Iron Flame ไอเอิร์นเฟลม นิยาย & เรื่องราว

ยแกร่ง ด้วยเพลิงไฟร้อนผ่าวรุกเร้าสอดแทรกเข้าไปสำรวจความคับแน่นของกุหลาบดอกนุ่ม เต็มสิบคำรามลั่น ร้อนผ่าวไปหมดทั้งร่าง ด่ำดิ่งกับความหวานหอมหวานอย่าล้ำลึกด้วยความหลงใหล สาดซัดเพลิงเสน่หาใส่เปรมมิกาอย่างไม่หยุดยั้ง จนเธอได้แต่สะบัดเรือนกายโยกย้ายส่ายรับเพลิงพิศวา สที่โหมกระหน่ำมาอย่างกับท้องทะเลยามกำลังมีพายุร้าย เกลียวคลื่นสาดซัดเข้าหาฝั่งอย่างกับจะกลืนกินเอาต้นไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ ตามติดไปด้วย

ฟบนหัวเตียง เธอนอนตัวเกร็งในคราแรก หลับตาปี๋ด้วยความรู้สึกเหมือนเก่าก่อน แต่เขาสั่งให้ลืมตา และเธอก็เห็นเปลวเพลิงแห่งความปรารถนาในดวงตาคู่คมนั้น วันนี้มันไม่ได้แข็งกระด้างแต่มันเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่ทำให้เธออ่อนล้าและไร้แรงต้านทาน พร้อมจะโอนอ่อนไปกับสัมผัสของเข า

เพลิงมองสบตาสะใภ้ แอบอมยิ้ม นึกทะลึ่งในใจตามประสาผู้ชายหื่นว่าไม่ใช่แค่ตัวใหญ่ อันที่จริงเพลิง ‘ใหญ่’ ไปหมดทุกอย่าง โดยเฉพาะตรงนั้น เพลิงมีชื่อฝรั่งว่า ‘Pablo’ (พาโบล) แต่คนที่รู้จักมักจะเรียกชื่อเขาสั้นๆ เป็นภาษาไทยว่า ‘เพลิง’ เป็นลูกครึ่งฝรั่งที่ตัวสูงใหญ ่มาก ดวงตาสีน้ำตาลได้กรรมพันธุ์พ่อ ดั้งโด่งเป็นสันสวย ตาคมกริบเหมือนพวกแขกขาว มีหนวดเคราดกจนลูกชายแซวว่าถ้าไม่โกนหนวดเคราก็มหาโจรดีๆ นี่เอง แต่พอโกนหนวดโกนเคราออกเท่านั้นแหละ ไม่ได้คุย… หน้าตาของเพลิงหล่อเหลามีออร่าราวกับพระเอกหนังฮอลลีวูดยังไงยังงั้น

🔥ไฟราคะ🔥 บทที่ 01 แลมโบร์กินีคันหรูรุ่นใหม่ล่าสุดที่มีเพียงไม่กี่คันในโลก จอดสนิทอยู่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ ชายหนุ่มเดินถือช่อดอกไม้ที่พึ่งซื้อมาสดๆร้อนๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนสาวของชายหนุ่ม ชาตรีเดินเข้าไปในบ้านก่อนจะถามแม่บ้าน

ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลเข้มของคมน์ที่เธอเห็นนั้นเต็มไปด้วยเสน่ห์ แต่ร้อนแรงเหมือนไฟยามที่เธอสบตาครั้งใด เรียกเหงื่อให้ผุดขึ้นตามร่างกาย เนื่องจากมันร้อนราวกับว่าเธอยืนอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์ มันแฝงไว้ซึ่งความแค้นที่เดือดปะทุในดวงตาของเขา ริมฝีปากหนาแทะเล็มไปตามหน้าผ

“ผู้หญิงคนนั้น...ราม....ผู้หญิงคนนั้นทำให้น้องคิดฆ่าตัวตาย ผู้หญิงที่ชื่อลักษมี...ลักษมี เศรษฐกร เขาทำร้ายตาราช ผู้หญิงที่ร้ายกาจ เห็นแก่ตัว แม่เกลียดเขาลูก!....แม่เกลียดเขา!” เสียงที่ขาดเป็นห้วงๆ เต็มไปด้วยความเจ็บแค้นเสมือนเหล็กแหลมทิ่มทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งความรู้ส� �กของชายหนุ่ม ดวงตาคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยความอาฆาตพยาบาทจนเจ้าตัวแทบไม่รู้สึกว่าริมฝีปากถูกขบจนห้อเลือด เพียงชั่วครู่ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออก นายแพทย์ในชุดเสื้อกาวน์สีขาวก้าวออกมาพร้อมกับนางพยาบาลผู้ช่วย

เพลิงผามองหน้าเธออยู่ครู่นึงก่อนจะเอาร่มที่ตัวเองถือมามากลางไว้ให้เธอ "คุณ!" "แดดมันร้อน..เดี๋ยวไม่สบาย" "ขอบคุณค่ะ" การกระทำนั้นทำให้น้ำหนาวที่มองอยู่หลุดหัวเราะทันที

นดลถามเมื่อคนในอ้อมแขนสงบลง ตากลมโตช้อนมองหน้าชายหนุ่ม เมื่อได้ยินคำที่เขาใช้เรียกเธอ เขาเรียกชื่อเล่นเธอคำเดียวอีกแล้ว "ไม่ชอบ!"ดารินทร์ตอบเสียงดัง เป็นคำตอบที่ขัดกับความรู้สึกในใจ ที่นี่เงียบสงบมองไปทางไหนก็มีแต่ต้นไม้ ให้ความรู้สึกสบายตา โดยเฉพาะชมพู่ต้นนี้ที่อยู่ๆเ ธอก็รู้สึกคุ้นเคยกับมันอย่างไม่มีเหตุผล

เพลิง : กู ไม่ ไป (เพลิงเน้นชัดทีละคำ ด้วยน้ำเสียงที่ดุดันแสดงออกชัดเจนว่าเขากำลังหงุดหงิด) วอแว : ไอ้เหี้ยเพลิงมีเด็กแล้วทิ้งเพื่อน (เพลิงดันลิ้นหนาติดกระพุ้งด้วยสุดแสนจะหงุดหงิดและเดือดดาลเมื่อน้องชายต่างสายเลือดเรียกตนว่า ไอ้เหี้ย อย่างชัดแจ๋ว)

เพลิงเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงหลายคนต้องการ ในขณะที่ตัวเขาไม่ใช่คนอ่อนโยน ไม่ใช่ผู้ชายที่ชอบเอาใจผู้หญิง แต่เธอมั่นใจว่าเธอพิเศษกว่าคนอื่น เพราะเขารักเธอตั้งแต่ตอนนั้นและเขาต้องเลือกเธอโดยที่ตัวไอรดาไม่จำเป็นต้องดิ้นรนทำอะไรเลย การเอาอกเอาใจแม่ของเพลิงจึงเรียกว่า มาร ยาท ก็เท่านั้น “วันนี้นัดกับเพลิงไปที่ไหนหรือเปล่าลูก”