Masukมู่หลานเฟิน ทะลุมิติไปหลายครั้งหลายหน เป็นทั้งคน ทั้งสัตว์ ครั้งนี้ได้ทะลุมิติมาเป็นถึงหลานสาวของพระชายาเอกจวนชินอ๋อง เดิมทีคิดว่าจะสุขสบาย แต่กลับผิดคาด เมื่อท่านป้านางคือตัวอันตรายที่จ้องจะปลิดชีพ เซวียนซานหลาง บุตรชายที่เกิดจากอดีตพระชายาคนก่อน หวังแย่งตำแหน่งซื่อจื่อจวนอ๋องมาให้บุตรชายของตน ที่สำคัญประวัติเจ้าของร่างนี้ที่นางมาอยู่ก็ใช่ย่อย ทั้งยั่วยวน ทั้งหลอกล่อเซวียนซานหลางสารพัดจนเขาชังน้ำหน้า นอกจากเขาจะขู่ฆ่านางอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันแล้ว ยังไม่อยากจะเข้าใกล้นางอีกด้วย แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเขาและนางจะต้องเข้าไปช่วยกันสืบคดีปริศนาทั้งสามคดี ทุกคดีล้วนแฝงเร้นไปด้วยอันตรายและความลับที่ชวนหวาดหวั่น ระหว่างที่สืบคดี ความรู้สึกดีดีก็บังเกิดขึ้นไปพร้อมกัน แต่ความรู้สึกที่มากล้นนี้กลับเหมือนเข็มพิษอันตราย เมื่อนางคือหลานสาวของคนที่คิดจะสังหารเขา และเขาก็ต้องเลือกว่าจะถนอมความรักเอาไว้ หรือกำจัดคนที่คิดร้าย เซวียนซานหลางจะเลือกอะไร และมู่หลานเฟินจะเปลี่ยนใจเขาเช่นไร
Lihat lebih banyak"I don't want to marry you again Scarlett".
It was like all the blood in my body was draining away. "W... what? what are you talking about?", I asked, my hands were already getting sweaty. "This was a mistake and I don't want to spend the rest of my life with a mistake, I'm not doing this anymore, the wedding is off". "What? no please Carlos, please you're.. you're having anxiety and that's normal, please i-" "I'm done Scarlett ". It wasn't that he was cancelling our Wedding that was making me loose my mind at this point. It was that he was saying this on our wedding day. I was in my weddings dress, doing final touches for my makeup.They were gonna call us in the next 20 minutes.
"Carlos please", I went on my knees. "I've made up my mind already, I'm sorry". "Why didn't you make up your mind all this while? why did you Wait till now? to embarrass her on purpose? to make a fool of her?", my best friend and chief brides maid asked, getting very angry. "Please don't yell at him, he's just stressed, it's the wedding stress, he doesn't really mean it", I said crawling to him in my wedding dress. "I mean it Scarlett, I can't keep pretending that I love you when I don't, and I'm not entering a life time relationship with someone like you... you're a liability, I'm tired of you, gosh Scarlett it's tiring pretending, I don't want to pretend my way to the alter, I'm doing you a favour, to save you from a marriage you'll spend everyday crying, because I don't love you anymore, Goodbye Scarlett the wedding is off", he said angrily and started walking away. But at this point regardless of the fact that he just shamed me in the most brutal way possible, I was a fool. I grabbed his hands begging him, tears streaming down my face ruining my makeup "What do you want me to do to change? I'll do anything you want me to do, I'll be better, I'll change ", I said crying. "Scarlett let this man go, stop letting him make a fool of you, did you hear what he said??". "Carlos you're my entire life, you're everything in my life, please don't do this to me please, I love you, and you know I love you, please Carlos, please, I will be a better woman for you, I will change I will do anything you want ", I shamelessly begged."Scarlett go away, we're done, forever ", he said hitting me away and walking out of the room.
"Carlos please don't put me to shame, please ", I yelled after him "Girl please relax ",all the chief brides maid came around me comforting me and trying to get me to stop crying. "Why... why would he do that to me? I thought he loved me? we've been together for four years, why ? am I not deserving of a happy ending? did I do something wrong?". i cried my eyes out. "What's going on?", my half sister, Isabella came into the room. "Carlos just called off the wedding ", my best friend Diana said. "What? why? Oh my gosh Scarlett what did you do?", she asked panicking. "What did she do? she just got dumped on her wedding day and you're asking her what she did? are you even listening to yourself?", Diana asked getting pissed. "Why will Carlos just wake up and call off the wedding? oh my God mom Is gonna be so pissed, she worked so hard for this ", she said pacing up and down the room. "Isabella if you're not here to comfort her then get out, because you're being so self centered right now. You're not even thinking about the fact that your sister just got the biggest heart break of her life, you're her fooling around!". "Fooling around? why couldn't she just secure this man? why not? why is she so the way she is!". "Excuse me!".The fight was getting out of hand and it definitely wasn't what I needed right now. I immediately took my heels off and ran out of the room to the back of the garden
I sat on the fountain, crying my heart out, thinking of what exactly I had done wrong. I have loved this man with everything in me.Yes he's abusive, he beats me up over the slightest inconvenience, yes he cheats on me, but, I genuinely don't care as long as he just acts like he loves me.
I just want to be loved, is it so much to ask for? Am I asking for too much? After dating for four years, I had to beg him to propose to me. He insisted on having kids first, I think that's why he doesn't want to marry me. Because I refused to have kids with him. Maybe I'll go back and beg him to get the kids first, maybe he'll charge his mind. I saw a penny sitting on the edge of the fountain. They say if you make a wish it'll come true I closed my eyes and was about to wish for Carlos to take me back, then I changed my mind. "I wish I'll find someone who loves me", I mumbled in tears and threw the coin into the water. I pulled my dress up in my hands and buried my head in my dress and broke into another round of hot tears. "Is it Normal for the bride to be crying on her wedding day?". I heard a deep Russian accent say. I carried my head up slowly and was face to face with a very handsome man... I don't know if it was my eyes but he looked like he was glowing. He had short black hair that hung across his perfect looking face, his eyes were Blue, almost white you'd think he's blind. He had a perfect chiseled jawline and a very perfect face. Some people are just naturally perfect, without even trying. He had a cigarette in his hands. "No, but it's worse when the groom decides to dump the bride on their wedding day", I mumbled, cleaning my tears. He handed me a small napkin from his pocket. "Here, beautiful women are not meant to cry", he said handing me the napkin.แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้เข้าห่ำหั่นกับศัตรูเพื่อปิดจบสงครามฉากนี้นี้ ก็ได้ยินเสียงเกือกเท้าม้าดังกึกก้อง คนทั้งสามหันมาสบตากันอีกครั้ง ในดวงตาฉายแววเคร่งเครียดหรือนี่จะเป็นกำลังเสริมของชนเผ่าทุ่งหญ้า?ยังไม่ทันได้คิดสิ่งใดให้มากความเซวียนซานหลางก็เห็นว่ากองทหารของแคว้นทุ่งหญ้าที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าแตกแถวออกเป็นวงกว้าง ศีรษะของแม่ทัพเผาทุ่งหญ้าร่วงกระเด็นตกลงบนพื้นดวงตาเบิกโพลงเหมือนไม่อยากจะเชื่อว่าตนจะถูกสังหาร"ฆ่าทิ้งให้หมด!"เซวียนซานหลางมองไปเบื้องหน้า ก่อนที่ดวงตาของเขาจะแดงก่ำตอนนี้มู่หลานเฟิรกำลังควบอยู่บนหลังม้าด้วยท่วงท่าองอาจ มือหนึ่งจับบังเหียน มือหนึ่งถือหอกเอาไว้ในมือ ปลายด้ามหอกอาบย้อมไปด้วยโลหิตสีแดงสด นางสวมชุดเกราะรวบผมขึ้นสูง ดวงตามั่นคงหนักแน่นไม่หวาดหวั่น ทุกทีที่นางควบม้าพาดผ่าน ล้วนมีทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าล้มตายราวกับใบไม้ร่วงเสิ่นเหวยอันและซูอวี้เฉิงเมื่อได้เห็นเช่นนั้นก็ตื่นตระหนกไม่น้อย เดิมทีพวกเขารู้ว่านางมีความสามารถ แต่ไม่คิดว่าจะองอาจเยี่ยงแม่ทัพใหญ่ผู้เจนจัดสงครามในสนามรบเช่นนี้มู่หลานเฟินหันมามองบุรุษทั้งสามคน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่องอาจ
เมื่อเรื่องราวคลี่คลายแล้ว ทุกคนจึงเกินทางกลับมาที่เมืองหลวง เมื่อกลับมาถึงก็ได้ทราบข่าวร้ายก่อนหน้านี้เซวียนชินอ๋องติดสุราจนเมามาย ทำให้สุขภาพไม่สู้ดีจนถึงขึ้นล้มป่วยลง อีกทั้งยังได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจเนื่องจากรู้ข่าวว่าอวี้หลิงปลิดชีพตนเองตายจากไป แม้ปากจะบอกว่าเกลียดชังนางย่ แต่เมื่อนางตายจากไปจริงๆ เขากลับทำใจไม่ได้ สุดท้ายจึงดื่มเหล้าหนักมากขึ้นเรื่อยๆ จนสุขภาพทรุดหนักลงเรื่อยๆ จวบจนทนไม่ไหวและตรอมใจตายตามอวี้หลิงไปก่อนจากเขาไม่ได้สั่งเสียสิ่งใดกับบุตรชายทั้งสองคน เอาแต่เหม่อลอยเรียกหาอวี้หลิงและอดีตพระชายาซึ่งก็คือมารดาของเซวียนซานหลาง จวบจนวาระสุดท้ายท่านพ่อของพวกเขาสองคนก็คิดถึงแต่ตนเอง ไม่เคยคิดถึงบุตรชายเลยแม้แต่น้อยงานศพของเซวียนชินอ๋องถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายเมื่อบิดาตายจากไป ตำแหน่งชินอ๋องย่อมตกเป็นของเซวียนซานหลางโดยชอบธรรม ส่วนเซวียนเจ๋อนั้นเขาไม่อยากจะรับตำแหน่งใดทั้งสิ้น เขาอยากเป็นเพียงคุณชายเจ้าสำราญที่ได้ใช้ชีวิตตามใจของตนด้านวังหลวงเองก็ไม่สู้ดีเท่าใดนัก ฮ่องเต้เซวียนจงอาการไม่สู้ดีขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งยังไม่ม่ีทายาทสืบทอด เหล่าขุนนางต่างหวาดหวั่นใจยิ่งน
วันคืนก็ผ่านไปเช่นนี้ จนกระทั่งสุขภาพของมู่หลานเฟินดีขึ้นมาก และเซวียนซานหลางก็สะสางธุระแล้วเสร็จและกลับมาเมืองหลวงพอดี นางจึงบอกเรื่องนี้กับเขาและตัดสินใจกลับบ้านเดิมสักครั้งจวนตระกูลอวี้เป็นตระกูลคหบดี พวกเขาเป็นคนเมืองจินหลิงซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงไปไม่ไกลเท่าใดนัก นับว่าเป็นครอบครัวที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองจินหลิงแล้ว พวกเขาทำการค้าหลายอย่าง หลายปีมานี้กิจการก้าวหน้า เพราะมีน้าสาวและสามีของนางคอยดูแลวันแรกที่มู่หลานเฟินกลับไปถึง ก็พบว่าพวกเขามีท่าทีแปลกประหลาดจริงๆ เหมือนไม่อยากต้อนรับ ราวกับมีบางอย่างปิดบังนางอย่างไรอย่างนั้น แต่่เพราะมู่หลานเฟินต้องการสืบความจริง นางจึงแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นท่าทีนั้นของพวกเขาและยังบอกอีกว่าอยากจะพักอยู่ที่นี่สักระยะเพราะมีเรื่องจะมาแจ้งทุกคน นางเดินทางมาครั้งนี้นำสมบัติมาด้วยหลายหีบบอกว่าเป็นของที่นางเก็บสะสมเอาไว้ แต่ตอนนี้ถูกไล่ออกจากจวนอ๋องแล้วไร้หนทางไปจึงต้องกลับมาบ้านเดิม อวี้หลันมองหลานสาวตนเองด้วยแววตาที่่อ่อนโย แต่ภายในใจกลับเย้ยหยัน ตอนนี้อวี้หลิงถูกขับออกจากจวนอ๋องไปอยู่ที่วัด นางเองไม่ได้สนใจพี่สาวเท่ามดนักเดิมทีพวกนางก็เป็นพี่น้อง
เรื่องราวสะเทือนขวัญทั้งหมดที่เกิดขึ้น สร้างคลื่นลมใหญ่หลวงให้กับราชสำนักเป็นอย่างมาก เหล่าราษฎรต่างหวาดหวั่น ต้องใช้เวลาร่วมหลายเดือนกว่าที่คราวจะเงียบหายไปหลังจากเกิดเรื่อง เซวียนชินอ๋องก็กลายเป็นคนเมามาย และวาดใส่คนอื่นไปทั่วทั้งจวน โดยเฉพาะกับมู่หลานเฟิน เขาเอาโทสะทั้งหมดไปลงที่นาง บอกว่านาและป้าของนางคือตัวซวย อีกทั้งยับขับไล่นางออกจากจวนอ๋อง เซวียนซานหลางและเซวียนเจ๋อเองก็ปวดหัวไม่น้อยแต่มู่หลานเฟินกลับไม่ได้โกธร นางเข้าใจเรื่องราวได้อย่างกระจ่างแจ้ง เมื่ออวี้หลิงสิ้นอำนาจแล้ว นางย่อมไม่อาจอยู่ที่จวนอ๋องได้อีก และนางเองก็ไม่อยากจะสร้างปัญหาให้เขาเพิ่ม จึงปรึกษากับเขาว่าจะไปหาซื้อบ้านใหม่อยู่ เปิดร้านขายอาหาร เพราะของมีค่าที่ได้รับพระราชทานมาก่อนหน้านี้ก็ยังมีเหลืออยู่ไม่น้อย แรกเริ่มเซวียนซานหลางไม่เห็นด้วย แต่ม่หลานเฟินกลับเอ่ยโน้มน้าวเขาอย่างใจเย็น เขาจึงยอมตามใจนางเซวียนซานหลางหาบ้านหลังหนึ่งได้ มันตั้งอยู่ในตลาดสามารถทำมาค้าขายได้ เซวียนเจ๋อเป็นห่วงน้องสาวอยากตามมาอยู่ด้วย แต่มู่หลานเฟินบอกว่านางอยู่ได้ชีวิตที่ยากกำบากไม่ใช่ว่านางไม่เคยพานพบ ใช้ชีวิตมาหลายชาติพบเจอความทุ
อวี้หลิงที่อยู่ในจวนอ๋องเมื่อได้ยินข่าวลือแพร่สะพัดเกี่ยวกับเซวียนซานหลางและมู่หลานเฟินนั้น นางก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใด เพียงรับฟังเงียบๆเท่านั้นไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดนางจึงไม่กระตือลือล้นที่จะทำลายเซวียนซานหลางอีก อาจเพราะเกิดเรื่องครั้งนั้นขึ้นมันจึงทำให้ความคิดของนางเปลี่ยนไป ถึงอย่างนั้นนางก็ยังหวังต
มู่หลานเฟินเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะยกมือน้อยๆทั้งสองไปดันแผงอกของชายหนุ่มจนสามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของเขาได้ นางรู้สึกประหม่าเป็นอย่างมากเซวียนซานหลงเองก็ไม่คิดดึงดันที่จะกดนางลงบนเตียงอีก คนทั้งสองนั่งอยู่ข้างกัน พลางมองหน้ากันไปมามู่หลานเฟินเองก็รู้อยู่ในใจมานานแล้ว เซวียนซานหลางเป็นคนฉลาดเขาไม
เมื่อสงครามจบลง หนานอ๋องถูกควบคุมตัวไปคุมขังไว้ในคุกของเมืองเจียงตาน หน้าที่สืบสวนและสอบปากคำตกไปเป็นของซูอวี้เฉิง แต่ดูเหมือนว่าตั้งแต่บุตรชายตายจากไป หนานอ๋องก็กลายเป็นคนสติวิปลาสไปเสียแล้ว เขาเอาแต่ร้องไห้คร่ำครวญหาบุตรชาย สุดท้ายก็ตรอมใจตายจากไปในเวลาต่อมาส่วนเด็กๆที่ถูกช่วยออกมาได้ทันเวลาก็ถู
สถาณการณ์ในเมืองเจียงตานตอนนี้ไม่ค่อยสู้ดีเท่าใดนัก นายอำเภอหม่าลอบฉวยโอกาศช่วงกลางดึกของคืนถัดมาเดินทางหลบหนีออกมาจากเมืองเจียงตาน เพราะรู้ว่ามีคนล่วงรู้ความลับของตนเข้าเสียแล้ว คาดกว่าเขาคงจะเดินทางข้ามชายแดนไปยังแคว้นหนาน เพื่อเข้าร่วมกับศัตรูที่ตนร่วมมือด้วยเจ้าเมืองเจียงตานยอมจำนนต่อความผิดแล












Ulasan-ulasan