ตั้งครรภ์

ที่เขาทำมันลงไปก็เพราะว่ารักเธอ แต่เธอคิดว่าที่เขาทำไปแบบนั้นเพราะเขาหมดรักเธอไปแล้ว เรื่องนี้เป็นนิยาย set สามารถติดตามเรื่องในsetเดียวกันได้ 1. มาเฟียพลาดรัก [ฟิสซิส × เจ้าเอย] เรื่องนี้ 2. มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [ซาจิ × บลูเบลล์] 3. มาเฟียไซด์ไลน์ [ไลบร้า × วีนัส]

“มาอย่าลืมสิ ว่าเธอมีหน้าที่แค่บนเตียง แต่ทำไมกัน ทำไมฉันถึงหยุดคิดถึงเธอไม่ได้เลย”

" เธอจะเอายังไง​กับเด็กในท้อง เมื่อได้ยินคำถามแบบนั้นเธอจึงปล่อยโฮ​ออกมาด้วยความรู้สึก​เจ็บ​ปวดหัวใจ " คำถามนี้มันควรจะเป็น​คำถามของไหมไม่ใช่หรอคะ " แล้วเธอจะถามชั้นทำไม ในเมื่อเธอรู้คำตอบดีอยู่เเล้ว​ " คุณ​ปริ​ญ​พูดแบบ​นี้​มันหมายความ​ว่ายังไง​คะ " ชั้นไม่รู้​หรอกนะว่ามันพลาดได้ยังไง​ แต่เธอก็น่าจะรู้ดีว่าชั้นไม่มีทางยอมรับลูกในท้องของเธออย่างแน่นอน " ค่ะ ไหมเตรียมเอาใจไว้บ้างแล้ว " ไหม เธอรู้ใช่มั้ยว่าอันนาเป็นผู้หญิง​ที่ดีมาก " ค่ะ ไหมรู้ว่าอันนาเป็นผู้หญิง​ที่ดีและเหมาะ​สมกับคุณ​ปริญ " ถึงชั้นจะเคยทำตัวไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิง​มาก่อน แต่ตอนนี้​ชั้นคิดว่าอันนาคือผู้หญิง​ที่ใช่และเหมาะที่จะเป็นแม่ของลูกในอนาคต แล้วเธอคิดดูว่าถ้าอันนารู้เรื่องนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น " คุณ​ปริ​ญ​อยากจะสื่ออะไรก็พูดมาตรงๆเลยดีกว่าค่ะ " คือชั้นอยากให้เธอออกไปจากชีวิต​ของชั้นกับอันนา และชั้นจะให้เงินเธอก้อนนึงเพื่อกลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ หรือถ้าเธออยากอยู่ที่นี่ต่อ เธอจะไปเอาเด็กออกชั้นก็ไม่ว่า​อะไร​นะ

เขาเป็นเหมือนสายลมพลิ้วอ่อนที่พัดผ่านมาให้ 'กล้วยไม้น้อย' อย่างเธอรู้สึกเย็นสบาย ทว่าสายลมนั้นกลับก่อตัวขึ้นเป็นมรสุมร้าย เพียงเพราะคิดว่าเธอคือชู้ของแฟนน้องสาวเขา

เขาซ่อนตัวตนที่แท้จริงไว้เบื้องหลังรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นและเป็นมิตรนั่น...

ขึ้นชื่อว่าของเล่นไม่ว่าเจ้าของจะเห็นคุณค่าหรือไม่จะเขี่ยทิ้งหรือเก็บไว้แล้วฉันจะทำอะไรได้ ในเมื่อฉันเป็นของเล่นราคาถูกที่เขาซื้อมา ทางเดียวที่ของเล่นอย่างฉันจะเป็นอิสระก็คือ...ถ้าไม่หายไปก็ต้องพัง

“คุณเสือคะ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดนะคะ เนตรกับคุณเมธเราไม่ได้มีอะไรกัน มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้นค่ะ” เนตรแพรปรับโทนเสียงข่มความโกรธที่เขาดูถูกเธอ พยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ “เธอคิดว่าฉันจะเชื่อผู้หญิงร่านร้อนอย่างเธอเหรอเนตรแพร” เขาเดินมาหาหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา พูดแล้วชี้นิ้วจิ้มเข้าที่หน้าผากมนออกแรงผลักเพียงนิดเดียวศีรษะทุยก็เอียงเอนจนทรงตัวไม่อยู่ “พี่เสือคะ ฟางมารับไปทานข้าวกลางวันค่ะ” อยู่ ๆ เฟยเฟิ่งก็เปิดประตูเข้ามา ทำให้ทั้งศรุตและเนตรแพรหันไปทางต้นเสียงอย่างรวดเร็ว ส่วนคนที่เข้ามาไม่ดูเวลาตกใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่าสองคนในห้องกำลังมีปากเสียงกันอย่างไรอย่างนั้น “น้องฟางมาแล้วเหรอครับ รอพี่แป๊บหนึ่งนะ” ศรุตบอกผู้มาใหม่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แล้วหันมาตวาดใส่คนตัวเล็กเสียงแข็ง “ส่วนข้าวเที่ยงที่เธอเอามา ฉันไม่กินเอากลับไป พร้อมกับร่างกายเน่า ๆ ของเธอซะ” “คุณเสือคะ เนตรมีเรื่องสำคัญอยากจะบอกคุณเสือค่ะ” เนตรแพรตัดสินใจที่จะบอกเรื่องสำคัญให้ศรุตได้รับรู้ มันคือเรื่องที่น่ายินดีสำหรับเธอ แต่ไม่รู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะยินดีกับสิ่งที่เธอจะพูดหรือไม่

เพล้ง !!! ภาพที่อลีนาออกมาเห็นเต็มสองตาทำสติของเธอแตกพล่านไปพร้อมกับแก้วน้ำในมือที่ร่วงหล่นกระแทกพื้น "แม่งเอ๊ย !" ทำเอาสองหนุ่มสาวที่กำลังนัวเนียกันบนโซฟากลางห้องถึงกับหันมามองเธอด้วยท่าทีหัวเสีย โดยเฉพาะภูภามว์... "ทำบ้าอะไรของเธอ ฮะ !" "คุณภามว์นั่นแหละ กำลังทำอะไร" "ฉันทำอะไร ?" "ก็ที่คุณเอาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในบ้าน แล้วทำแบบเมื่อกี้นี้ไง" "แล้วทำไมฉันจะทำแบบนี้ไม่ได้" นัยน์ตาของเขาเยือกเย็นลงขณะสืบเท้าเข้ามาใกล้เธอ "ก็เพราะอุ้มยังอยู่ที่นี่ อยู่ตรงนี้ต่อหน้าคุณ" อลีนากำฝ่ามือเข้าหากันแน่น ยามพรั่งพรูความอัดอั้นออกจากอก "อุ้มเป็นเมียคุณนะ" ทำไมต้องเป็นที่นี่ ในบ้านหลังนี้ ต่อหน้าเธอ... "เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า" หลังสิ้นประโยคที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของ ริมฝีปากหยักก็ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยันให้เห็น "ที่นี่เป็นบ้านของฉัน ฉันจะทำอะไรกับใครก็ได้ ส่วนเธอเป็นแค่ปลิงที่ขอมาอยู่อาศัย" "..." "แล้วที่สำคัญนะ... เธอไม่ใช่เมียของฉัน"

เปมิกา หรือ น้ำหวาน ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะกลายเป็น ‘ผู้หญิงลับๆ’ ของใครสักคน  แต่ชีวิตก็เล่นตลกกับเธอเมื่อได้พัวพันกับ ทิวา หรือ ธีร์ เจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ ทุกอย่างเริ่มต้นจากคืนที่เขาและเธอเผลอใจให้กัน มันควรจะเป็นแค่ความผิดพลาด...  แต่ธีร์กลับยื่นข้อเสนอให้เธอเป็น ‘คนของเขา’ อย่างลับๆ ไม่มีสถานะ ไม่มีความผูกพัน  เขาจะดูแลเธออย่างดี ตราบใดที่เธอรักษาข้อตกลงนี้ไว้ เปมิกาไม่ได้โง่ เธอรู้ว่าเธอเป็นแค่เงาในชีวิตของเขา แต่ความอบอุ่นเพียงเสี้ยวหนึ่งที่เขามอบให้  กลับทำให้เธอถอนตัวไม่ขึ้น เธอบอกตัวเองว่ามันเป็นเพียงผลประโยชน์ที่เธอได้รับ แต่หัวใจกลับไม่เคยเชื่อฟัง เธอต้องทนเห็นเขาเดินควงผู้หญิงคนอื่น ต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเขาเมื่อต้องพบกันในที่ทำงาน  และต้องเก็บซ่อนทุกความรู้สึกเอาไว้ในเงามืด แต่ทุกอย่างเริ่มสั่นคลอน เมื่อหัวใจของเธอเจ็บปวดเกินจะรับไหว น้ำหวานตัดสินใจจะเดินจากไป ทว่าทิวากลับไม่ยอมปล่อย “เธอจะไปไหนไม่ได้” เสียงทุ้มเย็นชาของเขาสั่นสะเทือนหัวใจเธอ “ฉันยังไม่ได้บอกให้เธอไป”

ลูกก็ส่วนลูกเขารับผิดชอบได้อยู่แล้ว แต่ผู้หญิงคนนี้จะไม่มีทางได้เป็นภรรยาของเขา อย่างมากก็แค่นางบำเรอไว้สนองความต้องการตอนเบื่อก็เท่านั้น