พันธนาการวิศวะไร้รัก Novels & Stories

ถึงจะมีแฟนแต่เรียนคนละมหาวิทยาลัยแถมยังอยู่ห่างกันมาก ยัยนี่เลยทำตัวเป็นคาสโนวี แอบคุยกับคนนั้นคนนี้เป็นเรื่องสนุกไปเลย ซึ่งบอกตามตรง ฉันไม่ค่อยชอบนิสัยข้อนี้ของมันเท่าไร เพราะฉันเกลียดการถูกหักหลังจากคนรักแบบนี้ แต่ก็ชินไปแล้วกับพฤติกรรมของมัน “หนุ่มวิศวะค่ะ เด ี๋ยวคืนนี้เจอ”

ำให้เธอคล้อยตามเขาได้ “อื้อๆๆ...อื้ม....” เมื่อเห็นหญิงสาวเคลิบเคลิ้มจนได้ที่แล้วเขาจึงรีบดึงกางเกงของเขาออกพร้อมดันแท่งร้อนที่ขยายเต็มที่สอดใส่ไปที่ช่องทางรักของเธอจนหญิงสาวส่ายหน้าด้วยความเจ็บปวดแต่ริมฝีปากของเธอก็ยังไม่หลุดไปจากพันธนาการของเขาเสียงของเธอเลยอ ยู่แค่ในลำคอเท่านั้น

พลั้กกก หญิงสาวรีบฉวยโอกาสที่ชายหนุ่มยังไม่ได้ตั้งตัวลุกขึ้นหนีแต่ก็โดนอีกฝ่ายลากไปโยนที่เตียงอยู่ดีทั้งใช้ร่างใหญ่ของเขาขึ้นคร่อมตัวหญิงสาวเอาไว้ไม่ให้ดิ้นหนีไปไหนได้ “ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” ณดาดิ้นจนสุดแรงเกิดเธอไม่เข้าใจว่าทำไมเขาจ้องจะทำร้ายและทำลาย ศักดิ์ศรีของเธอด้วย

วันต่อมา ปริญญ์นั่งรถมามหาวิทยาลัยเขาเดินมาถึงตึกคณะแพทยศาสตร์แต่ไม่ได้คิดที่จะเข้าไปเพราะเขานัดเพื่อนในเกมเอาไว้ว่าจะมาสมัครเรียนวิศวะด้วยกัน ยืนรอไม่ถึง10นาที เด็กหนุ่มหน้าตาดีก็เดินเข้ามาทักแม้จะรู้จักกันผ่านเกมออนไลน์แต่เขาก็รู้จักกันมานานหลายปีแล้ว "ไปโว้ ย สาว ๆ รออยู่" "ไอ้สมุทรมึงกับกูนี่หน้าโคตรอ้อนตีนเลย เข้าไปตึกวิศวะจะโดนไหมวะ" ปริญญ์ทำสีหน้าชั่งใจดูสภาพเขากับเพื่อนสิ

ับวูบลงอย่างรวดเร็วแทนที่ด้วยความเย็นชาดุจน้ำแข็งใต้สมุทร “ความรัก... เป็นของเล่นของคนที่อยู่อย่างสุขสบายเพคะฝ่าบาท สำหรับคนที่มีเพียงชื่อที่ถูกตราหน้าว่าเป็นลูกกบฏอย่างหม่อมฉัน ความรักมันตายไปพร้อมกับบิดาในวันที่ท่านส่งเขาไปตายในแดนเนรเทศแล้ว” นางยิ้มเยาะใส่ตัวเอง “สิ่งท ี่เหลืออยู่ระหว่างเราตอนนี้ไม่ใช่ความรัก แต่มันคือ 'พันธนาการ' ท่านผูกมัดหม่อมฉันไว้ด้วยความแค้นที่แสนสาหัส และหม่อมฉันก็จะผูกมัดท่านไว้ด้วยโซ่ตรวนแห่งความรู้สึกผิด เราทั้งคู่จะติดอยู่ในกระดานที่บิดเบี้ยวนี้ไปจนวันตาย... รุกฆาตเพคะ ฝ่าบาท”

แต่ทว่าพันธนาการที่มองไม่เห็น อย่างเรื่องที่ต้องรายงานตัวทุกความเคลื่อนไหว ต้องโดนเช็กตลอดว่าอยู่ที่ไหน ทำอะไร และกับใคร มันก็คือโซ่ล่ามที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนนกที่ปีกหัก ไม่สามารถโบยบินไปไหนได้ตามใจ มือเล็กยื่นมือไปกุมมือเพื่อนไว้แน่น ต่างคนต่างตกอยู่ในความเงียบของตัวเอง คว ามเหนื่อยล้าจากการตื่นเช้า บวกกับความรู้สึกหนักอึ้งในใจค่อย ๆ นำพาทั้งสองคนเข้าสู่ห้วงนิทราที่ไร้การควบคุม

และคำว่า ‘รัก’ ที่เวียนว่ายอยู่ในห้วงอำพันคู่นั้น ที่ดึงดูดเธอลงไปในวังวนของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งนี้ก็เช่นกัน… เธอร่วงหล่นลงไปในวังวนสีอำพันของเขาอีกครั้ง พร้อม ๆ กับที่มีพันธนาการสายหนึ่งที่สลักคำว่า ‘นิรันดร์’ พวยพุ่งขึ้นมาโอบล้อมเธอไว้ในนั้นตลอดไป

‘เมื่อผ่านศึกทั้งภายนอกและในใจมาด้วยกัน ไป๋หยางเจ๋อและหลิวอวี้ลู่จึงตระหนักรู้ว่า หากจะมีพันธนาการใดคงอยู่ตลอดกาล ก็ต้องเป็นพันธนาการแห่งรักแท้ ไม่ใช่ความแค้นที่พร้อมแตกสลาย’ -จบบริบูรณ์-

คอนโด เมื่อโซ่เข้ามาในห้องคอนโดของหญิงสาวรุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยซึ่งเขาได้นัดไว้ก่อนไปสนามบิน เธอก็ไม่รีรอที่จะพารุ่นพี่วิศวะตัวสูงเข้าห้องนอนไป ก่อนที่ทั้งสองจะทำการปลดปล่อยความใคร่กันออกมา ตั้งแต่ขึ้นปีหนึ่งเขาจะชอบมีเซ็กส์กับสาวๆไม่ค่อยซ้ำหน้า ถ้าสวยและรู ้สึกถูกใจเขา

อะไรคือสิ่งที่คนรักอิสระบอกว่าไม่อยากผูกมัด แต่นี่ไม่ใช่ว่าเขากำลังประกาศว่ามีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วอย่างนั้นหรือ เขาไม่ได้เกลียดการถูกควบคุม เขาแค่ไม่ได้ชอบเธอ...วราลีตระหนักแล้วในข้อนี้