รักที่เจ็บปวด นิยาย & เรื่องราว

เพื่อมองความสวยงามของช่อดอกไม้ที่บัดนี้เปียกโชกเต็มไปด้วยหยาดเลือดบริสุทธิ์! “อึกก!..รัก!..เจ็บ!..อย่าทำรัก!”สิ่งแปลกปลอมที่มีขนาดใหญ่เกินกว่ามารตฐานของคนทั่วไป..ทำดอกรักเจ็บร้าวราวกับร่างกายฉีกขาดเป็นสองท่อน ปลายเล็บจิกลงบนฝ่ามือเพื่อระบายความทรมานเจียนตายที่กำลังเผช ิญอยู่ในตอนนี้ เสียงสะอื้นไห้ยังคงดังขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับที่ดอกรักละล่ำละลักขอความเมตตาจากคนเลือดเย็น ที่ได้ปล้นสิ่งหวงแหนที่สุดในชีวิตของเธอไป..อย่างไม่มีวันหวนคืน

ฉันสูดหายใจก่อนจะพูดต่อ "ฉันเคยรักโรแวน และเสี้ยวหนึ่งของหัวใจก็ยังรักอยู่ แน่นอนความรักนี้ลบเลือนไปง่าย ๆ ที่ไหน แต่ความรักมันถูกทำลายช้า ๆ จากการกระทำของคนที่เรารัก โรแวนทำร้ายฉันหลายหนจนความรักที่ฉันมีให้เขากลายเป็นพิษ พิษที่กัดกร่อนตัวฉันช้า ๆ ความรักนั ้นเจ็บปวดเกินไปสำหรับฉัน ฉันจึงต้องฝังมันลงไปเพื่อปกป้องเศษเสี้ยวที่เหลือไม่ให้แตกสลายอีกครั้ง"

ฮื่อๆๆๆ​ ฮื่อๆ พึ่งเข้าใจก็วันนี้แหละว่าการรักใครสักคนมันเจ็บ​ปวดได้มากมายขนาดนี้ เจ็บที่เขาไม่รักก็หนักแล้ว​ แต่นี่เขาเลือกที่จะปกป้องผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าต่อตา​เธอที่เป็นภรรยา เลือกที่จะทำร้ายร่างกายเธอต่อหน้าผู้หญิงคนนั้นอีก​ เขาไม่คิดถึงความรู้สึกของเธอเลย​

หญิงสาวไม่อาจฝืนยิ้มต่อไปได้มีเพียงน้ำตาที่ไหลอาบลงสองแก้มแทนคำตอบ เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เธอร้องไห้ออกมาโดยที่ไม่อาย “การที่ต้องรักคนที่เขาไม่รักเรา ทำไมมันเจ็บแบบนี้อ่าเจ” พีเจรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ถ่ายทอดผ่านหยดน้ำใส ๆ อาบลงสองแก้มนวลจึงดึงเธอเข้ามากอดเพื่อปลอ บใจในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง

คาร์เตอร์บอกแค่นั้นเขาก็เดินกระแทกเท้าออกจากห้องพักไป ปล่อยให้ยี่หวานั่งอยู่บนเตียง สักพักน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาไม่ขาดสาย มันจบแล้วความรักที่เธอคิดว่าจะเหนี่ยวรั้งเขาเอาไว้ได้ “ฮือ...” ยี่หวารู้สึกเจ็บที่หัวใจเหลือเกิน เธอไม่เคยรับรู้เลยว่าความรักมันจะทำให้เราเจ็บปวดได้ข นาดนี้มาก่อน มันช่างเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูด เธอพยายามแล้ว พยายามทุกอย่าง แต่สุดท้ายวันนี้เธอกลับเสียทุกอย่างไปแบบไม่มีวันหวนกลับ

ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับปล่อยลมหายใจออกมา พร้อมกับหยดน้ำตาที่มันยังไหลลงมาไม่ขาดสาย ควรมรู้สึกที่มันเจ็บปวด หัวใจดวงน้อยๆเหมือนกำลังโดนบีบรัด มันยิ่งทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ ทำไมความรักมันทำให้ฉันทรมานขนาดนี้...

สึกดีดีที่มีให้แก่กัน จะสะบั้นลงและแตกหักในที่สุด ปรางค์รวีไม่อาจทนได้อีกต่อไปแล้ว ไม่อาจทนความเจ็บปวดจากการเสียเพื่อนที่แสนดี แค่นี้หัวใจดวงนี้เจ็บช้ำระกำใจมากพอแล้ว เจ็บจนไม่อาจบรรยายได้ มันร้าวลึกเข้าไปในเลือดเนื้อ หยั่งรากฝังแน่นราวกับต้นไม้ใหญ่ที่เจริญเติบโต ผ่านร้อนผ่านหนาวมานานหลายร้อยปี มันเป็นความเจ็บปวดที่ไม่อาจสลัดหลุดออกไปได้ เธอจึงไม่อยากให้ใครต้องมาเจ็บปวดจากเรื่องนี้อีก แม้ว่าจะรักวิตโตริโอมากแค่ไหนก็ตาม ความเจ็บช้ำในครั้งนี้เธอขอแบกรับไว้แต่เพียงผู้เดียว

You and all the regret (เธอและความเสียใจทั้งหมด) hodokenaku natte hanare renaku natta (ฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจมันเท่านั้น ฉันก็ยิ่งหลุดไม่พ้นจากมัน) Ima wa tsurai yo sore ga tsurai yo (ช่วงเวลานี้มันช่างเจ็บปวด เจ็บปวดเหลือเกิน) Sugu wasuretai yo kimi wo (ฉันอยากจะลืมเธอให้ได้) ”

เธอกลืนก้อนสะอื้นลงคอ พิงหน้าผากกับกระจกเหม่อมองไปยังท้องฟ้าสีสวย ไม่มีน้ำตาสักหยด ทว่าอากาศที่หายใจออกมาในแต่ละครั้งก็อัดแน่นไปด้วยความเจ็บปวด มือน้อยๆ กำเสื้อตรงอกข้างซ้ายไว้แน่น ในยามที่ก้อนเนื้อภายในสูบฉีดความร้าวรานไปทั่ว ทำไมรักครั้งแรกและครั้งเดียวที่มี ถ ึงกลายเป็นฝันร้ายที่เธอต้องเผชิญกับมันเพียงลำพัง แรงบีบจากความเจ็บปวดช่างโหดร้ายกับผู้หญิงที่ไม่มีใครอย่างเธอเหลือเกิน ‘เขาไม่ได้รัก’ ยังเป็นคำที่ตอกย้ำความเจ็บปวดได้เป็นอย่างดี

สายตาที่สอดประสานสื่อถึงความรักของทั้งคู่ที่มีต่อกัน หลี่หยางก้มลงจมพิตให้กับสตรีในอ้อมกอดอย่างอ่อนโยน ปล่อยให้ความรักโอบรอบเขาและเธอ ผูกพันรักนี้ไว้นานแสนนาน หากนี้จะนำเขาและเธอไปสู่ชะตาที่เจ็บปวด หากการละทิ้งชีวิตนี้แล้วกลับสู่ภพเทพจะทำให้หลุดพ้นจากความเจ็ บปวด เขาและเธอยังคงจะเลือกความเจ็บปวดที่แสนงดงามนี้ จบบริบูรณ์