มาเฟียโหด อ้อนรัก Mga Nobela at Kwento

“ ถ้าทุกสิ่งทุกอย่างขีดมาแล้วว่าสองคนนี้ต้องรักกัน กูก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น แต่ทั้งหมดมันขึ้นอยู่กับน้องมึง ถ้าน้องมึงไม่รักมัน ไม่เอามันเมื่อไหร่ มันก็ไม่ใช่งานยากทีากูจะเคลียร์มันทิ้ง” “ ผมว่าเฮียมาเฟียโหด แต่ก็ยังเทียบชั้นพ่อไม่ได้จริงๆนะครับ” “ กูจะโหดเหี้ยมเฉพาะคนท ี่กูจำเป็นต้องโหด กับพวกมึงและน้องกูใจดีมาตลอด แล้วนี่มึงไปหาน้องมาใช่ไหม น้องเป็นยังไงบ้าง”

“กูหึงหมดแหละ รอยยิ้มมึงมันเป็นของกูคนเดียว” เฮียใหญ่ทำเสียงฮึดฮัดในลำคออย่างขัดใจ มาดขรึมดุดันที่ใครต่อใครหวาดกลัว มักจะพังทลายลงเสมอเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ และเมื่อเขาก้มมองใบหน้าหวานที่กำลังช้อนสายตาออดอ้อนขึ้นมา แววตาแข็งกร้าวของมาเฟียจอมโหดก็อ่อน แสงลง กลายเป็นความรักและความลุ่มหลงที่ไม่มีวันจางหาย

อัยย์พยักหน้ารัวๆ อย่างตื่นเต้นสุดขีด “เออออ!! แกเจอคนคลั่งรักเข้าแล้ววว!!” ฉันแทบล้มทั้งยืน เห้ยยย!! นี่มันเรื่องจริงใช่ไหม!? มาเฟียสุดโหดคนนี้มันเป็นพวกขี้หวงขนาดนี้เลยเรอะ!!! 😭💀🔥 แถม—

เธอหันไปถามคนที่นั่งหน้าตึง หักนิ้วดังกร๊อบ ๆ “ออกนอกหน้าเหลือเกินนะมึงอะ กูใจดีกับมึงมากไปใช่ไหมไอ้เอียน” ดวงตาของมาเฟียหนุ่มเข้มขึ้นอย่างน่ากลัว ธรรมิกายังคงจับจ้องมองมาที่เขาตลอด

“แหมๆๆๆๆ รักเมียบูชาเมียมากเว่อร์ ใครแตะต้องไม่ได้ว่างั้น หึๆ กูนี่โคตรนับถือมึงเลยว่ะไอ้ธี ไม่คิดว่ามาเฟียฉายาโหดเงียบ แถมยังโคตรอำมหิตอย่างมึงจะรักใครเป็น” “นั่นมันเรื่องของกู! ส่วนมึง อย่ายุ่งกับโรสอีก แล้วอย่าหาว่ากูไม่เตือน!”

เธอเงยหน้ามามอง และพูดกับเขา “ชอบมากไหม?” “ชอบ~มาก” “เปลี่ยนเป็นรักได้ไหม?” “เสียใจค่ะ หนูรักพี่มาเฟียไปแล้ว” “เหรอ?” เขาเท้าคางมองคนเมาอย่างชอบใจ

หญิงสาวไม่ได้ขัดอะไร เธอนอนแยกขาออกกว้างเมื่อเขามาคุกเข่าลงตรงระหว่างขา สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อผ้าขนหนูแตะลงบริเวณร่องแคบ เสียงสูดปากดังขึ้นเมื่อเธอรู้สึกแสบ “เรียบร้อยแล้ว” ไม่นานแผลของเธอก็สะอาดจากมือของมาเฟียหนุ่ม เขาเช็ดมันให้เธออย่างเบามือจนสะอาด ก่อนที่ผ้าขนหนูผืน นั้นจะถูกโยนลงไปข้างเตียง

สุดที่รักยังงง เพราะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก “ไม่เอาจ๊ะ ไม่เรียกป้าแล้ว ต่อไปนี้หนูต้องเรียกฉันว่ามัม หรือไม่ก็หม่ามี้เท่านั้นนะจ๊ะ” คำพูดของมาดามเดียน่ายิ่งทำให้เธอสงสัยมากขึ้นอีก

เธออ้อนวอนขอความเมตตาเสียงสั่นหวิว น้ำตาไหลริน หลี่เจิ้งกำลังถูกอารมณ์ด้านมืดเข้าครอบงำ เขาไม่นำพาต่อคำ อ้อนวอนนั้น ยังคงมึนเมากับการลงทัณฑ์อันเร่าร้อนของตัวเองอยู่ ร่างงดงามของหญิงสาวทำให้เขาตาพร่า ยิ่งได้สัมผัสยิ่งไม่อยากผละห่าง เวลานี้มาเฟียหนุ่มเมามันกับการเฟ้นฟอนร ่างนุ่มจนหลงลืมความโมโหไปหมด และคงจะทำอะไรเกินเลยไปตามความปรารถนา หากไม่มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเสียก่อน กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง !!!

จริตมารยาหญิงนักแสดงเธอมีเต็มเปี่ยม แค่นิดๆ หน่อยๆ แค่นี้เธอยอมวางทิฐิในใจลงทำให้เขาได้ หวังว่ามันจะสามารถทำให้เขาพอใจ มาเฟียโหดอาจไม่ชอบผู้หญิงแข็งกระด้างบางทีอาจชอบแบบขี้อ้อนเป็นเด็กดีเชื่อฟังก็ได้ นิ้วเรียวสวยแตะลงบนต้นคอหนาลูบผิวสากเบาๆ ออดอ้อน ซุ กหน้าฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะปกติรอดูปฏิกิริยาของเจ้าของตักไปด้วย