มาเฟีย

"ถ้าเธอไม่นอนกับฉัน เธอก็จะกลายเป็นศพอยู่ตรงนี้...ต้องการแบบไหนก็เลือกมา..." "ฉัน...ฉันจะยอมนอนกับคุณ แต่คุณต้องปล่อยฉันไป ตกลงไหมคะ" "อืม..ทีนี้ก็ไปนอนแก้ผ้าแล้วอ้าขารอฉันที่เตียงได้แล้วไป...ไปสิ " เมื่อหนุ่มนักธุรกิจที่ผันตัวเองมาทำบ่อนคาสิโนจนกลายเป็นมาเฟียที่มีอิทธิพล ทำให้ชีวิตเขาได้ลิ้มลองผู้หญิงจากหลายเชื้อชาติจนเขารู้สึกเบื่อเซ็กส์แบบสุดๆ เพราะมันไม่มีความน่าตื่นเต้นหรือความเร้าใจเลยสักนิด เพราะผู้หญิงทุกคนที่เจอเขาก็ล้วนแต่คลานเข่าขึ้นเตียงของเขาเพราะเงินกันทั้งนั้น แต่มันไม่ใช่กับแม่นักข่าวสาวคนนั้น คนที่ทำให้เซ็กส์บนเตียงของเขากลับมามีความร้อนแรงดุเดือดอีกครั้ง แต่มันก็กลายเป็นแค่วันไนท์สแตนเพราะเช้ามาเธอก็หนีหายจากเขาไป....เขาส่งคนตามหาเธอเท่าไหร่ก็ไม่เจอ....แต่วันหนึ่งเธอกลับโผล่เข้ามาอีกครั้งในฐานะน้องสาวของพาร์เนอร์ทางธุรกิจที่ทรยศเขา เขาจึงใช้เธอมาเป็นผู้หญิงขัดดอกชั่วคราว รอให้พี่ชายเธอหาเงินมาใช้หนี้เขา แต่พอถึงเวลาที่เขาต้องปล่อยเธอไป...เขากลับไม่รู้เลยว่าเขาได้ปล่อยเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไปกับเธอด้วย...

"ถ้าพี่ต้องการแค่เพื่อนเที่ยวคงไม่นอนกับธาม ไม่พาไปเจอครอบครัว ไม่ต้องสนใจว่าพ่อแม่พี่จะคิดกับธามยังไง ไม่พามาที่ฮ่องกงด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้ว่าธามมีตัวตนอยู่ในชีวิตพี่" ธามไทไม่จำเป็นต้องมีตัวตนเลยก็ได้ เพราะสถานะของเขามันก็แค่เด็กในปกครองของเธอ แต่เฮสเทียก็ให้สิทธิ์เขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเธอ รู้จักกับคนสำคัญในชีวิตซึ่งไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเลยก็ตาม "ธามอาจจะคิดว่าพี่เห็นแก่ตัว แล้วใครบ้างที่มันไม่เห็นแก่ตัว ใครจะอยากเจ็บ ใครมันจะอยากทำร้ายหัวใจตัวเอง ถึงคนอื่นให้คำนิยามว่าพี่เป็นเจ้าแม่ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าพี่จะควบคุมทุกอย่างได้นะ" เฮสเทียเปิดเผยความรู้สึกทั้งหมดให้เขารับรู้ เพราะเธอไม่อยากให้เขาเข้าใจอะไรผิด ๆ ว่าสิ่งที่เธอทำมันเป็นการให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ แก่เขา "ธามคิดว่าธามพยายามอยู่ฝ่ายเดียวเหรอ พี่เองก็กำลังพยายามอยู่เหมือนกันนะ"

ในเกมนี้ เขาคือผู้ล่า เธอคือเหยื่อ แต่สุดท้ายกลับเป็นเขาที่คลานเข้ามาขอให้เธอรัก!

ในวันที่ฟ้าเล่นตลก มาเฟียคนหนึ่งปรากฏตัวท่ามกลางปัญหาของเธอ เพียงต้องการเงินสักก้อน ทำให้พราวฟ้านั้น ต้องใช้เรือนร่างและอิสระแลกมาอย่างไม่มีทางเลือก ต่อให้ต้องถูกจองจำทั้งชีวิต เธอก็ไม่สิทธิ์เลือก.... เพราะสถานะของเธอเป็นเพียงเมียอัตราจ้าง แต่ใครจะรู้ว่า วันใดวันหนึ่ง เรื่องราวที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ทำให้เธอ.... ตกหลุมรัก มาเฟียใจร้าย อย่างไม่ได้ตั้งใจ

'ชีวิตการเป็นหมอกำลังไปได้ดี ทว่าโชคชะตาดันเล่นตลกถูกพี่ชายต่างสายเลือดเอาไปเป็นของเดิมพันให้กับมาเฟียจอมเย็นชาป่าเถื่อนเหมือนไอ้หมาป่าขย้ำเเม่กวางน้อย' หญิงสาวนามว่าสายรุ้ง ซึ่งทำงานเป็นคุณหมอสูติอยู่ในโรงพยาบาลชื่อดังเเห่งหนึ่ง อยู่วันหนึ่งสายเรียกเข้าจากพี่ชายบอกว่าเขากำลังอยู่ในอันตรายเเละกำลังจะตายหากเธอมาช่วยไม่ทัน สายรุ้งจึงรีบขับรถออกไปช่วยพี่ชาย ณ ที่เเห่งหนึ่งซึ่งก็คือสนามรถเเข่ง เมื่อมาถึงพี่ชายเธอก็ไม่อยู่เเล้ว ทว่าสิ่งที่เธอต้องเผชิญนั้นมันกลับทำให้เธอตัวสั่นผวา เขาคนนี้ไม่ต่างจากปีศาจร้ายในเงามืด เเละไม่นานต่อมา เธอก็ได้รู้ความจริงอันเจ็บปวดจากปีศาจร้ายตัวนี้ว่า เธอถูกพี่ชายต่างสายเลือดเอามาเป็นของเดิมพันให้กับเขา เเละวันนั้นเองเป็นวันที่เขาพรากความบริสุทธิ์ไปจากเธอโดยไม่มีวันหวนกลับคืนมา

“เธอตัดสินฉันจากรอยแผลเป็นเพียงรอยเดียว แผลเป็นที่ฉันไม่ได้เป็นคนทำมันด้วยซ้ำ”

"มาเป็นผู้หญิงของฉันไหม" ข้อเสนอที่ทำให้เธอใจสั่น แค่คิดถึง "หน้าที่" ของการเป็นผู้หญิงของเขาแค่นั้นก็ทำให้เธอรู้สึกหวามไหวไปทั่วทั้งร่าง แค่คิดถึงสายตาของเขายามที่มองมาแล้วเธอจะกล้าปฏิเสธเขาได้หรือ

เธอคิดว่าเค้าคือคนที่เข้าใจเธอมากที่สุด เเต่ความจริงเค้าก็เเค่ปีศาจที่เธอเดินมาตกหลุมพรางเเละเป็นของเล่นให้เค้าก็เท่านั้น.

-ของเล่นคนใจร้าย- หนึ่งคนมีรักฝั่งใจ อีกคนพร้อมที่จะฉุดรั้งแล้วเริ่มต้นใหม่ ไมเนอร์ 'อย่าเอาใจลงมาเล่นกับฉัน' ประโยคที่เขามักบอกกับเธอ ฝันดี เธอที่พยายามจะฉุดดึงเขาขึ้นมา แต่ก็เหมือนว่าเธอจะพยายามอยู่ฝ่ายเดียว "ฉันให้เธอได้ทุกอย่างฝันดี..ยกเว้นหัวใจ" "^^" "อย่าพยายามเพราะมันเสียเวลา" "ลองมาเป็นฉันสิ" "เธอไม่ใช่คนแรกและคนเดียวที่ฉันนอนด้วย" "...." คำเตือน/Warning มีคำหยาบ - พระเอกใจร้าย - เย็นชา - โหด - ดิบ - เถื่อน - ขี้หึงมาก - ดราม่าหนักหน่วง - พระเอกเลว ได้โปรดระวังหัวของคนข้าง ๆ เพราะโมโหพระเอกเรื่องนี้ นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียนที่จะอยากเขียน ไม่มีเจตนาจะพาดพิงถึงสถานที่หรือผู้อื่นแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน Thanks for following me🙏❤️

พ่อบังเกิดเกล้าสร้างหนี้ไว้ก้อนใหญ่ ทว่าคนที่ต้องชดใช้กลับกลายเป็นลูกสาวแบบเธอ "มันถึงเวลาที่เธอต้องชดใช้หนี้ที่พ่อสร้างไว้แล้วเด็กน้อย" "ชดใช้ยังไงคะ" "ใช้ร่างกายเธอชดใช้หนี้ยังไงล่ะ" "หมายความว่างานที่คุณบอกว่าจะให้หนูทำตอนอายุครบยี่สิบ คือ เอาร่างกายขัดดอกรึคะ" "ใช่" สาวน้อยผู้แสนใสซื่อในวัยยี่สิบถึงกับน้ำตาคลอเบ้าเพราะหลงเข้าใจผิดมาตลอดว่าที่มาเฟียผู้แสนใจดีเลี้ยงดูเธอมาเป็นอย่างดีตลอดเวลาสามปีเพราะเขารัก และเอ็นดูเธอ แต่ที่ไหนได้กลับเห็นเป็นแค่ลูกหนี้