นางเอกเก่ง/นางเอกเข้มแข็ง

หนึ่งคนถูกบังคับ หนึ่งคนแม้จะถูกบังคับแต่หัวใจนั่นเต็มใจที่จะได้เป็นเจ้าสาวของเขา และแน่นอนว่าการแต่งงานครั้งนี้ "ธรรพ์" ไม่ได้ยินดีกับมันเลยสักนิด ผิดจาก "กลิ่นจันทร์" แม้จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่หล่อนก็ดีใจที่ได้เป็นเจ้าสาวของเขา....แล้วเรื่องราวความรักที่ขมขื่นจะเดินไปทางไหน เมื่อเขาเกลียดชังเธอเหลือเกิน แล้วเธอจะทนกับสายตาเกลียดชังและความเย็นชาของเขาไปได้อย่างไรกันเล่า......

แต่งงานกันมาสามปี เวินเหลียงไม่ได้ทำให้หัวใจของฟู่เจิงอบอุ่นเลยสักนิด สิ่งตอบแทนของรักที่ไม่อาจเอื้อมถึง มีเพียงใบสำคัญการหย่าแผ่นหนึ่งเท่านั้น “ถ้าเกิดว่าฉันตั้งท้องลูกของเรา คุณยังเลือกที่จะหย่าอีกไหม?” เธออยากจะไขว่คว้าเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาในตอนนั้นมีเพียงคำตอบอันแสนเย็นชา “ใช่!” เวินเหลียงหลับตาลง และเลือกที่จะปล่อยมือ ... หลังจากนั้น เธอนอนลงบนเตียงผู้ป่วยด้วยหัวใจที่ตายด้านราวกับเถ้าถ่าน ก่อนจะเซ็นชื่อลงไปในหนังสือข้อตกลงการหย่า “ฟู่เจิง เราสองคนไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว...” ทว่ามัจจุราชตัวเป็น ๆ ที่ตัดสินใจเด็ดขาดเสมอ กลับทรุดตัวลงอยู่ข้างเตียง ขอร้องเสียงอ่อนรั้งเธอไว้ “อาเหลียง อย่าหย่ากันเลยได้ไหม?”

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว

"เบาๆสิคะ เราควรเริ่มแบบอ่อนโยนแล้วค่อยไปแบบเร่าร้อน" // "เผอิญผมชอบเร่าร้อนตั้งแต่เริ่มครับ"

หลินเม่ยเม่ย ลูกสาวบ้านหลินที่ต้องแต่งงานกับ เฉินต้าเฟย หลังจากแต่งงานไปแล้วเธอไม่ต่างจากตกนรกทั้งเป็น ไม่ใช่ว่าเขามีฐานะที่ยากจน แต่เพราะความไม่เอาไหน และยังมีหญิงมากมายนอกบ้านมากมายต่างหากล่ะ และไม่คาดคิดว่าหลังจากนั้นไม่นาน ลู่เซียวซินหลานสาวของแม่สามีที่อยู่บ้านเดียวกันแท้จริงแล้วจะกลายมาเป็นภรรยานอกสมรสของสามี รวมถึงลูกชาย (เด็กกำพร้า) ที่รับเลี้ยงมา ก็กลายเป็นลูกของเฉินต้าเฟยและลู่เซียวซินอีก หากไม่เรียกว่าตกนรกทั้งเป็นแล้วจะเรียกว่าอะไร!! เมื่อทั้งสองคนอยากเปิดเผยตัวตนจึงวางยาหลินเม่ยเม่ยจนหญิงสาวตายไป แต่เมื่อตื่นมาอีกครั้งหญิงสาวพบว่าเธอตื่นขึ้นมาก่อนที่จะแต่งงานสามวัน อีกทั้งยังมีระบบติดตัวมาด้วย ดังนั้นเมื่อมีเวลาสามวันก่อนแต่งงาน หลินเม่ยเม่ยต้องหาทางยกเลิกการแต่งงานนี้ให้ได้ หลังจากย้อนกลับมาและทุกอย่างเปลี่ยนไป หญิงสาวต้องทำอย่างไรกับชีวิตนี้กันล่ะ ระหว่างเริ่มต้นใหม่กับสามีคนนี้แล้วใช้ชีวิตให้ดี หรือเริ่มต้นใหม่กับสามีคนนี้แต่ไม่ลืมแก้แค้นคนที่ทำร้ายเธอเมื่อชาติที่แล้ว!

เฉินโม่หราน นักธรกิจสาวต้องทะลุมิติเข้ามาในนิยาย แถมยังเป็นนางร้ายที่เข้าฉากไม่กี่ตอนก็ต้องตาย บ้านใหญ่ก็ยังเห็นแก่ตัวแทบจะหาดีไม่ได้ แบบนี้เธอไม่มีทางยอมหรอกนะ เอาสิ ตายเป็นตาย!!

วิคเตอร์ มาเฟียหนุ่มต้องโคจรมาพบกับ อันดามัน สาวตัวเล็กห้าวเกินหญิง ทั้งคู่ถูกจับหมั้นหมายโดยไม่เต็มใจ จะเป็นอย่างไรเมื่อต่างสร้างกำแพงใส่กันแต่ต้องอยู่จับมาอยู่ด้วยกัน งานนี้มีตีกันตายไปข้างแน่นอน

“ทำบ้าอะไรกับฉันฮะ!” “จูบไงครับ จะเป็นผัวเมียกันแล้ว จูบไม่ได้เหรอ” “ใคร? ใครจะเป็นผัวเมียกัน” “สงสัยว่าที่เมียผมจะเมาจูบแฮะ ผมไง ศรัณ ว่าที่สามีของคุณ”

โรซาลีนเสียชีวิต ฌอนส่งเจนเข้าคุก “ดูแลเธอด้วย” —เขากล่าวทำให้เจนต้องใช้ชีวิตสามปีของเธอ เยี่ยงตกนรกและทรมานอยู่ในเรือนจำ ไม่เพียงแค่ร่างกาย เธอยังบอบช้ำทางจิตใจกับคำพูดของณอน ก่อนที่เธอจะเข้าคุก เจนได้พยายามอธิบายทุกอย่าง “ฉันไม่ได้ฆ่าเธอ”แต่ฌอนกลับนิ่งเฉยและเย็นชาราวกับคำพูดของเธอเป็นเพียงอากาศสามปีหลังจากที่เธอพ้นโทษเธอกลับมายอมรับ “ใช่ ฉันฆ่าโรซาลีนเอง ฉันมันผิดและบาป!” ฌอนสีหน้าเปลี่ยนไป พร้อมทั้งตะโกนใส่เธอ

เผลอไปวันสแตนกับคนแปลกหน้า จนพลาดท่าตั้งท้อง เจอกันที กลับพบว่าเจ้าของรอยสักรูปหัวกะโหลกและงูคือโฮสต์อันดับ 1 และเป็นเจ้าของร้านธันเดอร์โฮสต์ผู้หยิ่งจองหอง (ไม่มีนอกกายนอกใจนะคะ)