Novel & Cerita รักที่เจ็บปวด

ทีละนิด “อย่าเอาความล้มเหลวของชีวิตคู่เรา มาเป็นกำแพงกั้นความรักจากผู้ชายดีๆ ทั้งโลก แต่ให้ใช้ความผิดพลาดในอดีตมาเป็นบทเรียน ความรักก็เหมือนอาหาร บางจานหน้าตาดี ชวนกิน แต่พอได้ลองกินแล้วไม่อร่อยก็ค่อยทิ้งไป ส่วนบางจานหน้าตาอาจจะงั้นๆ แต่พอได้ลองชิมกลับอร่อย ความรักก็เหมือนกัน ลองเปิดใจก่อนก็ไม่เสียหาย ดีไม่ดีก็ว่ากันอีกที ดีกว่ามาเสียใจทีหลัง จริงไหม”

ผมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่มันขาดห้วง เพราะตอนนี้น้ำตามันไหลออกมาไม่ยอมหยุด ผมเพิ่งรู้ว่าความรักมันทำให้คนเราเจ็บปวดได้มากขนาดนี้ ผมไม่เคยรักใครเท่าแพรวามาก่อนเลยและไม่รู้ว่าควรจะเดินต่อไปทางไหนดี

ศิรชัชจูบรับขวัญและพร่ำพูดคำขอโทษ ยิ่งเห็นหญิงสาวเจ็บปวดและเป็นฝ่ายลดทิฐิลงเพื่อเขา หัวใจของเขาก็ยิ่งสะท้าน ‘ความรัก’ มันเป็นแบบนี้นี่เอง ยามที่คนที่เรารักมีความสุข เราก็สุขใจไปด้วย ทว่าในยามที่คนที่เรารักเจ็บปวด หัวใจของเรานั้นเจ็บปวดยิ่งกว่า และจะเจ็บยิ่งข� �้นเมื่อต้นตอแห่งความเจ็บปวดนั้นมาจากตัวของเราเอง “พี่แชมป์สัญญาว่าต่อจากนี้ไปจะไม่ทำให้ติ๊ก้าต้องร้องไห้อีก น้ำตาติ๊ก้าจะมีไว้เพื่อความสุขและความปลาบปลื้มใจในความรักของเราเท่านั้น พี่แชมป์สัญญา พี่แชมป์รักติ๊ก้า รักที่สุด”

ใครสักคนที่เข้ามากอด มันง่ายที่จะพูด แต่ไม่เคยที่จะเหมือนเดิม ฉันคิดว่า ฉันคงจะชอบวิธีที่คุณนั้นได้ทำให้ความเจ็บปวดทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องชินชา Now the day bleeds Into nightfall And you’re not here To get me through it all I let my guard down And then you pulled the rug I was getting kinda used to being someone you loved ในแต่ละวันที่แสนจะเจ็บปวด จนถึงยามค่ำคืน และคุณไม่อยู่ที่นี่ ที่จะพาฉันผ่านพ้น ไป

แดเนียลขบกรามแน่นด้วยความโมโหพยายามกดความรู้สึกจริง ๆ เอาไว้ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจ นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้นกอดตัวเองด้วยความเจ็บปวดเสียใจมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่เธอรักสุดหัวใจหายลับสายตาออกไปจากห้องช้า ๆ ต่อจากนี้เธอกับเขาคงเป็นเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทา งมาบรรจบกันอีกแล้ว

วิรัชดันร่างสาวให้ออกห่างเล็กน้อย มือใหญ่แสนอบอุ่นปาดน้ำตาเคียงแก้มหล่อนเบามือ “บางครั้งความเจ็บปวดที่ต้องจากคนที่เรารัก มันก็เหมือนการสร้างความเข้มแข็งให้หัวใจ อยู่ไปเอยก็เจ็บนะลูก เพราะต่อไปยักษ์ก็ต้องแต่งงานกับออย ที่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม บาดแผลทางใจของเอยก็จะยิ่ง

ไร้คำพูดจากฟีนิกซ์ เขาแค่มองใบหน้าสวยๆของเธออยู่แบบนั้น “เคยได้ยินไหม ข้าเคยอ่านเจอ.. ว่าความรักเป็นสิ่งที่ยากเย็นที่สุด มันใกล้ตัวเราที่สุด แต่ก็เข้าใจได้ยากที่สุด ความรักนำพามาซึ่งความสุข เพื่อความรักแล้วมนุษย์เรามีศักยภาพอย่างไม่มีที่สิ้นสุดแต่ในขณะเดียวกัน ก็นำความเจ็บปวดมาเยี่ยมเยียนเราเหมือนกัน” “…..”

[15] ความเอ๋ยความรัก --------------- หยดน้ำใสไหลร่วงหล่นบนพวงแก้มซีดเซียว ท่าทีที่ทัศเทพปฏิบัติต่อแฟนสาวนามว่าแพรวรุ้ง ชมจันทร์แลเห็นเต็มสองตา ผ้าม่านผืนหนาถูกปิดลงตามเดิมเมื่อคนทั้งสองที่นั่งอยู่ริมสระประคองกันเข้าบ้าน หากไม่ใช่เพราะตกใจเสียงกรีดร้องของพิงค์กี้เลยลุกมาดู เธอค งไม่รู้ว่าความเจ็บปวดที่ผ่านมามีค่าด้อยกว่าคราวนี้มากมายนัก

หญิงสาวปฏิเสธไม่ได้เลยว่าอาทิตย์ยังคงอยู่ในหัวใจของเธอเสมอมา อาจไม่ได้มีอิทธิพลเหนือหัวใจของเธอเหมือนแต่ก่อน เพราะมีลูกที่รักยิ่งกว่าเข้ามาแทรก แต่อาทิตย์ก็ไม่เคยจางหายไปไหน “พี่รู้ว่าที่ผ่านมาน้องเพียงเจ็บปวดมากแค่ไหน เพราะตอนนี้พี่ก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน มันอาจจะไม่มาก เท่าที่เพียงเจอ แต่เชื่อเถอะว่าทุกครั้งที่พี่เห็นน้ำตาของเพียง พี่เหมือนจะขาดใจตาย”

มีแค่เธอเท่านั้นที่สนใจว่าฉันเจ็บไหม ความน้อยใจที่พุ่งขึ้นมาทำให้ฉันน้ำตาไหลอ‍อ‍กมาอย่างห้ามไม่อยู่ ดีหน่อยที่ตอนนี้มีฝนตกลงมาทำให้คนอื่นไม่ต้องเห็นน้ำตาของฉัน แต่ว่าความเจ็บปวดจากการไม่ได้รับความรักของฉัน สิ่งที่ฉันรู้สึก มันเล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับสิ่งที่พวกเขาต้องเผ ชิญ แต่เขาคือรักแรกของฉัน คือความรักที่ฉันหวงแหนมากที่สุด เห็นเขาเจ็บปวดมากเท่าไร ฉันก็ยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น