พิชิตหัวใจยัยตัวแสบ นิยาย & เรื่องราว

สองหนุ่มสาว มองหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ความโกรธแค้นในใจของเธอ ฉายชัดในแววตา เขามันคนเลว บาปกรรมแต่ชาติปางไหนที่ทำให้เธอต้องมาเจอเขา ไอ้ผู้ชายเลว ไอ้ผู้ชายเฮงซวย “ไอ้หมอโรคจิต ไอ้หมอบ้ากาม ไอ้เกย์ปลอม ไอ้....ๆ” ศศิตาไม่รู้จะหาคำไหนมาด่าไอ้คนเลวแบบเขาได้

แค่เธอมาค้นใจ จะรู้ว่าเท่าไหร่ที่ฉันรักเธอ ได้โปรดมองในตาฉัน มองที่ตรงนั้นเธอคงพอเข้าใจ สิ่งที่เธอได้มองเห็น คนที่เธอเห็นคิดไปมากมาย อยากให้เธอได้ยิน เสียงในหัวใจว่ามันรักเธอแค่ไหน แต่ก็ไม่รู้ต้องทำยังไงให้เธอได้รับฟัง

บางของหล่อนแนบร่างสูงของชายหนุ่มต้นขาแข็งแรงกดแนบอย่างจงใจขณะที่ริมฝีปากหนากระด้างจุมพิตอย่างดุเดือดบนริมฝีปากอิ่มนุ่มนิ่ม ไม่มีทางที่ณพิชชาจะหนีพ้นอ้อมกอดแข็งแรงได้ดิ้นก็ไม่หลุด ณพิชชาต้องรวบรวมพลังกายพลังใจให้นิ่งเฉยเย็นชาไม่ตอบสนองจุมพิตที่ร้อนแรงเรียกร้องดุดันแต่ ก็แฝงด้วยความหวานในตอนท้าย ณพิชชาแทบหมดแรงกว่าพีทษรุทจะปล่อยก็ซวนเซ น้ำตาแห่งความโกรธเอ่อเต็มดวงตาของหล่อนพร้อมกับมือขวาสะบัดตบเข้าที่แก้มข้างขวาของพีทษรุทดังฉาด “คนเลวฉันเกลียดคุณ”

แต่งเลย ยัยตัวแสบกรีดร้องในใจ ตอนนี้ทั้งใจยกให้ผู้ชายคนนี้ทั้งดวง เอาไปเลย สิบ สิบ สิบ! . . . "สนุกไหม"

คำถามตรงไปตรงมา ทำเอาคนฟังสำลักทันที มือบางหยิบทิชชูส่งให้ แล้วมองหน้าเค้า ที่แดงก่ำ จากการสำลักอาหาร อย่างขำๆ "กำลังจีบอยู่ ถ้าเอวี่รับเป็นแฟน ภูก็มีเลย "

ตอนนี้ผมไม่มีแม้แต่แรงจะขยับนิ้วเพื่อให้กระดาษที่มีข้อความบีบหัวใจผมให้มันหล่นไปให้พ้นมือ ผมทำได้แค่หันไปมองผู้หญิงที่นอนหน้าซีดอยู่บนเตียงช้า ๆ ทำไมใจร้ายได้ขนาดนี้วะ ทำไม! โกรธผมเกลียดผมทำไมไม่ลงที่ผมวะ ฆ่าผมให้ตายเอาปืนมายิงหัวผมเลยก็ได้แต่เอาลูกผมกลับคืนมาได้ไหม เ ขาทำอะไรผิด แม่งเอ้ย!!!

มือเรียวยังคงไล้ลูบอยู่บนตักแกร่งไม่หยุด “ไร้สาระ” “พิชิตไม่ให้คุณเสียเปรียบหรอกค่ะ คุณทำคืนได้นะคะ อยากจับส่วนไหนก็ได้”พิชชาเสนอพรางหันมองคนรักเก่าที่ตอนนี้เอาแต่ปฏิเสธเธอตาแข็ง

บทที่ 33 แซตหมู่บ้านรัว ๆ มือแกร่งล็อคท้ายทอยแน่นกดบดจูบลงโทษให้เมียดื้อที่ริอาจหนีจากเขาอีกครั้ง ดาราสาวเจ็บจนใช้มือเล็กทุบบ่าแต่คนร่างโตยังไม่หยุด กระทั่งได้รสชาติเค็มปะแล่มจึงได้ผละใบหน้าคมเข้มขึ้นมอง “อย่าคิดจะหนีไปอีก ไม่มีทาง คราวนี้ต่อให้หนีไปไกลสุดหล้าพ ี่จะตามลากกลับมาให้ได้ เข้าใจไหมจันทน์กะพ้อ”

เขาไหว่ไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน คำพูดของหญิงสาวไม่ได้ทำให้คนอย่างมาเฟียหนุ่มสำนึกได้สักนิด "คุณนี่มันเห็นแก่ตัวที่สุด ไม่มีหัวใจ ไม่เห็นใจใคร คนแบบคุณคงรักใครไม่เป็น หรือคงไม่เคยสัมผัสกับความรักด้วยซ้ำไป" พีชต่อว่าคนตรงหน้าอย่างเหลืออด มือเล็กยกขึ้นเช็ดน้ำตาที่กำลังจะ ไหลออกมาลวก ๆ

หญิงสาวร้องโวยวายเมื่อร่างสูงโถมทับตัวเธอ “หลงให้เกียรติไม่เคยแตะเนื้อต้องตัว สุดท้าย หมาคาบเอาไปกิน เพื่อนเธอมันแสบจริงๆ” กวินพ่นด่าอย่างคนที่ควบคุมสติไม่ได้