روايات وقصص ضمن พันธนาการวิศวะไร้รัก

แต่เธอไม่รู้เลยว่า ก้าวนี้ ได้ทำให้ตัวเองกระโดดลงไปในขุมนรกที่น่าสะพรึงกลัวและมืดมิดไร้แสงตะวัน ความอ่อนโยนก่อนแต่งงานของผู้ชายคนนั้นเป็นเพียงการเสแสร้ง หลังแต่งงานได้ไม่นาน เขาก็เผยธาตุแท้ออกมา เขาติดการพนัน ติดเหล้า อารมณ์ร้าย เวลาไปเจอเรื่องหงุดหงิดจากข้างนอก พอกล ับถึงบ้านก็จะระบายความโกรธทั้งหมดลงที่ชิงหลี่

ขนมหวานไม่ได้ตอบ แต่ความจริงเธอก็คิดแบบนั้นแหละ คงเพราะเขาหน้าตาดีหุ่นดีอยู่แล้วด้วยมั้ง ใส่ชุดอะไรมันก็ดูเหมาะสมไปหมดเลย เขาเป็นเด็กวิศวะและป้ายของมหาวิทยาลัยก็บ่งบอกว่าเขาเรียนอยู่มหาลัยเอกชนชื่อดังด้วย "เดี๋ยวผมรีบกลับนะครับ"

แม้คำพูดนั้นจะเป็นคำบอกรัก แต่สำหรับเธอ มันกลับทำให้รู้สึกเหมือนถูกพันธนาการอยู่ในกรงที่เขาสร้างขึ้น ราวกับความรักของเขาคือการครอบงำที่ไร้ทางหลีกหนี ตั้งแต่เด็กจนโต เขาไม่เคยยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ ความรักของเขาไม่ใช่ความรักที่อ่อนโยน แต่มันคือความหมกมุ่นที่เต็มไปด้ วยความรุนแรงและความต้องการเป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว

ฝากติดตาม พันธนาการรัก แค้นสามหัวใจ นามปากกา มุกรัญจวน

พวงกุญแจสื่อรักทักให้สืบ แอบกระคืบตามติดประชิดร่าง แกล้งปลอมตัวพรางหน้าหลบตามทาง ความลับบางเริ่มกระจ่างกลางสายตา แสงแดดรำไรยามบ่ายส่องลอดใบไม้ลงมาตกกระทบบนพื้นคอนกรีตหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์

สำหรับครอบครัวของเธอ…ความรักที่ไม่ก่อให้เกิดผลประโยชน์ทางธุรกิจ หรือความรักที่ไม่ได้เกิดจากการเห็นชอบของผู้ใหญ่ ถือเป็นเรื่องไร้สาระและไม่ได้รับการยินยอมเด็ดขาด! และที่สำคัญที่สุด…พันธนาการที่ไร้ทางเลือกซึ่งกำลังกัดกินหัวใจของภารินทร์อยู่ในขณะนี้ คือ การถูกจับหมั้นหมายไว้ ตั้งแต่เด็ก!

เธอรีบเบือนหน้าหนีสายตาคู่นั้น ทว่าคิรันกลับไม่ยอมปล่อยให้หัวข้อนี้จบลงง่าย ๆ เขาโน้มกายเข้าหาจนระยะห่างระหว่างกันหดสั้นลง ปั้นหยาจึงจำต้องเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ “พูดให้จบ” “ฉันไม่อยากพูดแล้วค่ะ” “แต่ฉันอยากฟัง” หัวใจของหญิงสาวเริ่มสั่นระรัวขึ้นมาอีกค รั้ง ผู้ชายคนนี้มีความสามารถพิเศษในการต้อนให้เธอจนมุมได้เสมอ ปั้นหยาพยายามจะก้าวถอยหลังเพื่อหาพื้นที่ปลอดภัย ทว่าข้อมือเล็กกลับถูกกุมไว้ด้วยฝ่ามือหนา แม้สัมผัสจะแผ่วเบาแต่กลับเต็มไปด้วยพันธนาการที่ไม่อาจสลัดหลุดได้ง่าย ๆ

หญิงสาวเชิดหน้าใส่จนชยุตม์ขัดใจถลาไปจับมือบาง แล้วออกแรงฉุดมานั่งที่โซฟาด้วยกัน “สายตาผมเป็นยังไง...หืม ลองบอกมาเป็นข้อๆ หน่อยซิ” เจ้าพ่อหนุ่มถือวิสาสะกอดอีกฝ่ายทั้งตัว เวลัญจ์หัวใจเต้นแรงระทึกดั่งจะทะลุออกมานอกทรวงเสียให้ได้ ก่อนจะรีบยกมือทั้งสองข้างกั้นก ลางเพราะชุดที่ตนสวมใส่อยู่นั้นจะปิดอะไรได้

พี่ใหญ่วิศวะไฟฟ้าสารภาพ “พี่เกือบจะรักแล้ว แต่ถูกจับได้ รถยางแบนทุกวัน ถ้ารักน้องผิงแล้วอันตรายรอบด้าน พี่ยอมเป็นองครักษ์แบบเดิมดีกว่า”

เซลีนหัวเราะอย่างมีความสุข “แต่มันไม่เหมือนเห็นตัวจริง” วิคเตอร์ดึงร่างภรรยาเข้ามาสวมกอดพร้อมกับฝังจมูกลงบนศีรษะทุยอย่างแผ่วเบา ๆ ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ความรักที่เขามีต่อภรรยาก็ไม่เคยลดน้อยลง มีแต่เพิ่มพูนมากขึ้น