ซาตาน

แม่ดันติดหนี้ก้อนโต แต่เงินเก็บกลับหมดเกลี้ยง เมื่อไร้ทางสว่าง 'พริกแกง' จึงขอพึ่งทางสบาย ขายของไม่ได้ก็ขายตัวมันซะเลย

เธอปลอมตัวไปทำงานแทนน้องสาวบนเรือสำราญ แต่กลายเป็นเดินเข้าสู่วังวนแห่งความพิศวาส มิคาอิล หนุ่มรัสเซียผมน้ำตาลแดง ไฟรักดั่งเปลวเพลิง เธอทำให้เขารู้สึกเหมือนผ้าขี้ริ้ว คนรัสเซียชำระแค้นของเขาเสมอ แม้ว่าต้องยอมเป็นชู้!! “เจ็บมากไหม” “ค่ะ” “ครั้งหน้าไม่เจ็บแล้ว” “ครั้งหน้า?” “ใช่ น่าจะอีกไม่ถึงชั่งโมง” บุษบาขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เจ็บแปลบเนื้อด้านในจนนิ่วหน้า ผมยาวสยายคลุมลงปกปิดเนื้อทรวงบางส่วนดูน่าหลงใหล มิคาอิลขยับปัดปอยผมออก คลึงเคล้นทรวงอกงามตรงหน้า “มันเร็วไป ฉัน ฉัน เจ็บ” “ไม่หรอกคนดี ไม่เจ็บแล้วเชื่อผม ไปอาบน้ำกันไหม” “อาบน้ำ?” มิคาอิลขยับลุกขึ้นนั่งประคองหน้าหวานไว้รับจูบ “คุณพูดทวนคำแบบนี้เสมอหรือแพรี่” “พูดทวนคำ?” เขายิ้มมุมปากขณะกำลังจูบปากเธอ ดึงร่างเล็กให้ลุกขึ้นเดินตามไปห้องน้ำ คงจะยังอีกสักพักกว่าที่เขาจะหมดแรง น่าเสียดายที่เมื่อหัวค่ำเพื่อนสองคนขอแบ่งถุงยางอนามัยไปด้วย ทำให้เขาเหลือเพียงชิ้นเดียวและได้ใช้มันไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร ไหน ๆ เขาปลอดภัย ส่วนเธอยิ่งกว่าใสสะอาด ก็เอาสดไปเลยแล้วกัน

"คุณ! ข่มขืนฉัน!" "ฉันไปทำเธอตอนไหน?" "ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!" "เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ" "จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว" "ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ" "เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!" "ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!" "ก็บอกว่าทำไงวะ!!"

คิดว่าหล่อลากไส้จัญไรลากดินแล้วผู้หญิงทุกคนต้องสยบให้เหรอ ไม่หรอกมั้ง อย่างน้อยก็ไม่รวมขนมคนสวยเซ็กซี่น่ารักดูดีมีเสน่ห์คนนี้ก็แล้วกัน!

ครั้งก่อนที่อิริคจากไปได้ทรยศหักหลังเซอร์คานจนแสนเจ็บปวด การกลับมาครั้งนี้ของอิริคจึงต้องได้รับการชดใช้ เซอร์คานผูกมัดเขาไว้ด้วยสัญญาฉบับหนึ่ง ที่เลี่ยงไม่ได้ อิริค : "นี่มันสัญญาทาสชัดๆ" เซอร์คาน : "ถ้านายไม่เซ็นก็ตาย"

“ผมรู้ว่าผมผิด ที่ไม่คิดจะตามหา เพราะผมคิดว่าตัวเองคือสาเหตุที่ทำให้คุณได้รับบาดเจ็บจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด” คราวนี้ลูกผู้ชายอกสามศอก นายแพทย์ที่มากด้วยบารมีและอิทธิพล เริ่มหลั่งน้ำตาให้กับความรู้สึกผิด เมื่อเขาไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ “เมื่อจิตใจของคนเรามืดบอด ก็มักจะมองข้ามทุกสิ่งอย่าง แม้แต่ความเป็นมนุษย์ในตัวเอง ฉันไม่อยากกลับไปสัมผัสกับความรู้สึกแบบนั้นอีก เรื่องราวระหว่างเรา มันไม่ได้เริ่มต้นตั้งแต่แรก แต่กลับมีตอนจบ คุณกลับไปเถอะค่ะ คุณหมอลูคัส ฉันหวังว่าเราคงไม่ได้พบกันอีกนะคะ”

สัญญาที่อีกฝ่ายมีแต่ได้ ไม่มีทางที่นักธุรกิจอย่างพนาจะยอม ในเมื่อเขาต้องเสียเงินทองมากมายให้กับเธอ เธอเองก็ต้องชดใช้สิ่งที่เขาเสียไปเหมือนกัน

เขาและเธอมีความสัมพันธ์กันเพราะความเมา เธอ...ชอบรสสวาทที่น่าตื่นเต้นของเขา เขา...ชอบความเผ็ดร้อนของเธอ ...เขาและเธอจึงสร้างกฎขึ้นมา... และกฎมีอยู่ว่า ห้ามรัก ห้ามท้อง ห้ามเป็นเจ้าของกันและกัน… "ใครใช้ให้คุณคุยกับมัน ปากนี้เป็นของผม ตรงนี้ ตรงนี้ ก็เป็นของผม" ชายหนุ่มพูดพลางเลื่อนมือจากริมฝีปากผ่านลำคอระหงแล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบก่อนจะบีบเคล้นหยาบโลน

เพราะความเข้าใจผิดของทำให้นำมาสู่การแก้แค้นที่ผิดๆและเกือบทำให้เกิดการสูญเสียที่แสนเจ็บปวด

“จำใส่กะโหลกผุ ๆ ของเธอไว้นะกระต่าย...ฉันจะปล่อยเธอไปก็ต่อเมื่อฉันไม่ต้องการผู้หญิงอย่างเธอแล้วเท่านั้น”