฟินคนก่อนตกลงไปและถึงแก่ชีวิตจนจากโลกนี้ไปแล้วนางก็ได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้แทนมู่หลานเฟินมองเงาของตนที่สะท้อนบนผิวน้ำ แสงจันทร์ยามค่ำคืนทำให้นางมองเห็นภาพสะท้อนของตนเองบนผิวน้ำได้อย่างชัดเจน ใบหน้านี้งดงามอ่อนเยาว์ นางเหมือนกับได้ย้อนเวลากลับไปในโลกอนาคตที่ตนเองจากมาอีกครั้งไม่รู้ว่าผ่านมากี่ครั้งแล้วที่นางทะลุมิติไปเป็นคนนั้นทีคนนี้ที เป็นคนบ้าง เป็นสัตว์บ้าง เป็นบุรุษบ้างนับว่าครั้งนี้ได้เป็นตัวเองเสียที แต่ไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่ในร่างนี้ได้อีกนานเท่าใดนัก เพราะจากหลายๆเหตุการณ์ในชาติก่อนๆ นางนั้นมีอายุไม่ยืนยาวสักเท่าใดนักหญิงสาวถอนหายใจออกมา ยังไม่ทันจะเดินกลับเรือนก็ได้ยินเสียงของป้ามหาภัยเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน"หลานสาวตัวดี เจ้ายังมีอารมณ์มายืนชมนกชมไม้ ชมสระบัวอยู่อีกหรือ"มู่หลานเฟินกลอกตาไปมา ก่อนจะหันมามองอวี้หลิงอย่างเอือมระอา"ข้าจะไปนอนแล้ว
Baca selengkapnya
บทที่ 9 เมืองถงหวาง
ท้ายที่สุดแล้วเซวียนซานหลางก็จำต้องให้มู่หลานเฟินติดตามไปด้วยอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เรื่องการสืบคดีนับว่าเป็นงานราชการลับที่ฝ่าบาททรงมอบหมายให้ เพราะอย่างนี้เซวียนซานหลางจึงไม่ได้บอกกับผู้ใดแม้กระทั่งบิดาของตน อีกทั้งยังกำชับมู่หลานเฟินอีกด้วยว่าห้ามนางปากเปราะ หลายวันมานี้มู่หลานเฟินแทบจะกระดิกตัวทำสิ่งใดไม่ได้ เพราะมีคนของเขาจับตาดูนางอยู่ตลอดเวลาหลายวันต่อมา เซวียนซานหลางบอกกับเซวียนชินอ๋องว่าเขามีเรื่องด่วนต้องไปจัดการที่นอกเมืองหลวง อีกทั้งจะออกครั้งนี้เดินทางไปนานเสียหน่อยไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อใด และยังต้องการให้สาวใช้ติดตามไปคอยรับใช้สักคนสองคนเพื่อดูแลเรื่องความเป็นอยู่ หากจะไปหาซื้อสาวใช้ที่นอกเมืองหลวงเกรงว่าจะทำงานไม่ได้เรื่องเท่าสาวใช้ที่ได้รับการฝึกฝนในจวนใหญ่ อวี้หลิงเมื่อได้ทราบเรื่องก็รีบไปบอกกับเซวียนชินอ๋องว่าอยากให้มู่หลานเฟินติดตามไปคอยดูแลเซวียนซานหลางด้วย เซวียนชินอ๋องเองก็ตกปากรับคำ อย่างไรเขาก็อยากให้บุตรชายแต่งงานกับมู่หลานเฟินอยู่แล้ว เมื่อคิดได้เช่นนั้นเขาจึงไปบอกเรื่องนี้กับบุตรชายทันทีเซวียนซานหลางเมื่อได้ฟังก็แสร้งทำทีเป็นคัดค้านเล็กน้อย เมื่อเห็นว่า
Baca selengkapnya
บทที่ 10 ปลอมตัว
คนทั้งหมดเดินทางเข้ามาเมืองถงหวางอย่างรวดเร็ว ก่อนหน้าที่จะเดินทางมา เซวียนซานหลางได้ให้องค์รักษ์ของตนมาสำรวจลู่ทางของที่นี่เรียบร้อยแล้ว อาต่งองค์รักษ์ของเขาได้ซื้อบ้านเล็กๆหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ในตลาด เป็นร้านของอดีตเถ้าแก่ร้านขายอาหาร แต่เพราะในเมืองถงหวางเกิดเรื่องมากมาย เถ้าแก้ร้านจึงย้ายออกไปอยู่เมืองอื่นพร้อมกับบุตรสาวของตนบ้านหลังนี้ไม่เล็กและไม่ใหญ่จนเกินไปพอให้พักกันได้สบายๆ เพื่อไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกต เซวียนซานหลางจึงให้มู่หลานเฟินพักอยู่ในห้องเดียวกัน และยังตั้งกฎกับนางว่าห้ามล้ำเส้นเขา ไม่อย่างนั้นดาบในมือของเขาอาจจะพลาดพลั้งบั่นคอนางขาดได้ มู่หลานเฟินลอบเบ้ปาก เขาจะหลงตนเองเกินไปแล้วกระมัง นางมีหรือจะอยากเข้าใกล้เขาขนาดนั้น แค่หายใจร่วมกันยังแทบจะหายใจไม่ออก นี่ต้องมาอยู่ร่วมห้องกันอีก ไม่รู้ว่าอีกนานเท่าใดกว่าจะไขคดีจบสิ้น นางอึดอัดจะตายอยู่แล้วด้านเซวียนเจ๋อนั้นก็พักอยู่อีกห้องหนึ่งใกล้ๆกับลั่วเหมย เพราะเซวียนซานหลางสั่งห้ามไม่ให้เขาแต่งเป็นบุรุษ เขาจึงต้องยืมเสื้อผ้าของลั่วเหมยมาสวมใส่ โชคดีที่ตัวของเขาผอมบางจึงใส่เสื้อผ้าของลั่วเหมยได้ ลั่วเหมยถึงกับหมดอาลัยตายอยาก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status