รักที่เจ็บปวด นิยาย & เรื่องราว

“เลว สารเลว แล้วมาจีบฉันทำไม มาหลอกกันทำไมว่ายังโสด อย่าบอกนะว่า...รอยสักรูป ร.เรือบนหน้าอกข้างซ้าย ที่คอยพร่ำบอกฉันว่า แทนคำว่า ‘รัก’ จริง ๆ แล้วเป็นชื่อของนังระรินอะไรนั่น” “พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว พี่มันเลว สารเลวจริง ๆ ยี่หวาให้อภัยพี่ด้วยเถอะนะ ส่วนรอยสักนั่น ร.เรือ แทน คำว่า ‘รัก’ จริง ๆ ไม่ใช่ชื่อนังนั่นเลย เพราะพี่ชอบยี่หวาจริง ๆ พี่ถึงยอมเจ็บไปสัก ร.เรือ ไว้ตรงหัวใจ ตอนที่พี่จีบแรก ๆ พี่ก็ไม่หวังว่าน้องจะรับรักพี่ แต่พี่คิดเพียงว่า อย่างน้อยพี่ก็มียี่หวาอยู่ในใจพี่ก็พอ” เขาถลาเข้าไปกอดขาเธอพลางร้องไห้พูดพร่ำรำพันขอให้อภัย

เธอยิ้มออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลปนออกมาด้วยความเครียดแค้น ตอนนี้เธอเกลียดเขา เกลียดทุกคนที่มาทำลายความสุข คนซื่อสัตย์อย่างเธอทำไมต้องมาถูกกระทำแบบนี้ด้วย ‘นี่นะหรือคือความรัก’ ถ้ามันเจ็บปวดมากนัก เธอจะได้ไม่ต้องรักใครเลย เพราะความรักในครั้งนี้ มันทำให้เธอเจ็บปวดและทรมาน เหลือเกิน

เธอแน่ใจแล้วว่า บริเวณที่เธอเคยเจ็บปวด แต่ในวันนี้ ในเวลานี้มันกลับไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว ความจริงแล้วเธอก็แค่รักใครสักคนจนมันทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวด ถ้าไม่ได้รู้สึกเจ็บปวด นั่นก็หมายความว่าเธอไม่รักแล้ว ดีจริง ๆ เวินถิงเยี่ยน ฉันไม่ได้รักนายแล้ว ในที่สุดฉันก็ไม ่ได้รักนายอีกต่อไป

คำว่ารักสำหรับเขาคืออะไร พราวจันทร์สบตากับพ่อของลูกแล้วเผยรอยยิ้มจางๆ “เคยรัก และจะไม่รักอีกแล้ว” เจ็บปวดเจียนตายเป็นเช่นไร ไม่มีใครรู้ซึ้งไปมากกว่าผู้ที่ได้สัมผัส ซึ่งครั้งหนึ่งพราวจันทร์เคยได้พานพบกับความรู้สึกนี้มาแล้ว และติดอยู่กับมันนานมากกว่าจะหลุดพ้นมาไ ด้ เธอรู้ดีว่าทรมานแค่ไหน จึงไม่อยากกลับไปเจ็บอีก เลยเลือกที่จะหักใจเสียแต่ตอนนี้ ตอนที่ความรู้สึกยังไม่ถลำลึกมากเกินไป

ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์ โอ้ว่าน่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร

จบลงแล้วความรักของผมที่มีให้ผู้หญิงคนหนึ่ง แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ผมไม่เคยเจ็บแบบนี้มาก่อน รักมากเท่าไหร่ ก็เจ็บมากเท่านั้น ผิดหวังมากเท่าไหร่ ยิ่งโกรธเกลียดมากกว่าเดิมหลายเท่า END NAF

เขาบอกเสียงลอดไรฟัน “แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าฉันไม่เจ็บปวด” น้ำตาของเธอไหลอาบสองแก้ม เพราะสุดจะกลั้นไว้แล้ว

ฉันเรียกคุณว่าที่รักได้ไหม คุณจะเป็นเพื่อนกับฉันได้ไหม คุณจะเป็นคนรักของฉันจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตได้ไหม ให้ฉันแสดงให้คุณเห็นถึงความรักโดยไม่มีการเสแสร้งใดๆ [แปลจากเพลง At My Worst] ช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของฉัน...กุลนิภาไม่เคยรู้ว่าในแต่ละครั้งที่ชนกันต์เล่นกีตาร์และร้องเพลงนี ้ เขาอยู่ในอารมณ์ไหน เธอไม่รู้ว่าเขาต้องการสื่อเพลงนี้ถึงตัวเขาเองหรือแทนความรู้สึกของเธอ...หรือสุดท้ายเขาอาจไม่ได้คิดอะไรเลย

แรงกระแทกถี่ ๆ ถาโถมเข้ามาทำเอามิลินจุกจนพูดไม่ออก มีเพียงน้ำตาและเสียงสะอื้นเท่านั้นที่บ่งบอกถึงความเจ็บปวดของเธอได้ "พูดว่ารักพี่ พูดสิมิลิน " คนที่กำลังโกรธอัดแรงใส่เธอไม่ยั้ง ยิ่งได้ยินคำว่าเกลียดเขาก็ยิ่งเพิ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนท้องน้อยของหญิงสาวเจ็บระบมไปหม ด แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่หยุดทรมานเธอ

ชายหนุ่มส่งมอบความเจ็บปวดผ่านแก่นกายกระแทกเข้าไปในร่องสวยของคนรักอย่างหนักหน่วงจนเธอรู้สึกจุกและเจ็บในเวลาเดียวกัน ตับ! ตับ! ตับ! "ฮึก เพลิง ธารเจ็บ" "อดทนอีกนิดสิธารน้ำ อดทนให้เหมือนกับตอนที่ฉันอดทนมองเธอกับเฮียแต่งงานกับ"