ทาสสวาทวิศวะโหด Novels & Stories

คนกระหายใคร่สวาทกระซิบเสียงแหบพร่า เขากดแก่นชายเข้าออกในซอกฉ่ำหวาน ดึงสะโพกผายขึ้นรับอย่างหนักหน่วง ก่อนจะยกตัวเธอขึ้นมานั่งซ้อนทับกันบนตักแล้วกระแทกสะโพกขึ้น ซอยกายในโพรงสวาทสาวที่ตอดรัดทุกจังหวะรักสอดประสาน “อื้อ...” เพชรน้ำหนึ่งคร่ำครวญไม่เป็นตัวของ ตัวเอง ถูกเขาจับจูงไปสู่หนทางเส้นสวาทที่มิอาจหลุดพ้น

“เรื่องนี้ต้องขอบคุณวิศวกรที่ออกแบบบ้านหลังนี้นะ กระจกนี่หนามาก ไม่แตกง่ายๆ” “ถ้ามีดอกไม้สักหน่อยก็คงดี” “ฉันไม่ชอบดอกไม้ต้นไม้ แต่ถ้าเป็นดอกนี้ล่ะก็...โคตรชอบเลย”

BAD ENGINEER วิศวะ (เลว) หวงรัก เขาเข้าหาเธอเพื่อต้องการ"สิ่งนั้น" และเมื่อเขาได้มัน...ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป THAM (ธาม) วิศวกรรมโยธาปีสี่ มหาวิทยาลัยเอช

" อื้มได้สิ ลืมถามเรียนคณะอะไร?" "วิศวะไฟฟ้าค่ะ" " ห๊ะ?!! จริงป่ะเนี่ย อย่างเธอนี่นะ เรียววิศวะ?" " ทำไมเหรอคะ มันแปลกเหรอ" "มากอ่ะ อย่างเธอน่าจะเรียนแพทย์ เรียนบริหารอะไรทำนองนั้นอะ"

ปรายฟ้าตอกกลับทันควัน ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโมโหที่โดนกล่าวหาราวกับถูกน้ำกรดสาดใส่ เธอรู้สึกว่าเขากำลังหาแพะรับบาป “ไม่มีทาง ระบบของวิศวะทุกชิ้นมีความเสถียรสูง คุณต่างหากที่ชอบทำอะไรเกินจำเป็น จนระบบมันรับไม่ไหว”

โน่บอกกับสาวรุ่นพี่ “เด็ดไม่เด็ดมึงก็เคยเห็น” “พูดอะไรจะอ้วก” โน่เขวี้ยงกระดาษที่ขยำไว้ในมือใส่เต๋ากับคำพูดกำกวมของมันที่ชวนเข้าใจผิด ไอ้ที่เห็นก็ตามประสาผู้ชาย เล่นไร้สาระกันเป็นเรื่องปกติ

คณะบริหาร "เดินผ่านทุกวัน ไม่เคยเห็นว่าเขาจะสนใจเลย พรุ่งนี้กูไม่ไปแล้วนะ เบื่ออีตานั่น แซวอยู่ได้" คาเทียร์บ่นพึมพำ เธอไม่ชอบผู้ชายเรียนวิศวะเลย ถึงพ่อเธอจะเป็นศิษย์เก่ามาก่อนก็เถอะ ผู้ชายท่าทางเถื่อน ๆ พวกนั้น ไม่พ้นนิสัยก็คงเถื่อนไม่ต่างกัน

อาชว์มองน้ำสวาทที่พุ่งออกมาจากซอกสาวด้วยดวงตาวาววับ เขาขยับมือดึงลำดุ้นออกแล้วกระทุ้งแรงสุดลำ เขาทำมันซ้ำ ๆ ดึงออก ยัดเข้า อย่างรุนแรง

“มนต์สวาท” ขมังเวทย์ เขียน : กาสะลอง สงวน​ลิขสิทธิ์​ตาม​พระ​ราช​บัญญัติ พ.ศ.2537

เมื่อพูดจบ มือหยาบก็จับเอ็นร้อนจ่อที่รูร่านสวาท ก่อนจะออกแรงกดจนส่วนปลายหัวมันผลุบเข้าไปข้างใน จากนั้นจึงตอกกระแทกเอ็นเข้าไปทั้งลำ “อ๊า~” น้ำฟ้าหวีดร้องเสียงหลง เพราะส่วนปลายหัวพุ่งเข้าไปทิ่มจุดวาบหวามของเธอพอดี แถมความรุนแรงจากการกระแทกยังทำให้หญิงสาวทั้งจุกทั้งส ยิวอีกด้วย